1.1.207.2

अक्षय्यम् अन्नपानं तत् पितॄंस् तस्योपतिष्ठति

akṣayyam annapānaṃ tat pitṝṃs tasyopatiṣṭhati

1.1.208

इतिहासपुराणाभ्यां वेदं समुपबृंहयेत्

itihāsapurāṇābhyāṃ vedaṃ samupabṛṃhayet

1.1.208.2

बिभेत्यल्पश्रुताद् वेदो माम् अयं प्रतरिष्यति

bibhetyalpaśrutād vedo mām ayaṃ pratariṣyati

1.1.209

कार्ष्णं वेदम् इमं विद्वाञ् श्रावयित्वार्थम् अश्नुते

kārṣṇaṃ vedam imaṃ vidvāñ śrāvayitvārtham aśnute

1.1.209.2

भ्रूणहत्याकृतं चापि पापं जह्यान् न संशयः

bhrūṇahatyākṛtaṃ cāpi pāpaṃ jahyān na saṃśayaḥ

1.1.210

य इमं शुचिर् अध्यायं पठेत् पर्वणि पर्वणि

ya imaṃ śucir adhyāyaṃ paṭhet parvaṇi parvaṇi

1.1.210.2

अधीतं भारतं तेन कृत्स्नं स्याद् इति मे मतिः

adhītaṃ bhārataṃ tena kṛtsnaṃ syād iti me matiḥ

1.1.211

यश्चेमं शृणुयान् नित्यम् आर्षं श्रद्धासमन्वितः

yaścemaṃ śṛṇuyān nityam ārṣaṃ śraddhāsamanvitaḥ

1.1.211.2

स दीर्घम् आयुः कीर्तिं च स्वर्गतिं चाप्नुयान् नरः

sa dīrgham āyuḥ kīrtiṃ ca svargatiṃ cāpnuyān naraḥ

1.1.212

चत्वार एकतो वेदा भारतं चैकम् एकतः

catvāra ekato vedā bhārataṃ caikam ekataḥ

1.1.212.2

समागतैः सुरर्षिभिस् तुलाम् आरोपितं पुरा

samāgataiḥ surarṣibhis tulām āropitaṃ purā

1.1.212.3

चतुर्भ्यः सरहस्येभ्यो वेदेभ्यो ह्यधिकं यदा

caturbhyaḥ sarahasyebhyo vedebhyo hyadhikaṃ yadā

1.1.212.4

तदा प्रभृति लोके ऽस्मिन् महाभारतम् उच्यते

tadā prabhṛti loke 'smin mahābhāratam ucyate

1.1.212.5

महत्त्वे च गुरुत्वे च ध्रियमाणं ततो ऽधिकम्

mahattve ca gurutve ca dhriyamāṇaṃ tato 'dhikam

1.1.213

महत्त्वाद् भारवत्त्वाच्च महाभारतम् उच्यते

mahattvād bhāravattvācca mahābhāratam ucyate

1.1.213.2

निरुक्तम् अस्य यो वेद सर्वपापैः प्रमुच्यते

niruktam asya yo veda sarvapāpaiḥ pramucyate

1.1.214

तपो न कल्को ऽध्ययनं न कल्कः स्वाभाविको वेदविधिर् न कल्कः

tapo na kalko 'dhyayanaṃ na kalkaḥ svābhāviko vedavidhir na kalkaḥ

1.1.214.2

प्रसह्य वित्ताहरणं न कल्कस् तान्येव भावोपहतानि कल्कः

prasahya vittāharaṇaṃ na kalkas tānyeva bhāvopahatāni kalkaḥ

1.1.214.3

श्रीसूतः

śrīsūtaḥ

1.1.214.4

कृष्णद्वैपायनं व्यासं विद्धि नारायणं विभुम्

kṛṣṇadvaipāyanaṃ vyāsaṃ viddhi nārāyaṇaṃ vibhum