1.41.17

प्रनष्टं नस्तपः पुण्यं न हि नस्तन्तुर् अस्ति वै

pranaṣṭaṃ nastapaḥ puṇyaṃ na hi nastantur asti vai

1.41.17.2

अस्ति त्वेको ऽद्य नस्तन्तुः सो ऽपि नास्ति यथा तथा

asti tveko 'dya nastantuḥ so 'pi nāsti yathā tathā

1.41.18

मन्दभाग्यो ऽल्पभाग्यानां बन्धुः स किल नः कुले

mandabhāgyo 'lpabhāgyānāṃ bandhuḥ sa kila naḥ kule

1.41.18.2

जरत्कारुर् इति ख्यातो वेदवेदाङ्गपारगः

jaratkārur iti khyāto vedavedāṅgapāragaḥ

1.41.18.3

नियतात्मा महात्मा च सुव्रतः सुमहातपाः

niyatātmā mahātmā ca suvrataḥ sumahātapāḥ

1.41.19

तेन स्म तपसो लोभात् कृच्छ्रम् आपादिता वयम्

tena sma tapaso lobhāt kṛcchram āpāditā vayam

1.41.19.2

न तस्य भार्या पुत्रो वा बान्धवो वास्ति कश्चन

na tasya bhāryā putro vā bāndhavo vāsti kaścana

1.41.20

तस्माल्लम्बामहे गर्ते नष्टसंज्ञा ह्यनाथवत्

tasmāllambāmahe garte naṣṭasaṃjñā hyanāthavat

1.41.20.2

स वक्तव्यस्त्वया दृष्ट्वा अस्माकं नाथवत्तया

sa vaktavyastvayā dṛṣṭvā asmākaṃ nāthavattayā

1.41.21

पितरस्ते ऽवलम्बन्ते गर्ते दीना अधोमुखाः

pitaraste 'valambante garte dīnā adhomukhāḥ

1.41.21.2

साधु दारान् कुरुष्वेति प्रजायस्वेति चाभिभो

sādhu dārān kuruṣveti prajāyasveti cābhibho

1.41.21.3

न तच्च कुतपोदानैः प्राप्यते फलम्

na tacca kutapodānaiḥ prāpyate phalam

1.41.21.4

यच्च कुदारसंतानप्राप्तौ सम्प्राप्यते ऽमितम्

yacca kudārasaṃtānaprāptau samprāpyate 'mitam

1.41.21.5

क्षालनस्तात जायन्ते सर्व एव हि मानवाः

kṣālanastāta jāyante sarva eva hi mānavāḥ

1.41.21.6

पितृदेवर्षिमनुजा भर्तव्या आर्यवर्णजैः

pitṛdevarṣimanujā bhartavyā āryavarṇajaiḥ

1.41.21.7

अथान्यथा वर्तमाना वार्याः स्युस्त्रिदिवौकसाम्

athānyathā vartamānā vāryāḥ syustridivaukasām

1.41.21.8

त्वं तात सम्यग् जानीहि धर्मज्ञः सन् न वेत्सि किम्

tvaṃ tāta samyag jānīhi dharmajñaḥ san na vetsi kim

1.41.21.9

कुलतन्तुर् हि नः शिष्टस्त्वम् एवैकस्तपोधन

kulatantur hi naḥ śiṣṭastvam evaikastapodhana

1.41.22

यं तु पश्यसि नो ब्रह्मन् वीरणस्तम्बम् आश्रितान्

yaṃ tu paśyasi no brahman vīraṇastambam āśritān

1.41.22.2

एषो ऽस्माकं कुलस्तम्ब आसीत् स्वकुलवर्धनः

eṣo 'smākaṃ kulastamba āsīt svakulavardhanaḥ