Dharmalib

4321–4340 of 56499 verses

1.38.20

तत्र रक्षां कुरुष्वेति पुनः पुनर् अथाब्रवीत्

tatra rakṣāṃ kuruṣveti punaḥ punar athābravīt

1.38.20.2

तद् अन्यथा न शक्यं च कर्तुं केनचिद् अप्युत

tad anyathā na śakyaṃ ca kartuṃ kenacid apyuta

1.38.21

न हि शक्नोति संयन्तुं पुत्रं कोपसमन्वितम्

na hi śaknoti saṃyantuṃ putraṃ kopasamanvitam

1.38.21.2

ततो ऽहं प्रेषितस्तेन तव राजन् हितार्थिना

tato 'haṃ preṣitastena tava rājan hitārthinā

1.38.22

इति श्रुत्वा वचो घोरं स राजा कुरुनन्दनः

iti śrutvā vaco ghoraṃ sa rājā kurunandanaḥ

1.38.22.2

पर्यतप्यत तत् पापं कृत्वा राजा महातपाः

paryatapyata tat pāpaṃ kṛtvā rājā mahātapāḥ

1.38.23

तं च मौनव्रतधरं श्रुत्वा मुनिवरं तदा

taṃ ca maunavratadharaṃ śrutvā munivaraṃ tadā

1.38.23.2

भूय एवाभवद् राजा शोकसंतप्तमानसः

bhūya evābhavad rājā śokasaṃtaptamānasaḥ

1.38.24

अनुक्रोशात्मतां तस्य शमीकस्यावधार्य तु

anukrośātmatāṃ tasya śamīkasyāvadhārya tu

1.38.24.2

पर्यतप्यत भूयो ऽपि कृत्वा तत् किल्बिषं मुनेः

paryatapyata bhūyo 'pi kṛtvā tat kilbiṣaṃ muneḥ

1.38.25

न हि मृत्युं तथा राजा श्रुत्वा वै सो ऽन्वतप्यत

na hi mṛtyuṃ tathā rājā śrutvā vai so 'nvatapyata

1.38.25.2

अशोचद् अमरप्रख्यो यथा कृत्वेह कर्म तत्

aśocad amaraprakhyo yathā kṛtveha karma tat

1.38.26

ततस्तं प्रेषयामास राजा गौरमुखं तदा

tatastaṃ preṣayāmāsa rājā gauramukhaṃ tadā

1.38.26.2

भूयः प्रसादं भगवान् करोत्विति ममेति वै

bhūyaḥ prasādaṃ bhagavān karotviti mameti vai

1.38.26.3

श्रुत्वा तु वचनं राज्ञो मुनिर् गौरमुखस्तदा

śrutvā tu vacanaṃ rājño munir gauramukhastadā

1.38.26.4

तम् अनुज्ञाप्य वेगेन प्रजगामाश्रमं गुरोः

tam anujñāpya vegena prajagāmāśramaṃ guroḥ

1.38.27

तस्मिंश्च गतमात्रे वै राजा गौरमुखे तदा

tasmiṃśca gatamātre vai rājā gauramukhe tadā

1.38.27.2

मन्त्रिभिर् मन्त्रयामास सह संविग्नमानसः

mantribhir mantrayāmāsa saha saṃvignamānasaḥ

1.38.28

निश्चित्य मन्त्रिभिश्चैव सहितो मन्त्रतत्त्ववित्

niścitya mantribhiścaiva sahito mantratattvavit

1.38.28.2

प्रासादं कारयामास एकस्तम्भं सुरक्षितम्

prāsādaṃ kārayāmāsa ekastambhaṃ surakṣitam