1.37.20.7

यः प्रव्रज्यां गृहीत्वा तु न भवेद् विजितेन्द्रियः

yaḥ pravrajyāṃ gṛhītvā tu na bhaved vijitendriyaḥ

1.37.20.8

वर्षकोटिसहस्राणि स याति नरकं ध्रुवम्

varṣakoṭisahasrāṇi sa yāti narakaṃ dhruvam

1.37.21

वयं तस्य नरेन्द्रस्य विषये निवसामहे

vayaṃ tasya narendrasya viṣaye nivasāmahe

1.37.21.2

न्यायतो रक्षितास्तेन तस्य पापं न रोचये

nyāyato rakṣitāstena tasya pāpaṃ na rocaye

1.37.22

सर्वथा वर्तमानस्य राज्ञो ह्यस्मद्विधैः सदा

sarvathā vartamānasya rājño hyasmadvidhaiḥ sadā

1.37.22.2

क्षन्तव्यं पुत्र धर्मो हि हतो हन्ति न संशयः

kṣantavyaṃ putra dharmo hi hato hanti na saṃśayaḥ

1.37.23

यदि राजा न रक्षेत पीडा वै नः परा भवेत्

yadi rājā na rakṣeta pīḍā vai naḥ parā bhavet

1.37.23.2

न शक्नुयाम चरितुं धर्मं पुत्र यथासुखम्

na śaknuyāma carituṃ dharmaṃ putra yathāsukham

1.37.24

रक्ष्यमाणा वयं तात राजभिः शास्त्रदृष्टिभिः

rakṣyamāṇā vayaṃ tāta rājabhiḥ śāstradṛṣṭibhiḥ

1.37.24.2

चरामो विपुलं धर्मं तेषां चांशो ऽस्ति धर्मतः

carāmo vipulaṃ dharmaṃ teṣāṃ cāṃśo 'sti dharmataḥ

1.37.24.3

सर्वथा वर्तमानस्य राज्ञः क्षन्तव्यम् एव हि

sarvathā vartamānasya rājñaḥ kṣantavyam eva hi

1.37.25

परिक्षित् तु विशेषेण यथास्य प्रपितामहः

parikṣit tu viśeṣeṇa yathāsya prapitāmahaḥ

1.37.25.2

रक्षत्यस्मान् यथा राज्ञा रक्षितव्याः प्रजास्तथा

rakṣatyasmān yathā rājñā rakṣitavyāḥ prajāstathā

1.37.26

तेनेह क्षुधितेनाद्य श्रान्तेन च तपस्विना

teneha kṣudhitenādya śrāntena ca tapasvinā

1.37.26.2

अजानता व्रतम् इदं कृतम् एतद् असंशयम्

ajānatā vratam idaṃ kṛtam etad asaṃśayam

1.37.26.3

अराजके जनपदे दोषा जायन्ति वै सदा

arājake janapade doṣā jāyanti vai sadā

1.37.26.4

उद्वृत्तं सततं लोकं राजा दण्डेन शास्ति वै

udvṛttaṃ satataṃ lokaṃ rājā daṇḍena śāsti vai

1.37.26.5

दण्डात् प्रतिभयं भूयः शान्तिर् उत्पद्यते तदा

daṇḍāt pratibhayaṃ bhūyaḥ śāntir utpadyate tadā

1.37.26.6

नोद्विग्नश्चरते धर्मं नोद्विग्नश्चरते क्रियाम्

nodvignaścarate dharmaṃ nodvignaścarate kriyām

1.37.26.7

राज्ञा प्रतिष्ठितो धर्मो धर्मात् स्वर्गः प्रतिष्ठितः

rājñā pratiṣṭhito dharmo dharmāt svargaḥ pratiṣṭhitaḥ