Dharmalib

3721–3740 of 56499 verses

1.29.13

तम् उवाचाव्ययो देवो वरदो ऽस्मीति खेचरम्

tam uvācāvyayo devo varado 'smīti khecaram

1.29.13.2

स वव्रे तव तिष्ठेयम् उपरीत्यन्तरिक्षगः

sa vavre tava tiṣṭheyam uparītyantarikṣagaḥ

1.29.14

उवाच चैनं भूयो ऽपि नारायणम् इदं वचः

uvāca cainaṃ bhūyo 'pi nārāyaṇam idaṃ vacaḥ

1.29.14.2

अजरश्चामरश्च स्याम् अमृतेन विनाप्यहम्

ajaraścāmaraśca syām amṛtena vināpyaham

1.29.14.3

एवम् अस्त्विति तं विष्णुर् उवाच विनतासुतम्

evam astviti taṃ viṣṇur uvāca vinatāsutam

1.29.15

प्रतिगृह्य वरौ तौ च गरुडो विष्णुम् अब्रवीत्

pratigṛhya varau tau ca garuḍo viṣṇum abravīt

1.29.15.2

भवते ऽपि वरं दद्मि वृणीतां भगवान् अपि

bhavate 'pi varaṃ dadmi vṛṇītāṃ bhagavān api

1.29.16

तं वव्रे वाहनं कृष्णो गरुत्मन्तं महाबलम्

taṃ vavre vāhanaṃ kṛṣṇo garutmantaṃ mahābalam

1.29.16.2

ध्वजं च चक्रे भगवान् उपरि स्थास्यसीति तम्

dhvajaṃ ca cakre bhagavān upari sthāsyasīti tam

1.29.16.3

एवम् अस्त्विति तं देवम् उक्त्वा नारायणं खगः

evam astviti taṃ devam uktvā nārāyaṇaṃ khagaḥ

1.29.16.4

वव्राज तरसा वेगाद् वायुं स्पर्धन् महाजवः

vavrāja tarasā vegād vāyuṃ spardhan mahājavaḥ

1.29.16.5

तथेत्येवाब्रवीत् पक्षी भगवन्तं सनातनम्

tathetyevābravīt pakṣī bhagavantaṃ sanātanam

1.29.16.6

एतस्मिन्न् एव काले तु भगवान् हरिवाहनः

etasminn eva kāle tu bhagavān harivāhanaḥ

1.29.17

अनुपत्य खगं त्विन्द्रो वज्रेणाङ्गे ऽभ्यताडयत्

anupatya khagaṃ tvindro vajreṇāṅge 'bhyatāḍayat

1.29.17.2

विहंगमं सुरामित्रं हरन्तम् अमृतं बलात्

vihaṃgamaṃ surāmitraṃ harantam amṛtaṃ balāt

1.29.18

तम् उवाचेन्द्रम् आक्रन्दे गरुडः पततां वरः

tam uvācendram ākrande garuḍaḥ patatāṃ varaḥ

1.29.18.2

प्रहसञ्श्लक्ष्णया वाचा तथा वज्रसमाहतः

prahasañślakṣṇayā vācā tathā vajrasamāhataḥ

1.29.19

ऋषेर् मानं करिष्यामि वज्रं यस्यास्थिसम्भवम्

ṛṣer mānaṃ kariṣyāmi vajraṃ yasyāsthisambhavam

1.29.19.2

वज्रस्य च करिष्यामि तव चैव शतक्रतो

vajrasya ca kariṣyāmi tava caiva śatakrato

1.29.20

एष पत्रं त्यजाम्येकं यस्यान्तं नोपलप्स्यसे

eṣa patraṃ tyajāmyekaṃ yasyāntaṃ nopalapsyase