Dharmalib

2801–2820 of 56499 verses

1.16.27.6

संत्रस्तासुरदेवौघा दिशः सर्वाः प्रपेदिरे

saṃtrastāsuradevaughā diśaḥ sarvāḥ prapedire

1.16.27.7

येन विष्णुः कृतः कृष्णो विषेण महता तदा

yena viṣṇuḥ kṛtaḥ kṛṣṇo viṣeṇa mahatā tadā

1.16.27.8

यत्र हाहाकृतं सर्वं जगद् आसीच्चराचरम्

yatra hāhākṛtaṃ sarvaṃ jagad āsīccarācaram

1.16.27.9

ततस्तु ब्रह्मणो वाक्याद् देवदेवो महेश्वरः

tatastu brahmaṇo vākyād devadevo maheśvaraḥ

1.16.27.10

अपिबत् तद् विषं घोरं प्रत्यक्षं दैवतेषु वै

apibat tad viṣaṃ ghoraṃ pratyakṣaṃ daivateṣu vai

1.16.27.11

तस्मिन् विषे पीयमाने हरेणामिततेजसा

tasmin viṣe pīyamāne hareṇāmitatejasā

1.16.27.12

विस्मयं परमं जग्मुर् देवाश्च मुनिदानवाः

vismayaṃ paramaṃ jagmur devāśca munidānavāḥ

1.16.27.13

ततः कण्ठम् अनुप्राप्तं विषं दृष्ट्वा हरस्य च

tataḥ kaṇṭham anuprāptaṃ viṣaṃ dṛṣṭvā harasya ca

1.16.27.14

ब्रह्मा प्रोवाच देवेशं कण्ठे धारय वै प्रभो

brahmā provāca deveśaṃ kaṇṭhe dhāraya vai prabho

1.16.27.15

स्वयंभुवचनाच्छंभुर् दधार विषम् उत्तमम्

svayaṃbhuvacanācchaṃbhur dadhāra viṣam uttamam

1.16.27.16

कण्ठे हालाहलं घोरं नीलकण्ठस्ततः स्मृतः

kaṇṭhe hālāhalaṃ ghoraṃ nīlakaṇṭhastataḥ smṛtaḥ

1.16.28

ततो ब्रह्माणम् आसीनं देवा वरदम् अब्रुवन्

tato brahmāṇam āsīnaṃ devā varadam abruvan

1.16.28.2

श्रान्ताः स्म सुभृशं ब्रह्मन् नोद्भवत्यमृतं च तत्

śrāntāḥ sma subhṛśaṃ brahman nodbhavatyamṛtaṃ ca tat

1.16.29

ऋते नारायणं देवं दैत्या नागोत्तमास्तथा

ṛte nārāyaṇaṃ devaṃ daityā nāgottamāstathā

1.16.29.2

चिरारब्धम् इदं चापि सागरस्यापि मन्थनम्

cirārabdham idaṃ cāpi sāgarasyāpi manthanam

1.16.29.3

ग्लानिर् अस्मान् समाविष्टा न चात्रामृतम् उत्थितम्

glānir asmān samāviṣṭā na cātrāmṛtam utthitam

1.16.29.4

देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः

devānāṃ vacanaṃ śrutvā brahmā lokapitāmahaḥ

1.16.30

ततो नारायणं देवं ब्रह्मा वचनम् अब्रवीत्

tato nārāyaṇaṃ devaṃ brahmā vacanam abravīt

1.16.30.2

विधत्स्वैषां बलं विष्णो भवान् अत्र परायणम्

vidhatsvaiṣāṃ balaṃ viṣṇo bhavān atra parāyaṇam

1.16.31

विष्णुर् उवाच

viṣṇur uvāca