1.3.129.4

न भवेयम् अन्ध इति

na bhaveyam andha iti

1.3.130

तम् उत्तङ्कः प्रत्युवाच

tam uttaṅkaḥ pratyuvāca

1.3.130.2

न मृषा ब्रवीमि

na mṛṣā bravīmi

1.3.130.3

भूत्वा त्वम् अन्धो नचिराद् अनन्धो भविष्यसीति

bhūtvā tvam andho nacirād anandho bhaviṣyasīti

1.3.130.4

ममापि शापो न भवेद् भवता दत्त इति

mamāpi śāpo na bhaved bhavatā datta iti

1.3.131

तं पौष्यः प्रत्युवाच

taṃ pauṣyaḥ pratyuvāca

1.3.131.2

नाहं शक्तः शापं प्रत्यादातुम्

nāhaṃ śaktaḥ śāpaṃ pratyādātum

1.3.131.3

न हि मे मन्युर् अद्याप्युपशमं गच्छति

na hi me manyur adyāpyupaśamaṃ gacchati

1.3.131.4

किं चैतद् भवता न ज्ञायते यथा

kiṃ caitad bhavatā na jñāyate yathā

1.3.132

नावनीतं हृदयं ब्राह्मणस्य वाचि क्षुरो निहितस् तीक्ष्णधारः

nāvanītaṃ hṛdayaṃ brāhmaṇasya vāci kṣuro nihitas tīkṣṇadhāraḥ

1.3.132.2

विपरीतम् एतद् उभयं क्षत्रियस्य वाङ् नावनीती हृदयं तीक्ष्णधारम्

viparītam etad ubhayaṃ kṣatriyasya vāṅ nāvanītī hṛdayaṃ tīkṣṇadhāram

1.3.133

इति

iti

1.3.133.2

तद् एवं गते न शक्तो ऽहं तीक्ष्णहृदयत्वात् तं शापम् अन्यथा कर्तुम्

tad evaṃ gate na śakto 'haṃ tīkṣṇahṛdayatvāt taṃ śāpam anyathā kartum

1.3.133.3

गम्यताम् इति

gamyatām iti

1.3.134

तम् उत्तङ्कः प्रत्युवाच

tam uttaṅkaḥ pratyuvāca

1.3.134.2

भवताहम् अन्नस्याशुचिभावम् आगमय्य प्रत्यनुनीतः

bhavatāham annasyāśucibhāvam āgamayya pratyanunītaḥ

1.3.134.3

प्राक् च ते ऽभिहितम्

prāk ca te 'bhihitam

1.3.134.4

यस्माद् अदुष्टम् अन्नं दूषयसि तस्माद् अनपत्यो भविष्यसीति

yasmād aduṣṭam annaṃ dūṣayasi tasmād anapatyo bhaviṣyasīti

1.3.134.5

दुष्टे चान्ने नैष मम शापो भविष्यतीति

duṣṭe cānne naiṣa mama śāpo bhaviṣyatīti

1.3.135

साधयामस् तावद् इत्य् उक्त्वा प्रातिष्ठतोत्तङ्कस् ते कुण्डले गृहीत्वा

sādhayāmas tāvad ity uktvā prātiṣṭhatottaṅkas te kuṇḍale gṛhītvā