1.71.72

दैत्यानां देवकार्यार्थं जेष्येऽहं त्रिपुरं क्षणात्

daityānāṃ devakāryārthaṃ jeṣye'haṃ tripuraṃ kṣaṇāt

1.71.72.2

सूत उवाच

sūta uvāca

1.71.72.3

विचार्यैवं ततस्तेषां भगवान्पुरुषोत्तमः

vicāryaivaṃ tatasteṣāṃ bhagavānpuruṣottamaḥ

1.71.72.4

कर्तुं व्यवसितश्चाभूद्धर्मविघ्नं सुरारिणाम्

kartuṃ vyavasitaścābhūddharmavighnaṃ surāriṇām

1.71.73

असृजच्च महातेजाः पुरुषं चात्मसंभवम्

asṛjacca mahātejāḥ puruṣaṃ cātmasaṃbhavam

1.71.73.2

मायी मायामयं तेषां धर्मविघ्नार्थमच्युतः

māyī māyāmayaṃ teṣāṃ dharmavighnārthamacyutaḥ

1.71.74

शास्त्रं च शास्ता सर्वेषामकरोत्कामरूपधृक्

śāstraṃ ca śāstā sarveṣāmakarotkāmarūpadhṛk

1.71.74.2

सर्वसंमोहनं मायी दृष्टप्रत्ययसंयुतम्

sarvasaṃmohanaṃ māyī dṛṣṭapratyayasaṃyutam

1.71.75

एतत्स्वाङ्गभवायैव पुरुषायोपदिश्य तु

etatsvāṅgabhavāyaiva puruṣāyopadiśya tu

1.71.75.2

मायी मायामयं शास्त्रं ग्रन्थषोडशलक्षकम्

māyī māyāmayaṃ śāstraṃ granthaṣoḍaśalakṣakam

1.71.76

श्रौतस्मार्तविरुद्धं च वर्णाश्रमविवर्जितम्

śrautasmārtaviruddhaṃ ca varṇāśramavivarjitam

1.71.76.2

इहैव स्वर्गनरकं प्रत्ययं नान्यथा पुनः

ihaiva svarganarakaṃ pratyayaṃ nānyathā punaḥ

1.71.77

तच्छास्त्रमुपदिश्यैव पुरुषायाच्युतः स्वयम्

tacchāstramupadiśyaiva puruṣāyācyutaḥ svayam

1.71.77.2

पुरत्रयविनाशाय प्राहैनं पुरुषं हरिः

puratrayavināśāya prāhainaṃ puruṣaṃ hariḥ

1.71.78

गन्तुमर्हसि नाशाय भो तूर्णं पुरवासिनाम्

gantumarhasi nāśāya bho tūrṇaṃ puravāsinām

1.71.78.2

धर्मास् तथा प्रणश्यन्तु श्रौतस्मार्ता न संशयः

dharmās tathā praṇaśyantu śrautasmārtā na saṃśayaḥ

1.71.79

ततः प्रणम्य तं मायी मायाशास्त्रविशारदः

tataḥ praṇamya taṃ māyī māyāśāstraviśāradaḥ

1.71.79.2

प्रविश्य तत्पुरं तूर्णं मुनिर्मायां तदाकरोत्

praviśya tatpuraṃ tūrṇaṃ munirmāyāṃ tadākarot

1.71.80

मायया तस्य ते दैत्याः पुरत्रयनिवासिनः

māyayā tasya te daityāḥ puratrayanivāsinaḥ

1.71.80.2

श्रौतं स्मार्तं च संत्यज्य तस्य शिष्यास्तदाभवन्

śrautaṃ smārtaṃ ca saṃtyajya tasya śiṣyāstadābhavan

Liṅgapurāṇa