1.22.16.2

अवाप्य संज्ञां गोविन्दात् पद्मयोनिः पितामहः

avāpya saṃjñāṃ govindāt padmayoniḥ pitāmahaḥ

1.22.17

प्रजाः स्रष्टुमनाश्चक्रे तप उग्रं

prajāḥ sraṣṭumanāścakre tapa ugraṃ

1.22.17.2

तस्यैवं तप्यमानस्य न किंचित् समवर्तत

tasyaivaṃ tapyamānasya na kiṃcit samavartata

1.22.18

ततो दीर्घेण कालेन दुःखात्क्रोधो ह्यजायत

tato dīrgheṇa kālena duḥkhātkrodho hyajāyata

1.22.18.2

क्रोधाविष्टस्य नेत्राभ्यां प्रापतन्नश्रुबिन्दवः

krodhāviṣṭasya netrābhyāṃ prāpatannaśrubindavaḥ

1.22.19

ततस्तेभ्यो ऽश्रुबिन्दुभ्यो वातपित्तकफात्मकाः

tatastebhyo 'śrubindubhyo vātapittakaphātmakāḥ

1.22.19.2

महाभागा महासत्त्वाः स्वस्तिकैरप्यलंकृताः

mahābhāgā mahāsattvāḥ svastikairapyalaṃkṛtāḥ

1.22.20

प्रकीर्णकेशाः सर्पास्ते प्रादुर्भूता महाविषाः

prakīrṇakeśāḥ sarpāste prādurbhūtā mahāviṣāḥ

1.22.20.2

सर्पांस्तानग्रजान्दृष्ट्वा ब्रह्मात्मानम् अनिन्दयत्

sarpāṃstānagrajāndṛṣṭvā brahmātmānam anindayat

1.22.21

अहो धिक् तपसो मह्यं फलमीदृशकं

aho dhik tapaso mahyaṃ phalamīdṛśakaṃ

1.22.21.2

लोकवैनाशिकी जज्ञे आदावेव प्रजा मम

lokavaināśikī jajñe ādāveva prajā mama

1.22.22

तस्य तीव्राभवन्मूर्च्छा क्रोधामर्षसमुद्भवा

tasya tīvrābhavanmūrcchā krodhāmarṣasamudbhavā

1.22.22.2

मूर्च्छाभिपरितापेन जहौ प्राणान्प्रजापतिः

mūrcchābhiparitāpena jahau prāṇānprajāpatiḥ

1.22.23

तस्याप्रतिमवीर्यस्य देहात्कारुण्यपूर्वकम्

tasyāpratimavīryasya dehātkāruṇyapūrvakam

1.22.23.2

अथैकादश ते रुद्रा रुदन्तो ऽभ्यक्रमंस् तथा

athaikādaśa te rudrā rudanto 'bhyakramaṃs tathā

1.22.24

रोदनात्खलु रुद्रत्वं तेषु वै समजायत

rodanātkhalu rudratvaṃ teṣu vai samajāyata

1.22.24.2

ये रुद्रास्ते खलु प्राणा ये प्राणास्ते तदात्मकाः

ye rudrāste khalu prāṇā ye prāṇāste tadātmakāḥ

1.22.25

प्राणाः प्राणवतां ज्ञेयाः सर्वभूतेष्ववस्थिताः

prāṇāḥ prāṇavatāṃ jñeyāḥ sarvabhūteṣvavasthitāḥ

1.22.25.2

अत्युग्रस्य महत्त्वस्य साधुराचरितस्य च

atyugrasya mahattvasya sādhurācaritasya ca

1.22.26

प्राणांस्तस्य ददौ भूयस्त्रिशूली नीललोहितः

prāṇāṃstasya dadau bhūyastriśūlī nīlalohitaḥ

Liṅgapurāṇa