12.34.2

सा आह न वयं कुमारं व्यलंकरिष्यामः अलंकरिष्यामो वयं कुमारम्

sā āha na vayaṃ kumāraṃ vyalaṃkariṣyāmaḥ alaṃkariṣyāmo vayaṃ kumāram

12.34.3

इत्युक्त्वा सा कन्या प्रक्रामत्

ityuktvā sā kanyā prakrāmat

12.35

ततस्तैर्गुह्यपुरुषै राजानं शुद्धोदनमुपसंक्रम्यैष वृत्तान्तो निवेदितो ऽभूद् देव दण्डपाणेः शाक्यस्य दुहिता गोपा नाम शाक्यकन्या तस्यां कुमारस्य चक्षुर्निविष्टं मुहूर्तं च तयोः संलापो ऽभूत्

tatastairguhyapuruṣai rājānaṃ śuddhodanamupasaṃkramyaiṣa vṛttānto nivedito 'bhūd deva daṇḍapāṇeḥ śākyasya duhitā gopā nāma śākyakanyā tasyāṃ kumārasya cakṣurniviṣṭaṃ muhūrtaṃ ca tayoḥ saṃlāpo 'bhūt

12.36

इत्येतत्खलु वचनं श्रुत्वा राजा शुद्धोदनो दण्डपाणेः शाक्यस्य पुरोहितं दौत्येन प्रेषयति स्म या ते दुहिता सा मम कुमारस्य प्रदीयतामिति

ityetatkhalu vacanaṃ śrutvā rājā śuddhodano daṇḍapāṇeḥ śākyasya purohitaṃ dautyena preṣayati sma yā te duhitā sā mama kumārasya pradīyatāmiti

12.37

दण्डपाणिराह आर्य कुमारो गृहे सुखसंवृद्धः

daṇḍapāṇirāha ārya kumāro gṛhe sukhasaṃvṛddhaḥ

12.37.2

अस्माकं चायं कुलधर्मः शिल्पज्ञस्य कन्या दातव्या नाशिल्पज्ञस्येति

asmākaṃ cāyaṃ kuladharmaḥ śilpajñasya kanyā dātavyā nāśilpajñasyeti

12.37.3

कुमारश्च न शिल्पज्ञो नासिधनुष्कलापयुद्धसालम्भविधिज्ञः

kumāraśca na śilpajño nāsidhanuṣkalāpayuddhasālambhavidhijñaḥ

12.37.4

तत्कथम् अशिल्पज्ञायाहं दुहितरं दास्यामि

tatkatham aśilpajñāyāhaṃ duhitaraṃ dāsyāmi

12.37.5

इत्येतच्च राज्ञः प्रतिवेदितम्

ityetacca rājñaḥ prativeditam

12.37.6

ततो राज्ञ एतदभवद् द्विरपीदमहं सहधर्मेण चोदितः

tato rājña etadabhavad dvirapīdamahaṃ sahadharmeṇa coditaḥ

12.37.7

यदापि मयोक्तं कस्माच्छाक्यकुमाराः कुमारस्योपस्थानाय नागच्छन्तीति तदाप्यहमभिहितः किं वयं मण्डकस्योपस्थानं करिष्याम इति

yadāpi mayoktaṃ kasmācchākyakumārāḥ kumārasyopasthānāya nāgacchantīti tadāpyahamabhihitaḥ kiṃ vayaṃ maṇḍakasyopasthānaṃ kariṣyāma iti

12.37.8

एतर्ह्यप्येवमिति प्रध्यायन्निषण्णो ऽभूत्

etarhyapyevamiti pradhyāyanniṣaṇṇo 'bhūt

12.38

बोधिसत्त्वश्चैनं वृत्तान्तमश्रौषीत्

bodhisattvaścainaṃ vṛttāntamaśrauṣīt

12.38.2

श्रुत्वा च येन राजा शुद्धोदनस्तेनोपसंक्रामत्

śrutvā ca yena rājā śuddhodanastenopasaṃkrāmat

12.38.3

उपसंक्रम्यैवमाह देव किमिदं दीनमनास्तिष्ठसि

upasaṃkramyaivamāha deva kimidaṃ dīnamanāstiṣṭhasi

12.38.4

राजा आह अलं ते कुमार अनेन

rājā āha alaṃ te kumāra anena

12.38.5

कुमार आह देव सर्वथा तावदवश्यम् एवमाख्यातव्यम्

kumāra āha deva sarvathā tāvadavaśyam evamākhyātavyam

12.38.6

यावत्त्रिरपि बोधिसत्त्वो राजानं शुद्धोदनं परिपृच्छति स्म

yāvattrirapi bodhisattvo rājānaṃ śuddhodanaṃ paripṛcchati sma

12.39

ततो राजा शुद्धोदनो बोधिसत्त्वाय तां प्रकृतिमारोचयति स्म

tato rājā śuddhodano bodhisattvāya tāṃ prakṛtimārocayati sma

12.39.2

तां श्रुत्वा बोधिसत्त्व आह देव अस्ति पुनरिह नगरे कश्चिद्यो मया सार्धं समर्थः शिल्पेन शिल्पमुपदर्शयितुम्

tāṃ śrutvā bodhisattva āha deva asti punariha nagare kaścidyo mayā sārdhaṃ samarthaḥ śilpena śilpamupadarśayitum

Lalitavistara