1.22.9.2

गमिष्यामि पुरीं रम्यां हसन्ती साब्रवीद् वचः

gamiṣyāmi purīṃ ramyāṃ hasantī sābravīd vacaḥ

1.22.10

न ह्यनेनोपभोगेन भवता राजसुन्दर

na hyanenopabhogena bhavatā rājasundara

1.22.10.2

प्रीतिः संजायते मह्यं स्थातव्यं वत्सरं पुनः

prītiḥ saṃjāyate mahyaṃ sthātavyaṃ vatsaraṃ punaḥ

1.22.11

तामब्रवीत् स मतिमान् गत्वा शीघ्रतरं पुरीम्

tāmabravīt sa matimān gatvā śīghrataraṃ purīm

1.22.11.2

आगमिष्यामि भूयो ऽत्र तन्मे ऽनुज्ञातुमर्हसि

āgamiṣyāmi bhūyo 'tra tanme 'nujñātumarhasi

1.22.12

तमब्रवीत् सा सुभगा तथा कुरु विशांपते

tamabravīt sā subhagā tathā kuru viśāṃpate

1.22.12.2

नान्ययाप्सरसा तावद् रन्तव्यं भवता पुनः

nānyayāpsarasā tāvad rantavyaṃ bhavatā punaḥ

1.22.13

ओमित्युक्त्वा ययौ तूर्णं पुरीं परमशोभनाम्

omityuktvā yayau tūrṇaṃ purīṃ paramaśobhanām

1.22.13.2

गत्वा पतिव्रतां पत्नीं दृष्ट्वा भीतो ऽभवन्नृपः

gatvā pativratāṃ patnīṃ dṛṣṭvā bhīto 'bhavannṛpaḥ

1.22.14

सम्प्रेक्ष्य सा गुणवती भार्या तस्य पतिव्रता

samprekṣya sā guṇavatī bhāryā tasya pativratā

1.22.14.2

भीतं प्रसन्नया प्राह वाचा पीनपयोधरा

bhītaṃ prasannayā prāha vācā pīnapayodharā

1.22.15

स्वामिन् किमत्र भवतो भीतिरद्य प्रवर्तते

svāmin kimatra bhavato bhītiradya pravartate

1.22.15.2

तद् ब्रूहि मे यथातत्त्वं न राज्ञां कीर्तये त्विदम्

tad brūhi me yathātattvaṃ na rājñāṃ kīrtaye tvidam

1.22.16

स तस्या वाक्यमाकर्ण्य लज्जावनतचेतनः

sa tasyā vākyamākarṇya lajjāvanatacetanaḥ

1.22.16.2

नोवाच किंचिन्नृपतिर् ज्ञानदृष्ट्या विवेद सा

novāca kiṃcinnṛpatir jñānadṛṣṭyā viveda sā

1.22.17

न भेतव्यं त्वया स्वामिन् कार्यं पापविशोधनम्

na bhetavyaṃ tvayā svāmin kāryaṃ pāpaviśodhanam

1.22.17.2

भीते त्वयि महाराज राष्ट्रं ते नाशमेष्यति

bhīte tvayi mahārāja rāṣṭraṃ te nāśameṣyati

1.22.18

तदा स राजा द्युतिमान् निर्गत्य तु पुरात् ततः

tadā sa rājā dyutimān nirgatya tu purāt tataḥ

1.22.18.2

गत्वा कण्वाश्रमं पुण्यं दृष्ट्वा तत्र महामुनिम्

gatvā kaṇvāśramaṃ puṇyaṃ dṛṣṭvā tatra mahāmunim

1.22.19

निशम्य कण्ववदनात् प्रायश्चित्तविधिं शुभम्

niśamya kaṇvavadanāt prāyaścittavidhiṃ śubham

Kūrmapurāṇa