4.21

मदनेन विनाकृता रतिः क्षणमात्रं किल जीवितेति मे

madanena vinākṛtā ratiḥ kṣaṇamātraṃ kila jīviteti me

4.21.2

वचनीयम् इदं व्यवस्थितं रमण त्वाम् अनुयामि यद्य् अपि

vacanīyam idaṃ vyavasthitaṃ ramaṇa tvām anuyāmi yady api

4.22

क्रियतां कथम् अन्त्यमण्डनं परलोकान्तरितस्य ते मया

kriyatāṃ katham antyamaṇḍanaṃ paralokāntaritasya te mayā

4.22.2

समम् एव गतो ऽस्य् अतर्कितां गतिम् अङ्गेन च जीवितेन च

samam eva gato 'sy atarkitāṃ gatim aṅgena ca jīvitena ca

4.23

ऋजुतां नयतः स्मरामि ते शरम् उत्सङ्गनिषण्णधन्वनः

ṛjutāṃ nayataḥ smarāmi te śaram utsaṅganiṣaṇṇadhanvanaḥ

4.23.2

मधुना सह सस्मितं कथां नयनोपान्तविलोकितं च यत्

madhunā saha sasmitaṃ kathāṃ nayanopāntavilokitaṃ ca yat

4.24

क्व नु ते हृदयंगमः सखा कुसुमायोजितकार्मुको मधुः

kva nu te hṛdayaṃgamaḥ sakhā kusumāyojitakārmuko madhuḥ

4.24.2

न खलूग्ररुषा पिनाकिना गमितः सो ऽपि सुहृद्गतां गतिम्

na khalūgraruṣā pinākinā gamitaḥ so 'pi suhṛdgatāṃ gatim

4.25

अथ तैः परिदेविताक्षरैर् हृदये दिग्धशरैर् इवार्दितः

atha taiḥ paridevitākṣarair hṛdaye digdhaśarair ivārditaḥ

4.25.2

रतिम् अभ्युपपत्तुम् आतुरां मधुर् आत्मानम् अदर्शयत् पुरः

ratim abhyupapattum āturāṃ madhur ātmānam adarśayat puraḥ

4.26

तम् अवेक्ष्य रुरोद सा भृशं स्तनसंबाधम् उरो जघान च

tam avekṣya ruroda sā bhṛśaṃ stanasaṃbādham uro jaghāna ca

4.26.2

स्वजनस्य हि दुःखम् अग्रतो विवृतद्वारम् इवोपजायते

svajanasya hi duḥkham agrato vivṛtadvāram ivopajāyate

4.27

इति चैनम् उवाच दुःखिता सुहृदः पश्य वसन्त किं स्थितम्

iti cainam uvāca duḥkhitā suhṛdaḥ paśya vasanta kiṃ sthitam

4.27.2

यद् इदं कणशः प्रकीर्यते पवनैर् भस्म कपोतकर्बुरम्

yad idaṃ kaṇaśaḥ prakīryate pavanair bhasma kapotakarburam

4.28

अयि संप्रति देहि दर्शनं स्मर पर्युत्सुक एष माधवः

ayi saṃprati dehi darśanaṃ smara paryutsuka eṣa mādhavaḥ

4.28.2

दयितास्व् अनवस्थितं नृणां न खलु प्रेम चलं सुहृज्जने

dayitāsv anavasthitaṃ nṛṇāṃ na khalu prema calaṃ suhṛjjane

4.29

अमुना ननु पार्श्ववर्तिना जगद् आज्ञां ससुरासुरं तव

amunā nanu pārśvavartinā jagad ājñāṃ sasurāsuraṃ tava

4.29.2

बिसतन्तुगुणस्य कारितं धनुषः पेलवपुष्पपत्रिणः

bisatantuguṇasya kāritaṃ dhanuṣaḥ pelavapuṣpapatriṇaḥ

4.30

गत एव न ते निवर्तते स सखा दीप इवानिलाहतः

gata eva na te nivartate sa sakhā dīpa ivānilāhataḥ

4.30.2

अहम् अस्य दशेव पश्य माम् अविषह्यव्यसनप्रदूषिताम्

aham asya daśeva paśya mām aviṣahyavyasanapradūṣitām

Kumārasaṃbhava