1.187.2

मां समुद्धर गोविन्द दुःखसंसारसागरात्

māṃ samuddhara govinda duḥkhasaṃsārasāgarāt

1.188

एतत् पुण्यं परं गुह्यं पवित्रं पापनाशनम्

etat puṇyaṃ paraṃ guhyaṃ pavitraṃ pāpanāśanam

1.188.2

आयुष्यं च यशस्यं च कलिदुःस्वप्ननाशनम्

āyuṣyaṃ ca yaśasyaṃ ca kaliduḥsvapnanāśanam

1.189

कलौ पापं कियन्मात्रं हत्यास्तेयादिसम्भवम्

kalau pāpaṃ kiyanmātraṃ hatyāsteyādisambhavam

1.189.2

स्मृते मनसि गोविन्दे दह्यते तूलराशिवत्

smṛte manasi govinde dahyate tūlarāśivat

1.190

कलौ केशवभक्तानां न भयं विद्यते क्वचित्

kalau keśavabhaktānāṃ na bhayaṃ vidyate kvacit

1.190.2

स्मृते संकीर्तिते ध्याते संक्षयं याति पातकम्

smṛte saṃkīrtite dhyāte saṃkṣayaṃ yāti pātakam

1.191

अध्येतव्यम् इदं शास्त्रं श्रोतव्यम् अनसूयया

adhyetavyam idaṃ śāstraṃ śrotavyam anasūyayā

1.191.2

भक्तेभ्यश् च प्रदातव्यं धार्मिकेभ्यः पुनः पुनः

bhaktebhyaś ca pradātavyaṃ dhārmikebhyaḥ punaḥ punaḥ

1.192

अधीयान इदं शास्त्रम् विष्णोर् माहात्म्यम् उत्तमम्

adhīyāna idaṃ śāstram viṣṇor māhātmyam uttamam

1.192.2

सर्वपापविनिर्मुक्तः प्राप्नोति परमं पदम्

sarvapāpavinirmuktaḥ prāpnoti paramaṃ padam

1.193

श्रुत्वा धर्मं विजानाति श्रुत्वा त्यजति दुर्मतिम्

śrutvā dharmaṃ vijānāti śrutvā tyajati durmatim

1.193.2

श्रुत्वा ज्ञानम् अवाप्नोति श्रुत्वा मोक्षं च गच्छति

śrutvā jñānam avāpnoti śrutvā mokṣaṃ ca gacchati

1.194

तस्माद् इदं समाश्राव्यं श्रोतव्यं च सदैव हि

tasmād idaṃ samāśrāvyaṃ śrotavyaṃ ca sadaiva hi

1.194.2

कुतर्कदावदग्धेभ्यो न दातव्यं कथञ्चन

kutarkadāvadagdhebhyo na dātavyaṃ kathañcana

1.195

संसारविषपानेन ये मृताः प्राणिनो भुवि

saṃsāraviṣapānena ye mṛtāḥ prāṇino bhuvi

1.195.2

अमृताय स्मृतस् तेषां कृष्णामृतमहर्णवः

amṛtāya smṛtas teṣāṃ kṛṣṇāmṛtamaharṇavaḥ

1.196

क्लिन्नं पादोदकेनैव यस्य नित्यं कलेबरम्

klinnaṃ pādodakenaiva yasya nityaṃ kalebaram

1.196.2

तीर्थकोटिसहस्रैस् तु स्नातो भवति प्रत्यहम्

tīrthakoṭisahasrais tu snāto bhavati pratyaham

1.197

तीर्थकोटिसहस्रैस् तु सेवितैः किं प्रयोजनम्

tīrthakoṭisahasrais tu sevitaiḥ kiṃ prayojanam

Kṛṣṇāmṛtamahārṇava