14.15

मृगान् विनिघ्नन् मृगयुः स्वहेतुना कृतोपकारः कथम् इच्छतां तपः

mṛgān vinighnan mṛgayuḥ svahetunā kṛtopakāraḥ katham icchatāṃ tapaḥ

14.15.2

कृपेति चेद् अस्तु मृगः क्षतः क्षणाद् अनेन पूर्वं न मयेति का गतिः

kṛpeti ced astu mṛgaḥ kṣataḥ kṣaṇād anena pūrvaṃ na mayeti kā gatiḥ

14.16

अनायुधे सत्त्वजिघांसिते मुनौ कृपेति वृत्तिर् महताम् अकृत्रिमा

anāyudhe sattvajighāṃsite munau kṛpeti vṛttir mahatām akṛtrimā

14.16.2

शरासनं बिभ्रति सज्यसायकं कृतानुकम्पः स कथं प्रतीयते

śarāsanaṃ bibhrati sajyasāyakaṃ kṛtānukampaḥ sa kathaṃ pratīyate

14.17

अथो शरस् तेन मदर्थम् उज्झितः फलं च तस्य प्रतिकायसाधनम्

atho śaras tena madartham ujjhitaḥ phalaṃ ca tasya pratikāyasādhanam

14.17.2

अविक्षते तत्र मयात्मसात्कृते कृतार्थता नन्व् अधिका चमूपतेः

avikṣate tatra mayātmasātkṛte kṛtārthatā nanv adhikā camūpateḥ

14.18

यद् आत्थ कामं भवता स याच्यताम् इति क्षमं नैतद् अनल्पचेतसाम्

yad āttha kāmaṃ bhavatā sa yācyatām iti kṣamaṃ naitad analpacetasām

14.18.2

कथं प्रसह्याहरणैषिणां प्रियः परावनत्या मलिनीकृताः श्रियः

kathaṃ prasahyāharaṇaiṣiṇāṃ priyaḥ parāvanatyā malinīkṛtāḥ śriyaḥ

14.19

अभूतम् आसज्य विरुद्धम् ईहितं बलाद् अलभ्यं तव लिप्सते नृपः

abhūtam āsajya viruddham īhitaṃ balād alabhyaṃ tava lipsate nṛpaḥ

14.19.2

विजानतो ऽपि ह्य् अनयस्य रौद्रतां भवत्य् अपाये परिमोहिनी मतिः

vijānato 'pi hy anayasya raudratāṃ bhavaty apāye parimohinī matiḥ

14.20

असिः शरा वर्म धनुश् च नोच्चकैर् विविच्य किं प्रार्थितम् ईश्वरेण ते

asiḥ śarā varma dhanuś ca noccakair vivicya kiṃ prārthitam īśvareṇa te

14.20.2

अथास्ति शक्तिः कृतम् एव याच्ञया न दूषितः शक्तिमतां स्वयंग्रहः

athāsti śaktiḥ kṛtam eva yācñayā na dūṣitaḥ śaktimatāṃ svayaṃgrahaḥ

14.21

सखा स युक्तः कथितः कथं त्वया यदृच्छयासूयति यस् तपस्यते

sakhā sa yuktaḥ kathitaḥ kathaṃ tvayā yadṛcchayāsūyati yas tapasyate

14.21.2

गुणार्जनोच्छ्रायविरुद्धबुद्धयः प्रकृत्यमित्रा हि सताम् असाधवः

guṇārjanocchrāyaviruddhabuddhayaḥ prakṛtyamitrā hi satām asādhavaḥ

14.22

वयं क्व वर्णाश्रमरक्षणोचिताः क्व जातिहीना मृगजीवितच्छिदः

vayaṃ kva varṇāśramarakṣaṇocitāḥ kva jātihīnā mṛgajīvitacchidaḥ

14.22.2

सहापकृष्टैर् महतां न संगतं भवन्ति गोमायुसखा न दन्तिनः

sahāpakṛṣṭair mahatāṃ na saṃgataṃ bhavanti gomāyusakhā na dantinaḥ

14.23

परो ऽवजानाति यद् अज्ञताजडस् तद् उन्नतानां न विहन्ति धीरताम्

paro 'vajānāti yad ajñatājaḍas tad unnatānāṃ na vihanti dhīratām

14.23.2

समानवीर्यान्वयपौरुषेषु यः करोत्य् अतिक्रान्तिम् असौ तिरस्क्रिया

samānavīryānvayapauruṣeṣu yaḥ karoty atikrāntim asau tiraskriyā

14.24

यदा विगृह्णाति हतं तदा यशः करोति मैत्रीम् अथ दूषिता गुणाः

yadā vigṛhṇāti hataṃ tadā yaśaḥ karoti maitrīm atha dūṣitā guṇāḥ

14.24.2

स्थितिं समीक्ष्योभयथा परीक्षकः करोत्य् अवज्ञोपहतं पृथग्जनम्

sthitiṃ samīkṣyobhayathā parīkṣakaḥ karoty avajñopahataṃ pṛthagjanam

Kirātārjunīya