12.30

विजिगीषते यदि जगन्ति युगपद् अथ संजिहीर्षति

vijigīṣate yadi jaganti yugapad atha saṃjihīrṣati

12.30.2

प्राप्तुम् अभवम् अभिवाञ्छति वा वयम् अस्य नो विषहितुं क्षमा रुचः

prāptum abhavam abhivāñchati vā vayam asya no viṣahituṃ kṣamā rucaḥ

12.31

किम् उपेक्षसे कथय नाथ न तव विदितं न किंचन

kim upekṣase kathaya nātha na tava viditaṃ na kiṃcana

12.31.2

त्रातुम् अलम् अभयदार्हसि नस् त्वयि मा स्म शासति भवत्पराभवः

trātum alam abhayadārhasi nas tvayi mā sma śāsati bhavatparābhavaḥ

12.32

इति गां विधाय विरतेषु मुनिषु वचनं समाददे

iti gāṃ vidhāya virateṣu muniṣu vacanaṃ samādade

12.32.2

भिन्नजलधिजलनादगुरु ध्वनयन् दिशां विवरम् अन्धकान्तकः

bhinnajaladhijalanādaguru dhvanayan diśāṃ vivaram andhakāntakaḥ

12.33

बदरीतपोवननिवासनिरतम् अवगात मान्यथा

badarītapovananivāsaniratam avagāta mānyathā

12.33.2

धातुर् उदयनिधने जगतां नरम् अंशम् आदिपुरुषस्य गां गतम्

dhātur udayanidhane jagatāṃ naram aṃśam ādipuruṣasya gāṃ gatam

12.34

द्विषतः परासिसिषुर् एष सकलभुवनाभितापिनः

dviṣataḥ parāsisiṣur eṣa sakalabhuvanābhitāpinaḥ

12.34.2

क्रान्तकुलिशकरवीर्यबलान् मदुपासनं विहितवान् महत्

krāntakuliśakaravīryabalān madupāsanaṃ vihitavān mahat

12.35

अयम् अच्युतश् च वचनेन सरसिरुहजन्मनः प्रजाः

ayam acyutaś ca vacanena sarasiruhajanmanaḥ prajāḥ

12.35.2

पातुम् असुरनिधनेन विभू भुवम् अभ्युपेत्य मनुजेषु तिष्ठतः

pātum asuranidhanena vibhū bhuvam abhyupetya manujeṣu tiṣṭhataḥ

12.36

सुरकृत्यम् एतद् अवगम्य निपुणम् इति मूकदानवः

surakṛtyam etad avagamya nipuṇam iti mūkadānavaḥ

12.36.2

हन्तुम् अभिपतति पाण्डुसुतं त्वरया तद् अत्र सह गम्यतां मया

hantum abhipatati pāṇḍusutaṃ tvarayā tad atra saha gamyatāṃ mayā

12.37

विवरे ऽपि नैनम् अनिगूढम् अभिभवितुम् एष पारयन्

vivare 'pi nainam anigūḍham abhibhavitum eṣa pārayan

12.37.2

पापनिरतिर् अविशङ्कितया विजयं व्यवस्यति वराहमायया

pāpaniratir aviśaṅkitayā vijayaṃ vyavasyati varāhamāyayā

12.38

निहते विडम्बितकिरातनृपतिवपुषा रिपौ मया

nihate viḍambitakirātanṛpativapuṣā ripau mayā

12.38.2

मुक्तनिशितविशिखः प्रसभं मृगयाविवादम् अयम् आचरिष्यति

muktaniśitaviśikhaḥ prasabhaṃ mṛgayāvivādam ayam ācariṣyati

12.39

तपसा निपीडितकृशस्य विरहितसहायसम्पदः

tapasā nipīḍitakṛśasya virahitasahāyasampadaḥ

12.39.2

सत्त्वविहितम् अतुलं भुजयोर् बलम् अस्य पश्यत मृधे ऽधिकुप्यतः

sattvavihitam atulaṃ bhujayor balam asya paśyata mṛdhe 'dhikupyataḥ

Kirātārjunīya