10.54

सरभसम् अवलम्ब्य नीलम् अन्या विगलितनीवि विलोलम् अन्तरीयम्

sarabhasam avalambya nīlam anyā vigalitanīvi vilolam antarīyam

10.54.2

अभिपतितुमनाः ससाध्वसेव च्युतरशनागुणसंदितावतस्थे

abhipatitumanāḥ sasādhvaseva cyutaraśanāguṇasaṃditāvatasthe

10.55

यदि मनसि शमः किम् अङ्ग चापं शठ विषयास् तव वल्लभा न मुक्तिः

yadi manasi śamaḥ kim aṅga cāpaṃ śaṭha viṣayās tava vallabhā na muktiḥ

10.55.2

भवतु दिशति नान्यकामिनीभ्यस् तव हृदये हृदयेश्वरावकाशम्

bhavatu diśati nānyakāminībhyas tava hṛdaye hṛdayeśvarāvakāśam

10.56

इति विषमितचक्षुषाभिधाय स्फुरदधरोष्ठम् असूयया कयाचित्

iti viṣamitacakṣuṣābhidhāya sphuradadharoṣṭham asūyayā kayācit

10.56.2

अगणितगुरुमानलज्जयासौ स्वयम् उरसि श्रवणोत्पलेन जघ्ने

agaṇitagurumānalajjayāsau svayam urasi śravaṇotpalena jaghne

10.57

सविनयम् अपराभिसृत्य साचि स्मितसुभगैकलसत्कपोललक्ष्मीः

savinayam aparābhisṛtya sāci smitasubhagaikalasatkapolalakṣmīḥ

10.57.2

श्रवणनियमितेन तं निदध्य सकलम् इवासकलेन

śravaṇaniyamitena taṃ nidadhya sakalam ivāsakalena

10.58

करुणम् अभिहितं त्रपा निरस्ता तदभिमुखं च विमुक्तम् अश्रु ताभिः

karuṇam abhihitaṃ trapā nirastā tadabhimukhaṃ ca vimuktam aśru tābhiḥ

10.58.2

प्रकुपितम् अभिसारणे ऽनुनेतुं प्रियम् इयती ह्य् अबलाजनस्य भूमिः

prakupitam abhisāraṇe 'nunetuṃ priyam iyatī hy abalājanasya bhūmiḥ

10.59

असकलनयनेक्षितानि लज्जा गतम् अलसं परिपाण्डुता विषादः

asakalanayanekṣitāni lajjā gatam alasaṃ paripāṇḍutā viṣādaḥ

10.59.2

इति विविधम् इयाय तासु भूषां प्रभवति मण्डयितुं वधूर् अनङ्गः

iti vividham iyāya tāsu bhūṣāṃ prabhavati maṇḍayituṃ vadhūr anaṅgaḥ

10.60

अलसपदमनोरमं प्रकृत्या जितकलहंसवधूगतिप्रयातम्

alasapadamanoramaṃ prakṛtyā jitakalahaṃsavadhūgatiprayātam

10.60.2

स्थितम् उरुजघनस्थलातिभाराद् उदितपरिश्रमजिह्मितेक्षणं वा

sthitam urujaghanasthalātibhārād uditapariśramajihmitekṣaṇaṃ vā

10.61

भृशकुसुमशरेषुपातमोहाद् अनवसितार्थपदाकुलो ऽभिलापः

bhṛśakusumaśareṣupātamohād anavasitārthapadākulo 'bhilāpaḥ

10.61.2

अधिकविततलोचनं वधूनाम् अयुगपद् उन्नमितभ्रु वीक्षितं च

adhikavitatalocanaṃ vadhūnām ayugapad unnamitabhru vīkṣitaṃ ca

10.62

रुचिकरम् अपि नार्थवद् बभूव स्तिमितसमाधिशुचौ पृथातनूजे

rucikaram api nārthavad babhūva stimitasamādhiśucau pṛthātanūje

10.62.2

ज्वलयति महतां मनांस्य् अमर्षे न हि लभते ऽवसरं सुखाभिलाषः

jvalayati mahatāṃ manāṃsy amarṣe na hi labhate 'vasaraṃ sukhābhilāṣaḥ

10.63

स्वयं संराध्यैवं शतमखम् अखण्डेन तपसा परोच्छित्त्या लभ्याम् अभिलषति लक्ष्मीं हरिसुते

svayaṃ saṃrādhyaivaṃ śatamakham akhaṇḍena tapasā parocchittyā labhyām abhilaṣati lakṣmīṃ harisute

10.63.2

मनोभिः सोद्वेगैः प्रणयविहितध्वस्तरुचयः सगन्धर्मा धाम त्रिदशवनिताः स्वं

manobhiḥ sodvegaiḥ praṇayavihitadhvastarucayaḥ sagandharmā dhāma tridaśavanitāḥ svaṃ

Kirātārjunīya