1.211

कारणात् पूर्वपक्षो ऽपि ह्य् उत्तरत्वं प्रपद्यते

kāraṇāt pūrvapakṣo 'pi hy uttaratvaṃ prapadyate

1.211.2

अतः क्रिया तदा प्रोक्ता

ataḥ kriyā tadā proktā

1.212

शोधिते लिखिते सम्यग् इति निर्दोष उत्तरे

śodhite likhite samyag iti nirdoṣa uttare

1.212.2

प्रत्यर्थिनो ऽर्थिनो वापि क्रियाकरणम् इष्यते

pratyarthino 'rthino vāpi kriyākaraṇam iṣyate

1.213

वादिना यद् अभिप्रेतं स्वयं साधयितुम् स्फुटम्

vādinā yad abhipretaṃ svayaṃ sādhayitum sphuṭam

1.213.2

तत् साध्यं साधनं येन तत् साध्यं साध्यते ऽखिलम्

tat sādhyaṃ sādhanaṃ yena tat sādhyaṃ sādhyate 'khilam

1.214

लिखितं साक्षिणो भुक्तिः प्रमाणं त्रिविधं विदुः

likhitaṃ sākṣiṇo bhuktiḥ pramāṇaṃ trividhaṃ viduḥ

1.214.2

लेशोद्देशस् तु युक्तिः स्याद् दिव्यानीह विषादयः

leśoddeśas tu yuktiḥ syād divyānīha viṣādayaḥ

1.215

पूर्ववादे ऽपि लिखिते यथाक्षरम् अशेषतः

pūrvavāde 'pi likhite yathākṣaram aśeṣataḥ

1.215.2

अर्थी तृतीयपादे तु क्रियया प्रतिपादयेत्

arthī tṛtīyapāde tu kriyayā pratipādayet

1.216

कार्यं हि साध्यम् इत्य् उक्तं साधनं तु क्रियोच्यते

kāryaṃ hi sādhyam ity uktaṃ sādhanaṃ tu kriyocyate

1.216.2

द्विभेदा सा पुनर्ज्ञेया दैविकी मानुषी तथा

dvibhedā sā punarjñeyā daivikī mānuṣī tathā

1.216.3

मानुषी लिख्यसाक्ष्यादिर् वधादिर् दैविकी

mānuṣī likhyasākṣyādir vadhādir daivikī

1.217

संभवे साक्षिणां प्राज्ञो दैविकीं वर्जयेत् क्रियां

saṃbhave sākṣiṇāṃ prājño daivikīṃ varjayet kriyāṃ

1.217.2

संभवे तु प्रयुञ्जानो दैविकीं हीयते ततः

saṃbhave tu prayuñjāno daivikīṃ hīyate tataḥ

1.218

यद्य् एको मानुषीं ब्रूयाद् अन्यो ब्रूयात् तु दैविकीम्

yady eko mānuṣīṃ brūyād anyo brūyāt tu daivikīm

1.218.2

मानुषीं तत्र गृह्णीयान् न तु दैवीं क्रियां नृपः

mānuṣīṃ tatra gṛhṇīyān na tu daivīṃ kriyāṃ nṛpaḥ

1.219

यद्य् एकदेशव्याप्तापि क्रिया विद्येत मानुषी

yady ekadeśavyāptāpi kriyā vidyeta mānuṣī

1.219.2

सा ग्राह्या न तु पूर्णापि दैविकी वदतां नृणाम्

sā grāhyā na tu pūrṇāpi daivikī vadatāṃ nṛṇām

1.220

पञ्चप्रकारं दैवं स्यान् मानुषं त्रिविधं स्मृतम्

pañcaprakāraṃ daivaṃ syān mānuṣaṃ trividhaṃ smṛtam

Kātyāyanasmṛti