5.2.153.2

अन्ते विकारघोरां च दुर्जनैरिव संगतिम्

ante vikāraghorāṃ ca durjanairiva saṃgatim

5.2.154

नष्टां विचिन्तयन् पश्यन् हस्ते दिव्यं च नूपुरम्

naṣṭāṃ vicintayan paśyan haste divyaṃ ca nūpuram

5.2.154.2

सविस्मयः साभितापः सहर्षश्च बभूव सः

savismayaḥ sābhitāpaḥ saharṣaśca babhūva saḥ

5.2.155

ततः श्मशानतस्तस्मात् स जगामात्तनूपुरः

tataḥ śmaśānatastasmāt sa jagāmāttanūpuraḥ

5.2.155.2

निजगेहं प्रभाते च स्नातो राजकुलं ययौ

nijagehaṃ prabhāte ca snāto rājakulaṃ yayau

5.2.156

किं तस्य शूलविद्धस्य दत्तं वारीति पृच्छते

kiṃ tasya śūlaviddhasya dattaṃ vārīti pṛcchate

5.2.156.2

राज्ञे स च तथेत्युक्त्वा तं नूपुरम् उपानयत्

rājñe sa ca tathetyuktvā taṃ nūpuram upānayat

5.2.157

एतत् कुत इति स्वैरं पृष्टस्तेन स भूभृता

etat kuta iti svairaṃ pṛṣṭastena sa bhūbhṛtā

5.2.157.2

तस्मै स्वरात्रिवृत्तान्तं शशंसाद्भुतभीषणम्

tasmai svarātrivṛttāntaṃ śaśaṃsādbhutabhīṣaṇam

5.2.158

ततश्चानन्यसामान्यं सत्त्वं तस्यावधार्य सः

tataścānanyasāmānyaṃ sattvaṃ tasyāvadhārya saḥ

5.2.158.2

तुष्टो ऽप्यन्यगुणोत्कर्षात् तुतोष सुतरां नृपः

tuṣṭo 'pyanyaguṇotkarṣāt tutoṣa sutarāṃ nṛpaḥ

5.2.159

गृहीत्वा नूपुरं तं च गत्वा देव्यै ददौ स्वयम्

gṛhītvā nūpuraṃ taṃ ca gatvā devyai dadau svayam

5.2.159.2

हृष्टस्तत्प्राप्तिवृत्तान्तं तस्यै च समवर्णयत्

hṛṣṭastatprāptivṛttāntaṃ tasyai ca samavarṇayat

5.2.160

सा तद् बुद्ध्वा च दृष्ट्वा च तं दिव्यं मणिनूपुरम्

sā tad buddhvā ca dṛṣṭvā ca taṃ divyaṃ maṇinūpuram

5.2.160.2

अशोकदत्तश्लाघैकतत्परा मुमुदे रहः

aśokadattaślāghaikatatparā mumude rahaḥ

5.2.161

ततो जगाद तां राजा देवि जात्येव विद्यया

tato jagāda tāṃ rājā devi jātyeva vidyayā

5.2.161.2

सत्येनेव च रूपेण महताम् अप्ययं महान्

satyeneva ca rūpeṇa mahatām apyayaṃ mahān

5.2.162

अशोकदत्तो भव्याया भर्ता च दुहितुर् यदि

aśokadatto bhavyāyā bhartā ca duhitur yadi

5.2.162.2

भवेन्मदनलेखायास्तद् भद्रम् इति मे मतिः

bhavenmadanalekhāyāstad bhadram iti me matiḥ

5.2.163

वरस्यामी गुणाः प्रेक्ष्या न लक्ष्मीः क्षणभङ्गिनी

varasyāmī guṇāḥ prekṣyā na lakṣmīḥ kṣaṇabhaṅginī

Kathāsaritsāgara