4.2.190

नागा भवन्तु मे भक्ष्या इति सो ऽपि हरेस्ततः

nāgā bhavantu me bhakṣyā iti so 'pi harestataḥ

4.2.190.2

वैनतेयो वरं वव्रे मातुर् दास्येन कोपितः

vainateyo varaṃ vavre mātur dāsyena kopitaḥ

4.2.191

तथेति हरिणादिष्टो निजवीर्यार्जितामृतः

tatheti hariṇādiṣṭo nijavīryārjitāmṛtaḥ

4.2.191.2

स चैवम् अथ शक्रेण गदितो ज्ञातवस्तुना

sa caivam atha śakreṇa gadito jñātavastunā

4.2.192

तथा पक्षीन्द्र कार्यं ते यथा मूढैर् न भुज्यते

tathā pakṣīndra kāryaṃ te yathā mūḍhair na bhujyate

4.2.192.2

नागैः सुधा यथा चैनां तेभ्यः प्रत्याहराम्यहम्

nāgaiḥ sudhā yathā caināṃ tebhyaḥ pratyāharāmyaham

4.2.193

एतच्छ्रुत्वा तथेत्युक्त्वा स वैष्णववरोद्धुरः

etacchrutvā tathetyuktvā sa vaiṣṇavavaroddhuraḥ

4.2.193.2

सुधाकलशम् आदाय तार्क्ष्यो नागान् उपाययौ

sudhākalaśam ādāya tārkṣyo nāgān upāyayau

4.2.194

वरप्रभावभीतांश् च मुग्धान् आराज्जगाद तान्

varaprabhāvabhītāṃś ca mugdhān ārājjagāda tān

4.2.194.2

इदम् आनीतम् अमृतं मुक्त्वाम्बां मम गृह्यताम्

idam ānītam amṛtaṃ muktvāmbāṃ mama gṛhyatām

4.2.195

भयं चेत् स्थापयाम्येतद् अहं वो दर्भसंस्तरे

bhayaṃ cet sthāpayāmyetad ahaṃ vo darbhasaṃstare

4.2.195.2

उन्मोच्याम्बां च गच्छामि स्वीकुरुध्वम् इतः सुधाम्

unmocyāmbāṃ ca gacchāmi svīkurudhvam itaḥ sudhām

4.2.196

तथेत्युक्ते च तैर् नागैः स पवित्रे कुशास्तरे

tathetyukte ca tair nāgaiḥ sa pavitre kuśāstare

4.2.196.2

सुधाकलशम् आधत्त ते चास्य जननीं जहुः

sudhākalaśam ādhatta te cāsya jananīṃ jahuḥ

4.2.197

दास्यमुक्तां च कृत्वैवं मातरं गरुडे गते

dāsyamuktāṃ ca kṛtvaivaṃ mātaraṃ garuḍe gate

4.2.197.2

यावद् आददते नागा निःशङ्कास्तत् किलामृतम्

yāvad ādadate nāgā niḥśaṅkāstat kilāmṛtam

4.2.198

तावन् निपत्य सहसा तान् विमोह्य स्वशक्तितः

tāvan nipatya sahasā tān vimohya svaśaktitaḥ

4.2.198.2

तं सुधाकलशं शक्रो जहार कुशसंस्तरात्

taṃ sudhākalaśaṃ śakro jahāra kuśasaṃstarāt

4.2.199

विषण्णास्ते ऽथ नागास्तं लिलिहुर् दर्भसंस्तरम्

viṣaṇṇāste 'tha nāgāstaṃ lilihur darbhasaṃstaram

4.2.199.2

कदाचिद् अमृतश्च्योतलेपो ऽप्यस्मिन् भवेद् इति

kadācid amṛtaścyotalepo 'pyasmin bhaved iti

Kathāsaritsāgara