4.1.128

जातायां च परिज्ञप्तौ ज्ञातबन्धुक्षयो ऽथ सः

jātāyāṃ ca parijñaptau jñātabandhukṣayo 'tha saḥ

4.1.128.2

ब्राह्मणीं भ्रातृजायां तां निन्ये शान्तिकरो गृहम्

brāhmaṇīṃ bhrātṛjāyāṃ tāṃ ninye śāntikaro gṛham

4.1.129

तत्रानुशोच्य पितरौ भ्रातरं च यथोचितम्

tatrānuśocya pitarau bhrātaraṃ ca yathocitam

4.1.129.2

आश्वासयामास स तां बालकद्वितयान्विताम्

āśvāsayāmāsa sa tāṃ bālakadvitayānvitām

4.1.130

देवी वासवदत्तापि तस्यास्तौ बालकौ सुतौ

devī vāsavadattāpi tasyāstau bālakau sutau

4.1.130.2

पुरोहितौ स्वपुत्रस्य भाविनः पर्यकल्पयत्

purohitau svaputrasya bhāvinaḥ paryakalpayat

4.1.131

ज्येष्ठस् तयोः शान्तिसोमो नाम्ना वैश्वागरो ऽपरः

jyeṣṭhas tayoḥ śāntisomo nāmnā vaiśvāgaro 'paraḥ

4.1.131.2

कृतस् तयैव देव्या च वितीर्णबहुसंपदा

kṛtas tayaiva devyā ca vitīrṇabahusaṃpadā

4.1.132

अन्धस्येवास्य लोकस्य फलभूमिं स्वकर्मभिः

andhasyevāsya lokasya phalabhūmiṃ svakarmabhiḥ

4.1.132.2

पुरोगैर् नीयमानस्य हेतुमात्रं स्वपौरुषम्

purogair nīyamānasya hetumātraṃ svapauruṣam

4.1.133

यद् एत्य लब्धविभवास् तत्र सर्वे ऽपि संगताः

yad etya labdhavibhavās tatra sarve 'pi saṃgatāḥ

4.1.133.2

बालकौ तौ तयोः सा च माता शान्तिकरश् च सः

bālakau tau tayoḥ sā ca mātā śāntikaraś ca saḥ

4.1.134

ततो गच्छत्सु दिवसेष्व् एकदा पञ्चभिः सुतैः

tato gacchatsu divaseṣv ekadā pañcabhiḥ sutaiḥ

4.1.134.2

सहागताम् उपादाय शरावान् कुम्भकारिकाम्

sahāgatām upādāya śarāvān kumbhakārikām

4.1.135

दृष्ट्वा स्वमन्दिरे कांचिद् देव्या वासवदत्तया

dṛṣṭvā svamandire kāṃcid devyā vāsavadattayā

4.1.135.2

सा ब्राह्मणी पिङ्गलिका जगदे पार्श्ववर्तिनी

sā brāhmaṇī piṅgalikā jagade pārśvavartinī

4.1.136

पञ्चैतस्याः सुतो ऽद्यापि नैको मे सखि दृश्यताम्

pañcaitasyāḥ suto 'dyāpi naiko me sakhi dṛśyatām

4.1.136.2

पुण्यानाम् ईदृशं पात्रम् ईदृश्यपि न मादृशी

puṇyānām īdṛśaṃ pātram īdṛśyapi na mādṛśī

4.1.137

ततः पिङ्गलिकावादीद् देवि दुःखाय जायते

tataḥ piṅgalikāvādīd devi duḥkhāya jāyate

4.1.137.2

प्रजेयं पापभूयिष्ठा दरिद्रेष्वेव भूयसी

prajeyaṃ pāpabhūyiṣṭhā daridreṣveva bhūyasī

Kathāsaritsāgara