2.4.127

सो ऽहं दारिद्र्यसंतप्तस्तत्र नारायणाग्रतः

so 'haṃ dāridryasaṃtaptastatra nārāyaṇāgrataḥ

2.4.127.2

निराहारः स्थितो ऽकार्षं गत्वा देवकुलं तपः

nirāhāraḥ sthito 'kārṣaṃ gatvā devakulaṃ tapaḥ

2.4.128

विभीषणान्तिकं गच्छ मद्भक्तः स हि ते धनम्

vibhīṣaṇāntikaṃ gaccha madbhaktaḥ sa hi te dhanam

2.4.128.2

दास्यतीत्य् आदिशत् स्वप्ने ततो मां भगवान् हरिः

dāsyatīty ādiśat svapne tato māṃ bhagavān hariḥ

2.4.129

क्वाहं विभीषणः क्वेति मयोक्ते स पुनः प्रभुः

kvāhaṃ vibhīṣaṇaḥ kveti mayokte sa punaḥ prabhuḥ

2.4.129.2

समादिशद्व्रजाद्यैव तं द्रक्ष्यसि विभीषणम्

samādiśadvrajādyaiva taṃ drakṣyasi vibhīṣaṇam

2.4.130

इत्युक्तः प्रभुणा सद्यः प्रबुद्धो ऽहमिहाम्बुधेः

ityuktaḥ prabhuṇā sadyaḥ prabuddho 'hamihāmbudheḥ

2.4.130.2

पारे ऽवस्थितमात्मानमपश्यं वेद्मि नापरम्

pāre 'vasthitamātmānamapaśyaṃ vedmi nāparam

2.4.131

इत्युक्तो लोहजङ्घेन लङ्कामालोक्य दुर्गमाम्

ityukto lohajaṅghena laṅkāmālokya durgamām

2.4.131.2

सत्यं दिव्यप्रभावो ऽयमिति मेने विभीषणः

satyaṃ divyaprabhāvo 'yamiti mene vibhīṣaṇaḥ

2.4.132

तिष्ठ दास्यामि ते वित्तम् इत्य् उक्त्वा ब्राह्मणं च तम्

tiṣṭha dāsyāmi te vittam ity uktvā brāhmaṇaṃ ca tam

2.4.132.2

मत्वा च रक्षसां हस्ते तमप्रेष्यं नृघातिनाम्

matvā ca rakṣasāṃ haste tamapreṣyaṃ nṛghātinām

2.4.133

तत्रस्थात्स्वर्णमूलाख्याद्गिरेः सम्प्रेक्ष्य राक्षसान्

tatrasthātsvarṇamūlākhyādgireḥ samprekṣya rākṣasān

2.4.133.2

आनाययत् पक्षिपोतं गरुडान्वयसंभवम्

ānāyayat pakṣipotaṃ garuḍānvayasaṃbhavam

2.4.134

तं चास्मै लोहजङ्घाय मथुरायां गमिष्यते

taṃ cāsmai lohajaṅghāya mathurāyāṃ gamiṣyate

2.4.134.2

तत्कालमेव प्रददौ वशीकाराय वाहनम्

tatkālameva pradadau vaśīkārāya vāhanam

2.4.135

लोहजङ्घो ऽपि लङ्कायां वाहयन्नधिरुह्य तम्

lohajaṅgho 'pi laṅkāyāṃ vāhayannadhiruhya tam

2.4.135.2

कंचित्कालं विशश्राम स विभीषणसत्कृतः

kaṃcitkālaṃ viśaśrāma sa vibhīṣaṇasatkṛtaḥ

2.4.136

एकदा तं च पप्रच्छ राक्षसेन्द्रं सकौतुकः

ekadā taṃ ca papraccha rākṣasendraṃ sakautukaḥ

2.4.136.2

लङ्कायां काष्ठमय्येषा कथं सर्वैव भूरिति

laṅkāyāṃ kāṣṭhamayyeṣā kathaṃ sarvaiva bhūriti

Kathāsaritsāgara