4.2.32

यतस्तु स्वेच्छया पुनर् अपि निष्क्रमणं निर्गुणो ऽयम् इति तदा अन्यं काङ्क्षेद् इति बाभ्रवीयाः

yatastu svecchayā punar api niṣkramaṇaṃ nirguṇo 'yam iti tadā anyaṃ kāṅkṣed iti bābhravīyāḥ

4.2.33

सौख्यार्थिनी सा किलान्यं पुनर् विन्देत

saukhyārthinī sā kilānyaṃ punar vindeta

4.2.34

गुणेषु सोपभोगेषु सुखसाकल्यं तस्मात् ततो विशेष इति गोनर्दीयः

guṇeṣu sopabhogeṣu sukhasākalyaṃ tasmāt tato viśeṣa iti gonardīyaḥ

4.2.35

आत्मनश्चित्तानुकूल्याद् इति वात्स्यायनः

ātmanaścittānukūlyād iti vātsyāyanaḥ

4.2.36

सा बान्धवैर् नायकाद् आपानकोद्यानश्रद्धादानमित्रपूजनादि व्ययसहिष्णु कर्म लिप्सेत

sā bāndhavair nāyakād āpānakodyānaśraddhādānamitrapūjanādi vyayasahiṣṇu karma lipseta

4.2.37

आत्मनः सारेण वालंकारं तदीयम् आत्मीयं वा बिभृयात्

ātmanaḥ sāreṇa vālaṃkāraṃ tadīyam ātmīyaṃ vā bibhṛyāt

4.2.38

प्रीतिदायेष्व् अनियमः

prītidāyeṣv aniyamaḥ

4.2.39

स्वेच्छया च गृहान् निर्गच्छन्ती प्रीतिदायाद् अन्यन् नायकदत्तं जीयेत

svecchayā ca gṛhān nirgacchantī prītidāyād anyan nāyakadattaṃ jīyeta

4.2.39.2

निष्कास्यमाना तु न किंचिद् दद्यात्

niṣkāsyamānā tu na kiṃcid dadyāt

4.2.40

सा प्रभविष्णुर् इव तस्य भवनम् आप्नुयात्

sā prabhaviṣṇur iva tasya bhavanam āpnuyāt

4.2.41

कुलजासु तु प्रीत्या वर्तेत

kulajāsu tu prītyā varteta

4.2.42

दाक्षिण्येन परिजने सर्वत्र सपरिहासा मित्रेषु प्रतिपत्तिः

dākṣiṇyena parijane sarvatra saparihāsā mitreṣu pratipattiḥ

4.2.42.2

कलासु कौशलम् अधिकस्य च ज्ञानम्

kalāsu kauśalam adhikasya ca jñānam

4.2.43

कलहस्थानेषु च नायकं स्वयम् उपालभेत

kalahasthāneṣu ca nāyakaṃ svayam upālabheta

4.2.44

रहसि च कलया चतुःषष्ट्यानुवर्तेत

rahasi ca kalayā catuḥṣaṣṭyānuvarteta

4.2.44.2

सपत्नीनां च स्वयम् उपकुर्यात्

sapatnīnāṃ ca svayam upakuryāt

4.2.44.3

तासाम् अपत्येष्वाभरणदानम्

tāsām apatyeṣvābharaṇadānam

4.2.44.4

तेषु स्वामिवद् उपचारः

teṣu svāmivad upacāraḥ

4.2.44.5

मण्डनकानि वेषान् आदरेण कुर्वीत

maṇḍanakāni veṣān ādareṇa kurvīta

4.2.44.6

परिजने मित्रवर्गे चाधिकं विश्राणनम्

parijane mitravarge cādhikaṃ viśrāṇanam

Kāmasūtra