2.1.3.7

तरशब्दाङ्किते द्वे कनिष्ठे

taraśabdāṅkite dve kaniṣṭhe

2.1.3.8

शेषाणि मध्यमानि

śeṣāṇi madhyamāni

2.1.4

साम्ये अप्युच्चाङ्कं नीचाङ्काज्ज्यायः

sāmye apyuccāṅkaṃ nīcāṅkājjyāyaḥ

2.1.4.2

इति प्रमाणतो नवरतानि

iti pramāṇato navaratāni

2.1.5

यस्य संप्रयोगकाले प्रीतिर् उदासीना वीर्यम् अल्पं क्षतानि च न सहते स मन्दवेगः

yasya saṃprayogakāle prītir udāsīnā vīryam alpaṃ kṣatāni ca na sahate sa mandavegaḥ

2.1.6

तद्विपर्ययौ मध्यमचण्डवेगौ भवतस्तथा नायिकापि

tadviparyayau madhyamacaṇḍavegau bhavatastathā nāyikāpi

2.1.7

तत्रापि प्रमाणवद् एव नवरतानि

tatrāpi pramāṇavad eva navaratāni

2.1.8

तद्वत् कालतो ऽपि शीघ्रमध्यचिरकाला नायकाः

tadvat kālato 'pi śīghramadhyacirakālā nāyakāḥ

2.1.9

तत्र स्त्रियां विवादः

tatra striyāṃ vivādaḥ

2.1.10

न स्त्री पुरुषवद् एव भावम् अधिगच्छति

na strī puruṣavad eva bhāvam adhigacchati

2.1.11

सातत्यात् त्वस्याः पुरुषेण कण्डूतिर् अपनुद्यते

sātatyāt tvasyāḥ puruṣeṇa kaṇḍūtir apanudyate

2.1.12

सा पुनर् आभिमानिकेन सुखेन संसृष्टा रसान्तरं जनयति

sā punar ābhimānikena sukhena saṃsṛṣṭā rasāntaraṃ janayati

2.1.12.2

तस्मिन् सुखबुद्धिर् अस्याः

tasmin sukhabuddhir asyāḥ

2.1.12.3

पुरुषप्रतीतेश् चानभिज्ञत्वात् कथं ते सुखम् इति प्रष्टुम् अशक्यत्वात्

puruṣapratīteś cānabhijñatvāt kathaṃ te sukham iti praṣṭum aśakyatvāt

2.1.12.4

कथम् एतद् उपलभ्यत इति चेत् पुरुषो हि रतिम् अधिगम्य स्वेच्छया विरमति न स्त्रियम् अपेक्षते न त्वेवं स्त्रीत्यौद्दालकिः

katham etad upalabhyata iti cet puruṣo hi ratim adhigamya svecchayā viramati na striyam apekṣate na tvevaṃ strītyauddālakiḥ

2.1.13

तत्रैतत् स्यात्

tatraitat syāt

2.1.13.2

चिरवेगे नायके स्त्रियो ऽनुरज्यन्ते शीघ्रवेगस्य भावम् अनासाद्यावसाने ऽभ्यसूयिन्यो भवन्ति

ciravege nāyake striyo 'nurajyante śīghravegasya bhāvam anāsādyāvasāne 'bhyasūyinyo bhavanti

2.1.13.3

तत् सर्वं भावप्राप्तेर् अप्राप्तेश्च लक्षणम्

tat sarvaṃ bhāvaprāpter aprāpteśca lakṣaṇam

2.1.14

तच्च न

tacca na

2.1.14.2

कण्डूतिप्रतीकारो ऽपि हि दीर्घकालं प्रिय इति

kaṇḍūtipratīkāro 'pi hi dīrghakālaṃ priya iti

Kāmasūtra