2.250.12

सा धूम्रा दित्यौह्य् उदैद् ईर्मतो ह्रसीयसी पश्चाद् वर्षीयसी जरतीव कुष्ठाशृङ्गी तृतीयेन चात्मनस् तृतीयेन च सहस्रस्य

sā dhūmrā dityauhy udaid īrmato hrasīyasī paścād varṣīyasī jaratīva kuṣṭhāśṛṅgī tṛtīyena cātmanas tṛtīyena ca sahasrasya

2.250.13

सैषानुस्तरणी

saiṣānustaraṇī

2.250.14

तृतीयेन च ह वै तस्यै तृतीयेन च सहस्रस्य सह सानुस्तरणी कृता भवति

tṛtīyena ca ha vai tasyai tṛtīyena ca sahasrasya saha sānustaraṇī kṛtā bhavati

2.250.15

नो हाचक्रुर् इव मन्येत

no hācakrur iva manyeta

2.251.1

तद् आहुर् नामुष्मिन् लोके सहस्रस्यावकाशो ऽस्ति

tad āhur nāmuṣmin loke sahasrasyāvakāśo 'sti

2.251.2

आत्मने वैव न वात्मने चनेति

ātmane vaiva na vātmane caneti

2.251.3

तद् आहुः कियद् इत स्वर्गो लोक

tad āhuḥ kiyad ita svargo loka

2.251.4

यावत् सहस्रं गौर् गव्य् अधि प्रतिष्ठिता तावद् इति ब्रूयात्

yāvat sahasraṃ gaur gavy adhi pratiṣṭhitā tāvad iti brūyāt

2.251.5

अथो यावत् सहस्रं प्राणैः सं प्राणन्तीत्य् अथो यावत् सहस्रम् आश्वीनानीत्य् अथो यावत् सहस्रं योजनानीत्य् अथो यावत् सहस्रम् अह्न्यानीति

atho yāvat sahasraṃ prāṇaiḥ saṃ prāṇantīty atho yāvat sahasram āśvīnānīty atho yāvat sahasraṃ yojanānīty atho yāvat sahasram ahnyānīti

2.251.6

तद् गवा गवैवाप्नोति

tad gavā gavaivāpnoti

2.251.7

सा यैषा शबली पष्ठौह्य् उपैनम् एषामुष्मिन् लोके कामदुघा भूत्वा तिष्ठते य एवं वेद

sā yaiṣā śabalī paṣṭhauhy upainam eṣāmuṣmin loke kāmadughā bhūtvā tiṣṭhate ya evaṃ veda

2.251.8

तार्प्यं प्रत्यस्य दक्षिणा नयति सहस्रस्य सयोनितायै

tārpyaṃ pratyasya dakṣiṇā nayati sahasrasya sayonitāyai

2.251.9

सहस्रं वै यद् असृजत तस्य तार्प्यम् एव योनिर् आसीत्

sahasraṃ vai yad asṛjata tasya tārpyam eva yonir āsīt

2.251.10

तद् यत् तार्प्यं प्रत्यस्य स दक्षिणा नयति सयोन्य् एव तत् सहस्रं करोति

tad yat tārpyaṃ pratyasya sa dakṣiṇā nayati sayony eva tat sahasraṃ karoti

2.251.11

उप हैनं सहस्रं ददिवांसं सयोनिसहस्रं तिष्ठते य एवं वेद

upa hainaṃ sahasraṃ dadivāṃsaṃ sayonisahasraṃ tiṣṭhate ya evaṃ veda

2.251.12

सा या सहस्रतमी स्यात् तस्यै कर्णम् आजपेद् इडे रन्ते महि विश्रुति शुक्रे चन्द्रे हव्ये काम्ये ऽदिते सरस्वत्य् एतानि ते ऽघ्न्ये नामानि देवेषु नः सुकृतो ब्रूताद् इति

sā yā sahasratamī syāt tasyai karṇam ājaped iḍe rante mahi viśruti śukre candre havye kāmye 'dite sarasvaty etāni te 'ghnye nāmāni deveṣu naḥ sukṛto brūtād iti

2.251.13

सुकृतं ह वा एनं देवेष्व् आह

sukṛtaṃ ha vā enaṃ deveṣv āha

2.251.14

ताम् कलशम् अपघ्रापयत्य् अपजिघ्र कलशं मह्या त्वा विशन्त्व् इन्दवः सा नो धुक्षः सहस्रम् उरुधारा पयस्वतीति

tām kalaśam apaghrāpayaty apajighra kalaśaṃ mahyā tvā viśantv indavaḥ sā no dhukṣaḥ sahasram urudhārā payasvatīti

2.251.15

उप हैनं सहस्रं ददिवांसं सहस्रं तिष्ठते य एवं वेद

upa hainaṃ sahasraṃ dadivāṃsaṃ sahasraṃ tiṣṭhate ya evaṃ veda

2.297.1

अथैते षड्रात्राः

athaite ṣaḍrātrāḥ

Jaiminīyabrāhmaṇa