1.136.6

तस्मिन्न् उष्णिक्ककुभाव् उपादधुः

tasminn uṣṇikkakubhāv upādadhuḥ

1.136.7

तेन व्याप्नुवन्

tena vyāpnuvan

1.136.8

ते ऽब्रुवन् स्वर्गं लोकं गत्वा बृहद् वावेदम् अभूद् येन स्वर्गं लोकं व्यापामेति

te 'bruvan svargaṃ lokaṃ gatvā bṛhad vāvedam abhūd yena svargaṃ lokaṃ vyāpāmeti

1.136.9

तद् एव बृहतो बृहत्त्वम्

tad eva bṛhato bṛhattvam

1.136.10

द्वादश बृहतो रोहान् रोहेत् स्वर्गकामः

dvādaśa bṛhato rohān rohet svargakāmaḥ

1.136.11

उदधिम् अर्दयेद् वृष्टिकामः

udadhim ardayed vṛṣṭikāmaḥ

1.136.12

यावन्त्य् उ ह वै बृहत्या अक्षराण्य् उष्णिक्ककुभोश् च तावद् इतः स्वर्गो लोकः

yāvanty u ha vai bṛhatyā akṣarāṇy uṣṇikkakubhoś ca tāvad itaḥ svargo lokaḥ

1.136.13

प्र स्वर्गं लोकम् आप्नोति य एवं वेद

pra svargaṃ lokam āpnoti ya evaṃ veda

1.271.1

अथैतेषां महतां ब्राह्मणानां समुदितम् आरुणेर् जीवलस्य कारीरादेर् अषाढस्य सावयसस्येन्द्रद्युम्नस्य भाल्लबेयस्येति

athaiteṣāṃ mahatāṃ brāhmaṇānāṃ samuditam āruṇer jīvalasya kārīrāder aṣāḍhasya sāvayasasyendradyumnasya bhāllabeyasyeti

1.271.2

जीवलश् च ह कारीरादिर् इन्द्रद्युम्नश् च भाल्लबेयस् तौ हारुणेर् आचार्यस्य सभागाव् आजग्मतुः

jīvalaś ca ha kārīrādir indradyumnaś ca bhāllabeyas tau hāruṇer ācāryasya sabhāgāv ājagmatuḥ

1.271.3

ते हाषाढस्य गृहेषु शिश्यिरे

te hāṣāḍhasya gṛheṣu śiśyire

1.271.4

स होवाचाषाढ आम् आरुणे यत् सहैव ब्रह्मचर्यम् अचराव सहान्वब्रवीवह्य् अथ केनेदं त्वम् अस्मान् अत्यनूचिषे

sa hovācāṣāḍha ām āruṇe yat sahaiva brahmacaryam acarāva sahānvabravīvahy atha kenedaṃ tvam asmān atyanūciṣe

1.271.5

यद् इदं त्वम् इयत्प्रियः कीर्तेर् इयत्प्रियश् चक्षुष इयत्प्रियः सनेर् असि केन त्वम् इदं प्रापिथेति

yad idaṃ tvam iyatpriyaḥ kīrter iyatpriyaś cakṣuṣa iyatpriyaḥ saner asi kena tvam idaṃ prāpitheti

1.271.6

स होवाच धूर्ष्व् एवाहं तद् उपास इति

sa hovāca dhūrṣv evāhaṃ tad upāsa iti

1.271.7

किं त्वं तद् धूर्षूपास्स इति

kiṃ tvaṃ tad dhūrṣūpāssa iti

1.271.8

प्रियम् इति

priyam iti

1.271.9

य आसां प्रियम् उपास्ते किं स भवतीति

ya āsāṃ priyam upāste kiṃ sa bhavatīti

1.271.10

प्रिय एव स कीर्तेः प्रियश् चक्षुषः प्रियः सनेर् भवतीति

priya eva sa kīrteḥ priyaś cakṣuṣaḥ priyaḥ saner bhavatīti

1.271.11

एवम् एव त्वम् असीति होचुः

evam eva tvam asīti hocuḥ

1.271.12

अथ होचुर् जीवलं कारीरादिं यद् इदं त्वम् एव तस्यार्धस्य श्रेष्ठो ऽसि यस्मिन्न् अस्य् अपि त्वा राजानो ऽधस्ताद् उपासते केन त्वम् इदं प्रापिथेति

atha hocur jīvalaṃ kārīrādiṃ yad idaṃ tvam eva tasyārdhasya śreṣṭho 'si yasminn asy api tvā rājāno 'dhastād upāsate kena tvam idaṃ prāpitheti

Jaiminīyabrāhmaṇa