2.6.11

एवं हैवैतम् उद्गीथम् पर आट्णारः कक्षीवांस् त्रसदस्युर् इति पूर्वे महाराजाः श्रोत्रियाः सहस्रपुत्रम् उपनिषेदुः

evaṃ haivaitam udgītham para āṭṇāraḥ kakṣīvāṃs trasadasyur iti pūrve mahārājāḥ śrotriyāḥ sahasraputram upaniṣeduḥ

2.6.11.2

ते ह सर्व एव सहस्रपुत्रा आसुः

te ha sarva eva sahasraputrā āsuḥ

2.6.12

स य एवैवं वेद सहस्रं हैवास्य पुत्रा भवन्ति

sa ya evaivaṃ veda sahasraṃ haivāsya putrā bhavanti

2.7.1

शर्यातो वै मानवः प्राच्यां स्थल्याम् अयजत

śaryāto vai mānavaḥ prācyāṃ sthalyām ayajata

2.7.1.2

तस्मिन् ह भूतान्य् उद्गीथे ऽपित्वम् एषिरे

tasmin ha bhūtāny udgīthe 'pitvam eṣire

2.7.2

तं देवा बृहस्पतिनोद्गात्रा दीक्षामहा इति पुरस्ताद् आगच्छन्न् अयं त उद्गायत्व् इति

taṃ devā bṛhaspatinodgātrā dīkṣāmahā iti purastād āgacchann ayaṃ ta udgāyatv iti

2.7.2.2

बम्बेनाजद्विषेण पितरो दक्षिणतो ऽयं त उद्गायत्व् इत्य् उशनसा काव्येनासुराः पश्चाद् अयं त उद्गायत्व् इत्य् अयास्येनाङ्गिरसेन मनुष्या उत्तरतो ऽयं त उद्गायत्व् इति

bambenājadviṣeṇa pitaro dakṣiṇato 'yaṃ ta udgāyatv ity uśanasā kāvyenāsurāḥ paścād ayaṃ ta udgāyatv ity ayāsyenāṅgirasena manuṣyā uttarato 'yaṃ ta udgāyatv iti

2.7.3

स हेक्षांचक्रे हन्तैनान् पृच्छानि कियतो वा एक ईशे कियत एकः कियत एक इति

sa hekṣāṃcakre hantainān pṛcchāni kiyato vā eka īśe kiyata ekaḥ kiyata eka iti

2.7.4

स होवाच बृहस्पतिं यन् मे त्वम् उद्गायेः किं ततस् स्याद् इति

sa hovāca bṛhaspatiṃ yan me tvam udgāyeḥ kiṃ tatas syād iti

2.7.5

स होवाच देवेष्व् एव श्रीः स्याद् देवेष्व् ईशा स्वर्गम् उ त्वां लोकं गमयेयम् इति

sa hovāca deveṣv eva śrīḥ syād deveṣv īśā svargam u tvāṃ lokaṃ gamayeyam iti

2.7.6

अथ होवाच बम्बम् आजद्विषम् यन् मे त्वम् उद्गायेः किं ततस् स्याद् इति

atha hovāca bambam ājadviṣam yan me tvam udgāyeḥ kiṃ tatas syād iti

2.7.7

स होवाच पितृष्व् एव श्रीः स्यात् पितृष्व् ईशा स्वर्गम् उ त्वां लोकं गमयेयम् इति

sa hovāca pitṛṣv eva śrīḥ syāt pitṛṣv īśā svargam u tvāṃ lokaṃ gamayeyam iti

2.7.8

अथ होवाचोशनसं काव्यं यन् मे त्वम् उद्गायेः किं ततस् स्याद् इति

atha hovācośanasaṃ kāvyaṃ yan me tvam udgāyeḥ kiṃ tatas syād iti

2.7.9

स होवाचासुरेष्व् एव श्रीः स्याद् असुरेष्व् ईशा स्वर्गम् उ त्वां लोकं गमयेयम् इति

sa hovācāsureṣv eva śrīḥ syād asureṣv īśā svargam u tvāṃ lokaṃ gamayeyam iti

2.7.10

अथ होवाचायास्यम् आङ्गिरसं यन् मे त्वम् उद्गायेः किं ततस् स्याद् इति

atha hovācāyāsyam āṅgirasaṃ yan me tvam udgāyeḥ kiṃ tatas syād iti

2.7.11

स होवाच देवान् एव देवलोके दध्याम् मनुष्यान् मनुष्यलोके पितॄन् पितृलोके नुदेयास्माल्लोकाद् असुरान् स्वर्गम् उ त्वां लोकं गमयेयम् इति

sa hovāca devān eva devaloke dadhyām manuṣyān manuṣyaloke pitṝn pitṛloke nudeyāsmāllokād asurān svargam u tvāṃ lokaṃ gamayeyam iti

2.8.1

स ह उवाच त्वम् मे भगवः उद्गाय यः एतस्य सर्वस्य यशः असि इति

sa ha uvāca tvam me bhagavaḥ udgāya yaḥ etasya sarvasya yaśaḥ asi iti

2.8.2

तस्य ह अयास्यः एव उज्जगौ

tasya ha ayāsyaḥ eva ujjagau

2.8.3

तस्मात् उद्गाता वृतः उत्तरतस् निवेशनम् लिप्सेत

tasmāt udgātā vṛtaḥ uttaratas niveśanam lipseta

2.8.4

एतत् ह न आरुद्धम् निवेशनम् यत् उत्तरतस्

etat ha na āruddham niveśanam yat uttaratas