1.20.10

तत् अन्तरिक्षम् इति परोक्षम् आचक्षते

tat antarikṣam iti parokṣam ācakṣate

1.20.11

तत् यथा मूताः प्रबद्धाः प्रलम्बेरन् एवम् ह एतस्मिन् सर्वे लोकाः प्रबद्धाः प्रलम्बन्ते

tat yathā mūtāḥ prabaddhāḥ pralamberan evam ha etasmin sarve lokāḥ prabaddhāḥ pralambante

1.20.12

तस्य एतस्य साम्नः तिस्रः आगाः त्रीणि आगीतानि षड् विभूतयः चतस्रः प्रतिष्ठाः दश प्रगाः सप्त संस्थाः द्वौ स्तोभौ एकम् रूपम्

tasya etasya sāmnaḥ tisraḥ āgāḥ trīṇi āgītāni ṣaḍ vibhūtayaḥ catasraḥ pratiṣṭhāḥ daśa pragāḥ sapta saṃsthāḥ dvau stobhau ekam rūpam

1.20.13

तत् याः तिस्रः आगाः इमे एव ते लोकाः

tat yāḥ tisraḥ āgāḥ ime eva te lokāḥ

1.20.14

अथ यानि त्रीणि आगीतानि अग्निः वायुः असौ आदित्यः एतानि आगीतानि

atha yāni trīṇi āgītāni agniḥ vāyuḥ asau ādityaḥ etāni āgītāni

1.20.8.2

न ह वै कांचन श्रियम् अपराध्नोति य एवं वेद

na ha vai kāṃcana śriyam aparādhnoti ya evaṃ veda

1.21.1

अथ याः षट् विभूतयः ऋतवः ते

atha yāḥ ṣaṭ vibhūtayaḥ ṛtavaḥ te

1.21.2

अथ याः चतस्रः प्रतिष्ठाः इमाः एव ताः चतस्रः दिशः

atha yāḥ catasraḥ pratiṣṭhāḥ imāḥ eva tāḥ catasraḥ diśaḥ

1.21.3

अथ ये दश प्रगाः इमे एव ते दश प्राणाः

atha ye daśa pragāḥ ime eva te daśa prāṇāḥ

1.21.4

याः सप्त संस्थाः याः एव एताः सप्ता अहर् रात्राः प्राचीः वषट्कुर्वन्ति ताः एव ताः

yāḥ sapta saṃsthāḥ yāḥ eva etāḥ saptā ahar rātrāḥ prācīḥ vaṣaṭkurvanti tāḥ eva tāḥ

1.21.5

अथ यौ द्वौ स्तोभौ अहोरात्रे एव ते

atha yau dvau stobhau ahorātre eva te

1.21.6

अथ यत् एकम् रूपम् कर्म एव तत्

atha yat ekam rūpam karma eva tat

1.21.7

कर्मणा हि इदम् सर्वम् विक्रियते

karmaṇā hi idam sarvam vikriyate

1.21.8

तस्य एतस्य साम्नः देवाः आजिम् आयन्

tasya etasya sāmnaḥ devāḥ ājim āyan

1.21.9

स प्रजापतिः हरसा हिङ्कारम् उदजयत् अग्निः तेजसा प्रस्तावम् रूपेण बृहस्पतिः उद्गीथम् स्वधया पितरः प्रतिहारम् वीर्येण इन्द्रः निधनम्

sa prajāpatiḥ harasā hiṅkāram udajayat agniḥ tejasā prastāvam rūpeṇa bṛhaspatiḥ udgītham svadhayā pitaraḥ pratihāram vīryeṇa indraḥ nidhanam

1.21.10

अथ इतरे देवाः अन्तरिताः इव आसन्

atha itare devāḥ antaritāḥ iva āsan

1.21.11

ते इन्द्रम् अब्रुवन् तव वै वयम् स्मः अनु नः एतस्मिन् सामन् आभज इति

te indram abruvan tava vai vayam smaḥ anu naḥ etasmin sāman ābhaja iti

1.21.12

तेभ्यः स्वरम् प्रायच्छत्

tebhyaḥ svaram prāyacchat

1.21.13

तम् प्रजापतिः अब्रवीत् कथा इत्थम् अकः सर्वम् वै एभ्यः साम प्रादाः एतावत् वाव साम यावान् स्वरः ऋच् वै एषा ऋते स्वरात् भवति इति

tam prajāpatiḥ abravīt kathā ittham akaḥ sarvam vai ebhyaḥ sāma prādāḥ etāvat vāva sāma yāvān svaraḥ ṛc vai eṣā ṛte svarāt bhavati iti

1.21.14

सः अब्रवीत् पुनर् वै अहम् एषाम् एतम् रसम् आदास्ये इति

saḥ abravīt punar vai aham eṣām etam rasam ādāsye iti