2.122.2

वारं वारं मवैतस्य

vāraṃ vāraṃ mavaitasya

2.122.3

इदानीं पुनर् न क्षन्तव्यः

idānīṃ punar na kṣantavyaḥ

2.122.4

वायस्य् आह कथम् एतेन बलवता सार्धे भवान् विग्रहीतुं

vāyasy āha katham etena balavatā sārdhe bhavān vigrahītuṃ

2.122.5

वायसो ब्रूते अलम् अनया शङ्कया

vāyaso brūte alam anayā śaṅkayā

2.122.6

यतः

yataḥ

2.122.7

बुद्धिर् यस्य बलं तस्य निर्बुद्धेस् तु कुतो बलम्

buddhir yasya balaṃ tasya nirbuddhes tu kuto balam

2.122.8

पश्य सिंहो मदोन्मत्तः शशकेन निपातितः

paśya siṃho madonmattaḥ śaśakena nipātitaḥ

2.123

वायसी विहस्याह कथम् एतत्

vāyasī vihasyāha katham etat

2.123.2

वायसः कथयति

vāyasaḥ kathayati

2.123.3

अस्ति मन्दरनाम्नि पर्वते दुर्दान्तो नाम सिंहः

asti mandaranāmni parvate durdānto nāma siṃhaḥ

2.123.4

स च सर्वदा पशूनां वधं कुर्वन्न् आस्ते

sa ca sarvadā paśūnāṃ vadhaṃ kurvann āste

2.123.5

ततः सर्वैः पशुभिर् मिलित्वा स सिंहो विज्ञप्तः मृगेन्द्र किमर्थम् एकदा बहुपशुघातः क्रियते

tataḥ sarvaiḥ paśubhir militvā sa siṃho vijñaptaḥ mṛgendra kimartham ekadā bahupaśughātaḥ kriyate

2.123.6

यदि प्रसादो भवति तदा वयम् एव भवदाहाराय प्रत्यहम् एकैकं पशुम् उपढौकयामः

yadi prasādo bhavati tadā vayam eva bhavadāhārāya pratyaham ekaikaṃ paśum upaḍhaukayāmaḥ

2.123.7

ततः सिंहेनोक्तम् यद्य् एतद् अभिमतं भवतां तर्हि भवतु तत्

tataḥ siṃhenoktam yady etad abhimataṃ bhavatāṃ tarhi bhavatu tat

2.123.8

ततःप्रभृत्य् एकैकं पशुम् उपकल्पितं भक्षयन्न् आस्ते

tataḥprabhṛty ekaikaṃ paśum upakalpitaṃ bhakṣayann āste

2.123.9

अथ कदाचिद् वृद्धशशकस्य वारः समायातः

atha kadācid vṛddhaśaśakasya vāraḥ samāyātaḥ

2.123.10

सो ऽचिन्तयत्

so 'cintayat

2.123.11

त्रासहेतोर् विनीतिस् तु क्रियते जीविताशया

trāsahetor vinītis tu kriyate jīvitāśayā

2.123.12

पञ्चत्वं चेद् गमिष्यामि किं सिंहानुनयेन मे

pañcatvaṃ ced gamiṣyāmi kiṃ siṃhānunayena me

2.124

तन् मन्दं मन्दं गच्छामि

tan mandaṃ mandaṃ gacchāmi

Hitopadeśa