2.55.2

को ऽत्रेत्य् अहम् इति ब्रूयात् सम्यग् आदेशयेति च

ko 'trety aham iti brūyāt samyag ādeśayeti ca

2.55.3

आज्ञाम् अवितथां कुर्याद् यथाशक्ति महीपतेः

ājñām avitathāṃ kuryād yathāśakti mahīpateḥ

2.56

अपरं च

aparaṃ ca

2.56.2

अल्पेच्छुर् धृतिमान् प्राज्ञश् छायेवानुगतः सदा

alpecchur dhṛtimān prājñaś chāyevānugataḥ sadā

2.56.3

आदिष्टो न विकल्पेत स राजवसतिं वसेत्

ādiṣṭo na vikalpeta sa rājavasatiṃ vaset

2.57

करटको ब्रूते कदाचित् त्वाम् अनवसरप्रवेशाद् अवमन्यते स्वामी

karaṭako brūte kadācit tvām anavasarapraveśād avamanyate svāmī

2.57.2

स चाहास्त्व् एवम्

sa cāhāstv evam

2.57.3

तथाप्य् अनुजीविना स्वामिसांनिध्यम् अवश्यं करणीयम्

tathāpy anujīvinā svāmisāṃnidhyam avaśyaṃ karaṇīyam

2.57.4

यतः

yataḥ

2.57.5

दोषभीतेर् अनारम्भस् तत् कापुरुषलक्षणम्

doṣabhīter anārambhas tat kāpuruṣalakṣaṇam

2.57.6

कैर् अजीर्णभयाद् भ्रातर् भोजनं परिहीयते

kair ajīrṇabhayād bhrātar bhojanaṃ parihīyate

2.58

पश्य

paśya

2.58.2

आसन्नम् एव नृपतिर् भजते मनुष्यं विद्याविहीनम् अकुलीनम् असंस्तुतं वा

āsannam eva nṛpatir bhajate manuṣyaṃ vidyāvihīnam akulīnam asaṃstutaṃ vā

2.58.3

प्रायेण भूमिपतयः प्रमदालताश् च यः पार्श्वतो वसति तं परिवेष्टयन्ति

prāyeṇa bhūmipatayaḥ pramadālatāś ca yaḥ pārśvato vasati taṃ pariveṣṭayanti

2.59

करटको ब्रूते अथ तत्र गत्वा किं वक्ष्यति भवान्

karaṭako brūte atha tatra gatvā kiṃ vakṣyati bhavān

2.59.2

स आह शृणु किम् अनुरक्तो विरक्तो वा मयि स्वामीति ज्ञास्यामि

sa āha śṛṇu kim anurakto virakto vā mayi svāmīti jñāsyāmi

2.59.3

करटको ब्रूते किं तज् ज्ञानलक्षणम्

karaṭako brūte kiṃ taj jñānalakṣaṇam

2.59.4

दमनको ब्रूते शृणु

damanako brūte śṛṇu

2.59.5

दूराद् अवेक्षणं हासः सम्प्रश्नेष्व् आदरो भृशम्

dūrād avekṣaṇaṃ hāsaḥ sampraśneṣv ādaro bhṛśam

2.59.6

परोक्षेऽपि गुणश्लाघा स्मरणं प्रियवस्तुषु

parokṣe'pi guṇaślāghā smaraṇaṃ priyavastuṣu

Hitopadeśa