1.193.9

एकस्य दुःखस्य न यावद् अन्तं गच्छाम्य् अहं पारम् इवार्णवस्य

ekasya duḥkhasya na yāvad antaṃ gacchāmy ahaṃ pāram ivārṇavasya

1.193.10

तावद् द्वितीयं समुपस्थितं मे छिद्रेष्व् अनर्था बहुलीभवन्ति

tāvad dvitīyaṃ samupasthitaṃ me chidreṣv anarthā bahulībhavanti

1.194

स्वभावजं तु यन् मित्रं भाग्येनैवाभिजायते

svabhāvajaṃ tu yan mitraṃ bhāgyenaivābhijāyate

1.194.2

तदकृत्रिमसौहार्दम् आपत्स्व् अपि न मुञ्चति

tadakṛtrimasauhārdam āpatsv api na muñcati

1.195

अपि च

api ca

1.195.2

न मातरि न दारेषु न सोदर्ये न चात्मजे

na mātari na dāreṣu na sodarye na cātmaje

1.195.3

विश्वासस् तादृशः पुंसां यादृङ् मित्रे स्वभावजे

viśvāsas tādṛśaḥ puṃsāṃ yādṛṅ mitre svabhāvaje

1.196

इति मुहुः विचिन्त्य प्राहाहो मे दुर्दैवम्

iti muhuḥ vicintya prāhāho me durdaivam

1.196.2

यतः

yataḥ

1.196.3

स्वकर्मसंतानविचेष्टितानि कालान्तरावर्तिशुभाशुभानि

svakarmasaṃtānaviceṣṭitāni kālāntarāvartiśubhāśubhāni

1.196.4

इहैव दृष्टानि मयैव तानि जन्मान्तराणीव दशान्तराणि

ihaiva dṛṣṭāni mayaiva tāni janmāntarāṇīva daśāntarāṇi

1.197

अथवा इत्थम् एवैतत्

athavā ittham evaitat

1.197.2

कायः संनिहितापायः सम्पदः पदम् आपदाम्

kāyaḥ saṃnihitāpāyaḥ sampadaḥ padam āpadām

1.197.3

समागमाः सापगमाः सर्वम् उत्पादि भङ्गुरम्

samāgamāḥ sāpagamāḥ sarvam utpādi bhaṅguram

1.198

पुनर् विमृश्याह

punar vimṛśyāha

1.198.2

शोकारातिभयत्राणं प्रीतिविश्रम्भभाजनम्

śokārātibhayatrāṇaṃ prītiviśrambhabhājanam

1.198.3

केन रत्नम् इदं सृष्टं मित्रम् इत्य् अक्षरद्वयम्

kena ratnam idaṃ sṛṣṭaṃ mitram ity akṣaradvayam

1.199

किं च

kiṃ ca

1.199.2

मित्रं प्रीतिरसायनं नयनयोर् आनन्दनं चेतसः पात्रं यत् सुखदुःखयोः समम् इदं पुण्यात्मना लभ्यते

mitraṃ prītirasāyanaṃ nayanayor ānandanaṃ cetasaḥ pātraṃ yat sukhaduḥkhayoḥ samam idaṃ puṇyātmanā labhyate

1.199.3

ये चान्ये सुहृदः समृद्धिसमये द्रव्याभिलाषाकुलास् ते सर्वत्र मिलन्ति तत्त्वनिकषग्रावा तु तेषां विपत्

ye cānye suhṛdaḥ samṛddhisamaye dravyābhilāṣākulās te sarvatra milanti tattvanikaṣagrāvā tu teṣāṃ vipat

Hitopadeśa