4.83.2

व्रजन्ति न निवर्तन्ते स्रोतांसि सरितां यथा

vrajanti na nivartante srotāṃsi saritāṃ yathā

4.83.3

आयुर् आदाय मर्त्यानां तथा रात्र्यहनी सदा

āyur ādāya martyānāṃ tathā rātryahanī sadā

4.84

सुखास्वादपरो यस् तु संसारे सत्समागमः

sukhāsvādaparo yas tu saṃsāre satsamāgamaḥ

4.84.2

स वियोगावसानत्वाद् दुःखानां धुरि युज्यते

sa viyogāvasānatvād duḥkhānāṃ dhuri yujyate

4.85

अत एव हि नेच्छन्ति साधवः सत्समागमम्

ata eva hi necchanti sādhavaḥ satsamāgamam

4.85.2

यद्वियोगासिलूनस्य मनसो नास्ति भेषजम्

yadviyogāsilūnasya manaso nāsti bheṣajam

4.86

सुकृतान्य् अपि कर्माणि राजभिः सगरादिभिः

sukṛtāny api karmāṇi rājabhiḥ sagarādibhiḥ

4.86.2

अथ तान्य् एव कर्माणि ते चापि प्रलयं गताः

atha tāny eva karmāṇi te cāpi pralayaṃ gatāḥ

4.87

संचिन्त्य संचिन्त्य तम् उग्रदण्डं मृत्युं मनुष्यस्य विचक्षणस्य

saṃcintya saṃcintya tam ugradaṇḍaṃ mṛtyuṃ manuṣyasya vicakṣaṇasya

4.87.2

वर्षाम्बुसिक्ता इव चर्मबन्धाः सर्वे प्रयत्नाः शिथिलीभवन्ति

varṣāmbusiktā iva carmabandhāḥ sarve prayatnāḥ śithilībhavanti

4.88

याम् एव रात्रिं प्रथमाम् उपैति गर्भे निवासं नरवीर लोकः

yām eva rātriṃ prathamām upaiti garbhe nivāsaṃ naravīra lokaḥ

4.88.2

ततः प्रभृत्य् अस्खलितप्रयाणः स प्रत्यहं मृत्युसमीपम् एति

tataḥ prabhṛty askhalitaprayāṇaḥ sa pratyahaṃ mṛtyusamīpam eti

4.89

अज्ञानं कारणं न स्याद् वियोगो यदि कारणम्

ajñānaṃ kāraṇaṃ na syād viyogo yadi kāraṇam

4.89.2

शोको दिनेषु गच्छत्सु वर्धताम् अपयाति किम्

śoko dineṣu gacchatsu vardhatām apayāti kim

4.90

तद् भद्र तद् आत्मानम् अनुसंधेहि

tad bhadra tad ātmānam anusaṃdhehi

4.90.2

शोकचर्चां च परिहर यतः

śokacarcāṃ ca parihara yataḥ

4.90.3

अकाण्डपातजातानाम् अस्त्राणां मर्मभेदिनाम्

akāṇḍapātajātānām astrāṇāṃ marmabhedinām

4.90.4

गाढशोकप्रहाराणाम् अचिन्तैव महौषधम्

gāḍhaśokaprahārāṇām acintaiva mahauṣadham

4.91

ततस् तद्वचनं निशम्य प्रबुद्ध इव कौण्डिन्य उत्थायाब्रवीत्

tatas tadvacanaṃ niśamya prabuddha iva kauṇḍinya utthāyābravīt

4.91.2

तद् अलम् इदानीं गृहनरकवासेन वनम् एव गच्छामि

tad alam idānīṃ gṛhanarakavāsena vanam eva gacchāmi

Hitopadeśa