3.141.2

कर्णे कथयत्येवम् एवम्

karṇe kathayatyevam evam

3.141.3

ततो ऽनुदित एव भास्करे चतुर्ष्व् अपि दुर्गद्वारेषु प्रवृत्ते युद्धे दुर्गाभ्यन्तरगृहेष्व् एकदा काकैर् अग्निनिक्षिप्तः

tato 'nudita eva bhāskare caturṣv api durgadvāreṣu pravṛtte yuddhe durgābhyantaragṛheṣv ekadā kākair agninikṣiptaḥ

3.141.4

ततः गृहीतं गृहीतं दुर्गम् इति कोलाहलं श्रुत्वा सर्वतः प्रदीप्ताग्निम् अवलोक्य राजहंससैनिका बहवो दुर्गवासिनश् च सत्वरं ह्रदं प्रविष्टाः यतः

tataḥ gṛhītaṃ gṛhītaṃ durgam iti kolāhalaṃ śrutvā sarvataḥ pradīptāgnim avalokya rājahaṃsasainikā bahavo durgavāsinaś ca satvaraṃ hradaṃ praviṣṭāḥ yataḥ

3.141.5

सुमन्त्रितं सुविक्रान्तं सुयुद्धं सुपलायितम्

sumantritaṃ suvikrāntaṃ suyuddhaṃ supalāyitam

3.141.6

कार्यकाले यथाशक्ति कुर्यान् न तु विचारयेत्

kāryakāle yathāśakti kuryān na tu vicārayet

3.142

राजा हंसश् च स्वभावान् मन्दगतिः

rājā haṃsaś ca svabhāvān mandagatiḥ

3.142.2

सारसद्वितीयश् चित्रवर्णस्य सेनापतिना कुक्कुटेनागत्य वेष्टितः

sārasadvitīyaś citravarṇasya senāpatinā kukkuṭenāgatya veṣṭitaḥ

3.142.3

हिरण्यगर्भः सारसम् आह सेनापते सारस ममानुरोधाद् आत्मानं कथं व्यापादयसि

hiraṇyagarbhaḥ sārasam āha senāpate sārasa mamānurodhād ātmānaṃ kathaṃ vyāpādayasi

3.142.4

अधुनाहं गन्तुम् असमर्थः

adhunāhaṃ gantum asamarthaḥ

3.142.5

त्वं गन्तुम् अधुनापि समर्थः

tvaṃ gantum adhunāpi samarthaḥ

3.142.6

तद् गत्वा जलं प्रविश्यात्मानं परिरक्ष

tad gatvā jalaṃ praviśyātmānaṃ parirakṣa

3.142.7

अस्मत्पुत्रं चूडामणिनामानं सर्वज्ञस्य संमत्या राजानं करिष्यसि

asmatputraṃ cūḍāmaṇināmānaṃ sarvajñasya saṃmatyā rājānaṃ kariṣyasi

3.142.8

सारसो ब्रूते देव न वक्तव्यम् एवं दुःसहं वचः यावच् चन्द्रार्कौ दिवि तिष्ठतस् तावद् विजयतां देवः

sāraso brūte deva na vaktavyam evaṃ duḥsahaṃ vacaḥ yāvac candrārkau divi tiṣṭhatas tāvad vijayatāṃ devaḥ

3.142.9

अहं देव दुर्गाधिकारी

ahaṃ deva durgādhikārī

3.142.10

तन् मम मांसासृग्विलिप्तेन द्वारवर्त्मना तावत् प्रविशतु शत्रुः

tan mama māṃsāsṛgviliptena dvāravartmanā tāvat praviśatu śatruḥ

3.142.11

अपरं च देव

aparaṃ ca deva

3.142.12

दाता क्षमी गुणग्राही स्वामी दुःखेन लभ्यते

dātā kṣamī guṇagrāhī svāmī duḥkhena labhyate

3.142.13

राजाह सत्यम् एवैतत्

rājāha satyam evaitat

3.142.14

किन्तु

kintu

3.142.15

शुचिर् दक्षो ऽनुरक्तश् च जाने भृत्यो ऽपि दुर्लभः

śucir dakṣo 'nuraktaś ca jāne bhṛtyo 'pi durlabhaḥ

Hitopadeśa