3.119

त्वया स्वबलोत्साहम् अवलोक्य साहसैकरसिकेन मयोपन्थस् तेष्व् अपि मन्त्रेष्व् अनवधानं वाक्पारुष्यं च

tvayā svabalotsāham avalokya sāhasaikarasikena mayopanthas teṣv api mantreṣv anavadhānaṃ vākpāruṣyaṃ ca

3.119.2

अतो दुर्नीतेः फलम् इदम् अनुभूयते

ato durnīteḥ phalam idam anubhūyate

3.119.3

तथा चोक्तम्

tathā coktam

3.119.4

दुर्मन्त्रिणं कम् उपयान्ति न नीतिदोषाः

durmantriṇaṃ kam upayānti na nītidoṣāḥ

3.119.5

संतापयन्ति कम् अपथ्यभुजं न रोगाः

saṃtāpayanti kam apathyabhujaṃ na rogāḥ

3.119.6

कं श्रीर् न दर्पयति कं न निहन्ति मृत्युः

kaṃ śrīr na darpayati kaṃ na nihanti mṛtyuḥ

3.119.7

कं स्त्रीकृता न विषयाः परितापयन्ति

kaṃ strīkṛtā na viṣayāḥ paritāpayanti

3.120

अपरं च

aparaṃ ca

3.120.2

मुदं विषादः शरदं हिमागमस् तमो विवस्वान् सुकृतं कृतघ्नता

mudaṃ viṣādaḥ śaradaṃ himāgamas tamo vivasvān sukṛtaṃ kṛtaghnatā

3.120.3

प्रियोपपत्तिः शुचम् आपदं नयः श्रियः समृद्धा अपि हन्ति दुर्नयः

priyopapattiḥ śucam āpadaṃ nayaḥ śriyaḥ samṛddhā api hanti durnayaḥ

3.121

ततो मयाप्य् आलोचितं प्रज्ञाहीनो ऽयं राजा

tato mayāpy ālocitaṃ prajñāhīno 'yaṃ rājā

3.121.2

न चेत् कथं नीतिशास्त्रकथाकौमुदीं वागुल्काभिस् तिमिरयति

na cet kathaṃ nītiśāstrakathākaumudīṃ vāgulkābhis timirayati

3.121.3

यतः

yataḥ

3.121.4

यस्य नास्ति स्वयं प्रज्ञा शास्त्रं तस्य करोति किम्

yasya nāsti svayaṃ prajñā śāstraṃ tasya karoti kim

3.121.5

लोचनाभ्यां विहीनस्य दर्पणः किं करिष्यति

locanābhyāṃ vihīnasya darpaṇaḥ kiṃ kariṣyati

3.122

इत्य् आलोच्याहम् अपि तूष्णीं स्थितः

ity ālocyāham api tūṣṇīṃ sthitaḥ

3.122.2

अथ राजा बद्धाञ्जलिर् आह तात अस्त्य् अयं ममापराधः इदानीं यथाहम् अवशिष्टबलसहितः प्रत्यावृत्त्य विन्ध्याचलं गच्छामि तथोपदिश

atha rājā baddhāñjalir āha tāta asty ayaṃ mamāparādhaḥ idānīṃ yathāham avaśiṣṭabalasahitaḥ pratyāvṛttya vindhyācalaṃ gacchāmi tathopadiśa

3.122.3

गृध्रः स्वगतं चिन्तयति क्रियताम् अत्र प्रतीकारः

gṛdhraḥ svagataṃ cintayati kriyatām atra pratīkāraḥ

3.122.4

यतः

yataḥ

3.122.5

देवतासु गुरौ गोषु राजसु ब्राह्मणेषु च

devatāsu gurau goṣu rājasu brāhmaṇeṣu ca

Hitopadeśa