3.103.12

जायन्ते च म्रियन्ते च मद्विधाः क्षुद्रजन्तवः

jāyante ca mriyante ca madvidhāḥ kṣudrajantavaḥ

3.103.13

अनेन सदृशो लोके न भूतो न भविष्यति

anena sadṛśo loke na bhūto na bhaviṣyati

3.104

तद् एतत्परित्यक्तेन मम राज्येनापि किं प्रयोजनम्

tad etatparityaktena mama rājyenāpi kiṃ prayojanam

3.104.2

ततः शूद्रकेणापि स्वशिरश् छेत्तुं खड्गः समुत्थापितः

tataḥ śūdrakeṇāpi svaśiraś chettuṃ khaḍgaḥ samutthāpitaḥ

3.104.3

अथ भगवत्या सर्वमङ्गलया प्रत्यक्षभूतया राजा हस्ते धृतः

atha bhagavatyā sarvamaṅgalayā pratyakṣabhūtayā rājā haste dhṛtaḥ

3.104.4

उक्तं च पुत्र प्रसन्नो ऽस्मि ते एतावता साहसेनालम्

uktaṃ ca putra prasanno 'smi te etāvatā sāhasenālam

3.104.5

जीवनान्तेऽपि तव राजभङ्गो नास्ति

jīvanānte'pi tava rājabhaṅgo nāsti

3.104.6

राजा च साष्टाङ्गपातं प्रणम्योवाच देवि किं मे राज्येन जीवितेन वा मम किं प्रयोजनम् यद्य् अहम् अनुकम्पनीयस् तदा ममायुःशेषेणाप्य् अयं सदारपुत्रो वीरवरो जीवतु

rājā ca sāṣṭāṅgapātaṃ praṇamyovāca devi kiṃ me rājyena jīvitena vā mama kiṃ prayojanam yady aham anukampanīyas tadā mamāyuḥśeṣeṇāpy ayaṃ sadāraputro vīravaro jīvatu

3.104.7

अन्यथाहं यथाप्राप्तां गतिं गच्छामि

anyathāhaṃ yathāprāptāṃ gatiṃ gacchāmi

3.104.8

भगवत्य् उवाच पुत्र अनेन ते सत्त्वोत्कर्षेण भृत्यवात्सल्येन च सर्वथा संतुष्टास्मि

bhagavaty uvāca putra anena te sattvotkarṣeṇa bhṛtyavātsalyena ca sarvathā saṃtuṣṭāsmi

3.104.9

गच्छ विजयी भव

gaccha vijayī bhava

3.104.10

अयम् अपि सपरिवारो राजपुत्रो जीवतु

ayam api saparivāro rājaputro jīvatu

3.104.11

इत्य् उक्त्वा देव्य् अदृश्याभवत्

ity uktvā devy adṛśyābhavat

3.104.12

ततो वीरवरः सपुत्रदारः प्राप्तजीवनः स्वगृहं गतः

tato vīravaraḥ saputradāraḥ prāptajīvanaḥ svagṛhaṃ gataḥ

3.104.13

राजापि तैर् अलक्षितः सत्वरम् अन्तःपुरं प्रविष्टः

rājāpi tair alakṣitaḥ satvaram antaḥpuraṃ praviṣṭaḥ

3.104.14

अथ प्रभाते वीरवरो द्वारस्थः पुनर् भूपालेन पृष्टः सन्न् आह देव सा रुदती माम् अवलोक्यादृश्याभवत्

atha prabhāte vīravaro dvārasthaḥ punar bhūpālena pṛṣṭaḥ sann āha deva sā rudatī mām avalokyādṛśyābhavat

3.104.15

न काप्य् अन्या वार्ता विद्यते

na kāpy anyā vārtā vidyate

3.104.16

तद् वचनम् आकर्ण्य संतुष्टो राजा साश्चर्यं चिन्तयामास कथम् अयं श्लाघ्यो महासत्त्वः यतः

tad vacanam ākarṇya saṃtuṣṭo rājā sāścaryaṃ cintayāmāsa katham ayaṃ ślāghyo mahāsattvaḥ yataḥ

3.104.17

प्रियं ब्रूयाद् अकृपणः शूरः स्याद् अविकत्थनः

priyaṃ brūyād akṛpaṇaḥ śūraḥ syād avikatthanaḥ

3.104.18

दाता नापात्रवर्षी च प्रगल्भः स्याद् अनिष्ठुरः

dātā nāpātravarṣī ca pragalbhaḥ syād aniṣṭhuraḥ

Hitopadeśa