3.102.20

तद् अवशिष्टं भोज्यविलासव्ययेन

tad avaśiṣṭaṃ bhojyavilāsavyayena

3.102.21

एतत् सर्वं नित्यकृत्यं कृत्वा राजद्वारम् अहर्निशं खड्गपाणिः सेवते

etat sarvaṃ nityakṛtyaṃ kṛtvā rājadvāram aharniśaṃ khaḍgapāṇiḥ sevate

3.102.22

यदा च राजा स्वयं समादिशति तदा स्वगृहम् अपि याति

yadā ca rājā svayaṃ samādiśati tadā svagṛham api yāti

3.102.23

अथैकदा कृष्णचतुर्दश्यां रात्रौ स राजा सकरुणक्रन्दनध्वनिं शुश्राव

athaikadā kṛṣṇacaturdaśyāṃ rātrau sa rājā sakaruṇakrandanadhvaniṃ śuśrāva

3.102.24

तत् श्रुत्वा राजा ब्रूते कः को ऽत्र द्वारि तिष्ठति

tat śrutvā rājā brūte kaḥ ko 'tra dvāri tiṣṭhati

3.102.25

तदा तेनोक्तं देव अहं वीरवरः

tadā tenoktaṃ deva ahaṃ vīravaraḥ

3.102.26

राजोवाच क्रन्दनानुसरणं क्रियताम्

rājovāca krandanānusaraṇaṃ kriyatām

3.102.27

वीरवरो ऽपि यथाज्ञापयति देवः इत्य् उक्त्वा चलितः

vīravaro 'pi yathājñāpayati devaḥ ity uktvā calitaḥ

3.102.28

राज्ञा च चिन्तितमयम् एकाकी राजपुत्रो मया सूचीभेद्ये तमसि प्रहितः

rājñā ca cintitamayam ekākī rājaputro mayā sūcībhedye tamasi prahitaḥ

3.102.29

नैतद् उचितम्

naitad ucitam

3.102.30

तद् अहम् अपि गत्वा किम् एतद् इति निरूपयामि

tad aham api gatvā kim etad iti nirūpayāmi

3.102.31

ततो राजापि खड्गम् आदाय तदनुसरणक्रमेण नगराद् बहिर् निर्जगाम

tato rājāpi khaḍgam ādāya tadanusaraṇakrameṇa nagarād bahir nirjagāma

3.102.32

गत्वा च वीरवरेण रुदती रूपयौवनसम्पन्ना सर्वालङ्कारभूषिता काचित् स्त्री दृष्टा पृष्टा च का त्वम् किमर्थं रोदिषि इति

gatvā ca vīravareṇa rudatī rūpayauvanasampannā sarvālaṅkārabhūṣitā kācit strī dṛṣṭā pṛṣṭā ca kā tvam kimarthaṃ rodiṣi iti

3.102.33

स्त्रियोक्तमहम् एतस्य शूद्रकस्य राजलक्ष्मीः

striyoktamaham etasya śūdrakasya rājalakṣmīḥ

3.102.34

चिराद् एतस्य भुजच्छायायां महता सुखेन विश्रान्ता

cirād etasya bhujacchāyāyāṃ mahatā sukhena viśrāntā

3.102.35

इदानीम् अन्यत्र गमिष्यामि

idānīm anyatra gamiṣyāmi

3.102.36

वीरवरो ब्रूते यत्रापायः सम्भवति तत्रोपायो ऽप्य् अस्ति

vīravaro brūte yatrāpāyaḥ sambhavati tatropāyo 'py asti

3.102.37

तत् कथं स्यात् पुनर् इहावासो भवत्याः

tat kathaṃ syāt punar ihāvāso bhavatyāḥ

3.102.38

लक्ष्मीर् उवाच यदि त्वम् आत्मनः पुत्रं शक्तिधरं द्वात्रिंशल्लक्षणोपेतं भगवत्याः सर्वमङ्गलाया उपहारीकरोषि तदाहं पुनर् अत्र सुचिरं निवसामि

lakṣmīr uvāca yadi tvam ātmanaḥ putraṃ śaktidharaṃ dvātriṃśallakṣaṇopetaṃ bhagavatyāḥ sarvamaṅgalāyā upahārīkaroṣi tadāhaṃ punar atra suciraṃ nivasāmi

3.102.39

इत्य् उक्त्वादृश्याभवत्

ity uktvādṛśyābhavat

Hitopadeśa