2.2.12

शिरस्तः उद कुम्भम् निधाय पत्तस् तूर्यन्तीम् अथ अस्याः उदरम् अभिमृशति

śirastaḥ uda kumbham nidhāya pattas tūryantīm atha asyāḥ udaram abhimṛśati

2.3.1

यथा एव वायुः पवते यथा समुद्रः एजति एवम् ते गर्भः एजतु सह जरायुणा अवसर्पतु इति अवाङ् अवमार्ष्टि

yathā eva vāyuḥ pavate yathā samudraḥ ejati evam te garbhaḥ ejatu saha jarāyuṇā avasarpatu iti avāṅ avamārṣṭi

2.3.2

जाते अश्मनि परशुम् निधाय उपरिष्टात् हिरण्यम् तेषु उत्तर अधरेषु उपरिष्टात् कुमारम् धारयति अश्मा भव परशुः भव हिरण्यम् अ स्तृतम् भव वेदः वै पुत्र नामा असि जीव त्वम् शरदः शतम् अङ्गात् अङ्गात् सम्भवसि हृदयात् अधिजायसे आत्मा वै पुत्र नामा असि स जीव शरदः शतम् इति

jāte aśmani paraśum nidhāya upariṣṭāt hiraṇyam teṣu uttara adhareṣu upariṣṭāt kumāram dhārayati aśmā bhava paraśuḥ bhava hiraṇyam a stṛtam bhava vedaḥ vai putra nāmā asi jīva tvam śaradaḥ śatam aṅgāt aṅgāt sambhavasi hṛdayāt adhijāyase ātmā vai putra nāmā asi sa jīva śaradaḥ śatam iti

2.3.3

यदि अपरा न पतेत् अञ्जलिना उदकम् आदाय मूर्धानम् अस्य अवसिञ्चेत् तिलदा इव पद्यस्व न मांसम् असि न उ दलम् अवपद्यस्व स्व पथात् इति

yadi aparā na patet añjalinā udakam ādāya mūrdhānam asya avasiñcet tiladā iva padyasva na māṃsam asi na u dalam avapadyasva sva pathāt iti

2.3.4

उपनिर्हरन्ति औपासनम्

upanirharanti aupāsanam

2.3.5

अतिहरन्ति सूतिकाग्निम्

atiharanti sūtikāgnim

2.3.6

सः एषः उत्तपनीयः एव

saḥ eṣaḥ uttapanīyaḥ eva

2.3.7

न अस्मिन् किंचन कर्म क्रियते अन्यत्र उद्धूपनात्

na asmin kiṃcana karma kriyate anyatra uddhūpanāt

2.3.8

अथ एनम् कणैः सर्षप मिश्रैः उद्धूपयति शण्डः मर्कः उपवीरः शाण्डीकेरः उलूखलः च्यवनः नश्यताद् इतस् स्वाहा आलिखन् विलिखन् अनिमिषन् किंवदन्तः उपश्रुतिः स्वाहा अर्यम्णः कुम्भी शत्रुः पात्रपाणिः निपुणिः स्वाहा आन्त्रीमुखः सर्षपारुणः नश्यताद् इतस् स्वाहा केशिनी श्वलोमिनी बजाबोजा उपकाशिनी अपेत नश्यताद् इतस् स्वाहा कौबेरकाः विश्ववासः रक्षः राजेन प्रेषिताः ग्रामान् सजातयः यन्ति ईप्सन्तः परिजाकृतान् स्वाहा एतान् हत एतान् बध्नीत इति अयम् ब्रह्मणः दूतः तान् अग्निः पर्यसरत् तान् इन्द्रः तान् बृहस्पतिः तान् अहम् वेद ब्राह्मणः प्रमृशतः कूट दन्तान् विकेशान् लम्ब स्तनान् स्वाहा नक्तंचारिणः उरस्पेशान् शूल हस्तान् कपाल पान् स्वाहा पूर्वः एषाम् पिता इति उच्चैःश्राव्यकर्णकः माता जघन्या गच्छन्ति ग्रामे विखुरम् इच्छन्ती स्वाहा नक्तंचारिणी स्वसा सन्धिना प्रेक्षते कुलम् या स्वपत्सु जागर्ति यस्यै विजातायाम् मनः स्वाहा तासाम् त्वम् कृष्णवर्त्मने क्लोमानम् हृदयम् यकृत् अग्ने अक्षीणि निर्दह स्वाहा इति

atha enam kaṇaiḥ sarṣapa miśraiḥ uddhūpayati śaṇḍaḥ markaḥ upavīraḥ śāṇḍīkeraḥ ulūkhalaḥ cyavanaḥ naśyatād itas svāhā ālikhan vilikhan animiṣan kiṃvadantaḥ upaśrutiḥ svāhā aryamṇaḥ kumbhī śatruḥ pātrapāṇiḥ nipuṇiḥ svāhā āntrīmukhaḥ sarṣapāruṇaḥ naśyatād itas svāhā keśinī śvalominī bajābojā upakāśinī apeta naśyatād itas svāhā kauberakāḥ viśvavāsaḥ rakṣaḥ rājena preṣitāḥ grāmān sajātayaḥ yanti īpsantaḥ parijākṛtān svāhā etān hata etān badhnīta iti ayam brahmaṇaḥ dūtaḥ tān agniḥ paryasarat tān indraḥ tān bṛhaspatiḥ tān aham veda brāhmaṇaḥ pramṛśataḥ kūṭa dantān vikeśān lamba stanān svāhā naktaṃcāriṇaḥ uraspeśān śūla hastān kapāla pān svāhā pūrvaḥ eṣām pitā iti uccaiḥśrāvyakarṇakaḥ mātā jaghanyā gacchanti grāme vikhuram icchantī svāhā naktaṃcāriṇī svasā sandhinā prekṣate kulam yā svapatsu jāgarti yasyai vijātāyām manaḥ svāhā tāsām tvam kṛṣṇavartmane klomānam hṛdayam yakṛt agne akṣīṇi nirdaha svāhā iti

2.3.9

प्रतिमन्त्रम् अङ्गारेषु आवपति

pratimantram aṅgāreṣu āvapati

2.3.10

ततस् पाणी प्रक्षाल्य भूमिम् आलभते यत् ते सु सीमे हृदयम् दिवि चन्द्रमसि श्रितम् तस्य अमृत त्वस्य नः धेहि मा अहम् पौत्रम् अघम् रुदम् वेद ते भूमि हृदयम् दिवि चन्द्रमसि श्रितम् तथा अमृत त्वस्य ईशानः मा अहम् पौत्रम् अघम् रुदम् इति

tatas pāṇī prakṣālya bhūmim ālabhate yat te su sīme hṛdayam divi candramasi śritam tasya amṛta tvasya naḥ dhehi mā aham pautram agham rudam veda te bhūmi hṛdayam divi candramasi śritam tathā amṛta tvasya īśānaḥ mā aham pautram agham rudam iti

2.3.11

अथ अतस् मेधाजननम्

atha atas medhājananam

2.3.12

दर्भेण हिरण्यम् प्रबध्य तत् अन्तर्धाय उपरिष्टात् प्राञ्चम् कुमारम् धार्यमाणम् घृतम् प्राशयति भूः ऋचः त्वयि जुहोमि स्वाहा भुवः यजूंषि त्वयि जुहोमि स्वाहा सुवर् सामानि त्वयि जुहोमि स्वाहा भूः भुवः सुवर् अथर्व अङ्गिरसः त्वयि जुहोमि स्वाहा इति

darbheṇa hiraṇyam prabadhya tat antardhāya upariṣṭāt prāñcam kumāram dhāryamāṇam ghṛtam prāśayati bhūḥ ṛcaḥ tvayi juhomi svāhā bhuvaḥ yajūṃṣi tvayi juhomi svāhā suvar sāmāni tvayi juhomi svāhā bhūḥ bhuvaḥ suvar atharva aṅgirasaḥ tvayi juhomi svāhā iti

2.3.13

अथ एनम् उष्ण शीताभिः अद्भिः स्नापयति क्षेत्रियै त्वा निरृत्यै त्वा द्रुहः मुञ्चामि वरुणस्य पाशात् अनागसम् ब्रह्मणे त्वा करोमि शिवे ते द्यावापृथिवी उभे इमे शम् ते अग्निः सह अद्भिः अस्तु शम् द्यावापृथिवी सह ओषधीभिः शम् अन्तरिक्षम् सह वातेन ते शम् ते चतस्रः प्रदिशः भवन्तु सूर्यम् ऋतम् तमसः ग्राह्याः यत् देवाः अमुञ्चन् असृजन् वि एनसः एवम् अहम् इमम् क्षेत्रियात् जामिशंसात् द्रुहः मुञ्चामि वरुणस्य पाशात् इति

atha enam uṣṇa śītābhiḥ adbhiḥ snāpayati kṣetriyai tvā nirṛtyai tvā druhaḥ muñcāmi varuṇasya pāśāt anāgasam brahmaṇe tvā karomi śive te dyāvāpṛthivī ubhe ime śam te agniḥ saha adbhiḥ astu śam dyāvāpṛthivī saha oṣadhībhiḥ śam antarikṣam saha vātena te śam te catasraḥ pradiśaḥ bhavantu sūryam ṛtam tamasaḥ grāhyāḥ yat devāḥ amuñcan asṛjan vi enasaḥ evam aham imam kṣetriyāt jāmiśaṃsāt druhaḥ muñcāmi varuṇasya pāśāt iti

2.3.14

अथ एनम् मातुः उपस्थे आदधाति

atha enam mātuḥ upasthe ādadhāti

2.4.1

या दैवीश्चतस्रः प्रदिशो वातपत्नीरभि सूर्यो विचष्टे

yā daivīścatasraḥ pradiśo vātapatnīrabhi sūryo vicaṣṭe

2.4.1.2

तासां त्वा जरस आदधामि प्र यक्ष्म एतु निरृतिं पराचैः

tāsāṃ tvā jarasa ādadhāmi pra yakṣma etu nirṛtiṃ parācaiḥ

2.4.1.3

इति

iti

2.4.2

आधायाभिमन्त्रयते

ādhāyābhimantrayate

2.4.2.2

मा ते पुत्रं रक्षो हिंसीन्मा धेनुरतिसारिणी

mā te putraṃ rakṣo hiṃsīnmā dhenuratisāriṇī

Hiraṇyakeśigṛhyasūtra