1.29.2.4

इरां वहन्तः सुमनस्यमानास् तेष्वहं सुमनाः संविशामि

irāṃ vahantaḥ sumanasyamānās teṣvahaṃ sumanāḥ saṃviśāmi

1.29.2.5

इति संविशति

iti saṃviśati

1.29.2.6

विश्वा उत त्वया वयं धारा उदन्या इवातिगाहेमहि द्विषः

viśvā uta tvayā vayaṃ dhārā udanyā ivātigāhemahi dviṣaḥ

1.29.2.7

इति भार्यां समीक्षते समीक्षते

iti bhāryāṃ samīkṣate samīkṣate

2.1.1

अथ अतस् सीमन्तोन्नयनम्

atha atas sīmantonnayanam

2.1.2

प्रथम गर्भायाः चतुर्थे मासि आपूर्यमाणपक्षे पुण्ये नक्षत्रे अग्निम् उपसमाधाय व्याहृति पर्यन्तम् कृत्वा धाता ददातु नः रयिम् इति चतस्रः धात्रीः जुहोति

prathama garbhāyāḥ caturthe māsi āpūryamāṇapakṣe puṇye nakṣatre agnim upasamādhāya vyāhṛti paryantam kṛtvā dhātā dadātu naḥ rayim iti catasraḥ dhātrīḥ juhoti

2.1.3

इमम् मे वरुण तत् त्वा यामि त्वम् नः अग्ने स त्वम् नः अग्ने त्वम् अग्ने अयासि प्रजापते यत् अस्य कर्मणः अत्यरीरिचम् इति च अत्र एके जय अभ्यातानान् राष्ट्रभृतः इति उपजुह्वति यथा पुरस्तात्

imam me varuṇa tat tvā yāmi tvam naḥ agne sa tvam naḥ agne tvam agne ayāsi prajāpate yat asya karmaṇaḥ atyarīricam iti ca atra eke jaya abhyātānān rāṣṭrabhṛtaḥ iti upajuhvati yathā purastāt

2.1.4

ब्राह्मणान् अन्नेन परिविष्य पुण्य अहम् स्वस्त्ययनम् ऋद्धिम् इति वाचयित्वा स्नाताम् प्रयत वस्त्राम् अलंकृताम् ब्राह्मण संभाषाम् अपरेण अग्निम् मण्डल आगारे प्राचीम् उपवेश्य त्रेण्या शलल्या शलालु ग्रप्सम् उपसंगृह्य पुरस्तात् प्रत्यङ् तिष्ठन् व्याहृतीभिः राकाम् अहम् याः ते राके इति द्वाभ्याम् ऊर्ध्वम् सीमन्तम् उन्नीय अभिमन्त्रयते सोमः एव नः राजा इति आहुः ब्राह्मणीः प्रजाः विवृत्त चक्राः आसीनाः तीरे तुभ्यम् गङ्गे विश्वाः उत त्वया वयम् धाराः उदन्याः इव अतिगाहेमहि द्विषः

brāhmaṇān annena pariviṣya puṇya aham svastyayanam ṛddhim iti vācayitvā snātām prayata vastrām alaṃkṛtām brāhmaṇa saṃbhāṣām apareṇa agnim maṇḍala āgāre prācīm upaveśya treṇyā śalalyā śalālu grapsam upasaṃgṛhya purastāt pratyaṅ tiṣṭhan vyāhṛtībhiḥ rākām aham yāḥ te rāke iti dvābhyām ūrdhvam sīmantam unnīya abhimantrayate somaḥ eva naḥ rājā iti āhuḥ brāhmaṇīḥ prajāḥ vivṛtta cakrāḥ āsīnāḥ tīre tubhyam gaṅge viśvāḥ uta tvayā vayam dhārāḥ udanyāḥ iva atigāhemahi dviṣaḥ

2.1.5

इति

iti

2.2.1

अथ अतस् पुंसवनम्

atha atas puṃsavanam

2.2.2

तृतीये मासि आपूर्यमाणपक्षे पुण्ये नक्षत्रे अग्निम् उपसमाधाय व्याहृति पर्यन्तम् कृत्वा धाता ददातु नः रयिम् इति चतस्रः धात्रीः जुहोति

tṛtīye māsi āpūryamāṇapakṣe puṇye nakṣatre agnim upasamādhāya vyāhṛti paryantam kṛtvā dhātā dadātu naḥ rayim iti catasraḥ dhātrīḥ juhoti

2.2.3

इमम् मे वरुण तत् त्वा यामि त्वम् नः अग्ने स त्वम् नः अग्ने त्वम् अग्ने अयासि प्रजापते यत् अस्य कर्मणः अत्यरीरिचम् इति च अत्र एके जय अभ्यातानान् राष्ट्रभृतः इति उपजुह्वति यथा पुरस्तात्

imam me varuṇa tat tvā yāmi tvam naḥ agne sa tvam naḥ agne tvam agne ayāsi prajāpate yat asya karmaṇaḥ atyarīricam iti ca atra eke jaya abhyātānān rāṣṭrabhṛtaḥ iti upajuhvati yathā purastāt

2.2.4

ब्राह्मणान् अन्नेन परिविष्य पुण्य अहम् स्वस्त्ययनम् ऋद्धिम् इति वाचयित्वा स्नाताम् प्रयत वस्त्राम् अलंकृताम् ब्राह्मण संभाषाम् अपरेण अग्निम् मण्डल आगारे प्राचीम् उपवेश्य वृषा असि इति तस्याः दक्षिणे पाणौ यवम् आदधाति

brāhmaṇān annena pariviṣya puṇya aham svastyayanam ṛddhim iti vācayitvā snātām prayata vastrām alaṃkṛtām brāhmaṇa saṃbhāṣām apareṇa agnim maṇḍala āgāre prācīm upaveśya vṛṣā asi iti tasyāḥ dakṣiṇe pāṇau yavam ādadhāti

2.2.5

आण्डौ स्थः इति अभितस् यवम् सर्षपौ धान्य माषौ वा

āṇḍau sthaḥ iti abhitas yavam sarṣapau dhānya māṣau vā

2.2.6

इति दधि द्रप्सम्

iti dadhi drapsam

2.2.7

तत् एनाम् प्राशयति

tat enām prāśayati

2.2.8

आचान्तायाः उदरम् अभिमृशति आभिः त्वा अहम् दशभिः अभिमृशामि दश मास्याय सूतवै इति

ācāntāyāḥ udaram abhimṛśati ābhiḥ tvā aham daśabhiḥ abhimṛśāmi daśa māsyāya sūtavai iti

2.2.9

न्यग्रोध शृङ्गम् वा घृतेन कोशकारीम् वा प्रैयङ्गवेण संयावेन यूप शकलम् वा उत्तरपूर्वस्य अभिष्टेः अग्निम् वा निर्मन्थ्य मूरु मूल उपधानायै दक्षिणे नासिका छिद्रे प्रणयेत्

nyagrodha śṛṅgam vā ghṛtena kośakārīm vā praiyaṅgaveṇa saṃyāvena yūpa śakalam vā uttarapūrvasya abhiṣṭeḥ agnim vā nirmanthya mūru mūla upadhānāyai dakṣiṇe nāsikā chidre praṇayet

2.2.10

यदि गर्भः स्रवेत् आर्द्रेण अस्याः पाणिना त्रिस् ऊर्ध्वम् नाभेः उन्मार्ष्टि पराञ्चम् त्वा न अर्वाञ्चम् त्वष्टा बध्नातु बन्धने सः ऋतून् उपवेश्य दश मासः अ वीर हा इति

yadi garbhaḥ sravet ārdreṇa asyāḥ pāṇinā tris ūrdhvam nābheḥ unmārṣṭi parāñcam tvā na arvāñcam tvaṣṭā badhnātu bandhane saḥ ṛtūn upaveśya daśa māsaḥ a vīra hā iti

2.2.11

विजनन काले क्षिप्र प्रसवनम्

vijanana kāle kṣipra prasavanam

Hiraṇyakeśigṛhyasūtra