1.108

दूरादेव च तुरगादवततार

dūrādeva ca turagādavatatāra

1.109

निवारितपरिजनश्च तेन द्वितीयेन साधुना सह चरणाभ्याम् एव सविनयमुपससर्प

nivāritaparijanaśca tena dvitīyena sādhunā saha caraṇābhyām eva savinayamupasasarpa

1.110

कृतोपसंग्रहणौ तौ सावित्री समं सरस्वत्या किसलयासनदानादिना सकुसुमफलार्घ्यावसानेन वनवासोचितेनातिथ्येन यथाक्रमम् उपजग्राह

kṛtopasaṃgrahaṇau tau sāvitrī samaṃ sarasvatyā kisalayāsanadānādinā sakusumaphalārghyāvasānena vanavāsocitenātithyena yathākramam upajagrāha

1.111

आसीनयोश्च तयोर् आसीना नातिचिरमिव स्थित्वा तं द्वितीयं प्रवयसम् उद्दिश्यावादीद् आर्य सहजलज्जाधनस्य प्रमदाजनस्य प्रथमाभिभाषणम् अशालीनता विशेषतो वनमृगीमुग्धस्य कुलकुमारीजनस्य

āsīnayośca tayor āsīnā nāticiramiva sthitvā taṃ dvitīyaṃ pravayasam uddiśyāvādīd ārya sahajalajjādhanasya pramadājanasya prathamābhibhāṣaṇam aśālīnatā viśeṣato vanamṛgīmugdhasya kulakumārījanasya

1.112

केवलमियमालोकनकृतार्थाय चक्षुषे स्पृहयन्ती प्रेरयत्युदन्तश्रवणकुतूहलिनी श्रोत्रवृत्तिः

kevalamiyamālokanakṛtārthāya cakṣuṣe spṛhayantī prerayatyudantaśravaṇakutūhalinī śrotravṛttiḥ

1.113

प्रथमदर्शने चोपायनमिवोपनयति सज्जनः प्रणयम्

prathamadarśane copāyanamivopanayati sajjanaḥ praṇayam

1.114

अप्रगल्भम् अपि जनं प्रभवता प्रश्रयेणार्पितं मनो मध्विव वाचालयति

apragalbham api janaṃ prabhavatā praśrayeṇārpitaṃ mano madhviva vācālayati

1.115

अयत्नेनैवातिनम्रे साधौ धनुषीव गुणः परां कोटिमारोपयति विस्रम्भः

ayatnenaivātinamre sādhau dhanuṣīva guṇaḥ parāṃ koṭimāropayati visrambhaḥ

1.116

जनयन्ति च विस्मयम् अतिधीरधियाम् अप्य् अदृष्टपूर्वा दृश्यमाना जगति स्रष्टुः सृष्ट्यतिशयाः

janayanti ca vismayam atidhīradhiyām apy adṛṣṭapūrvā dṛśyamānā jagati sraṣṭuḥ sṛṣṭyatiśayāḥ

1.117

यतस्त्रिभुवनाभिभावि रूपम् इदमस्य महानुभावस्य

yatastribhuvanābhibhāvi rūpam idamasya mahānubhāvasya

1.118

सौजन्यपरतन्त्रा चेयं देवानां प्रियस्यातिभद्रता कारयति कथां न तु युवतिजनसहोत्था तरलता

saujanyaparatantrā ceyaṃ devānāṃ priyasyātibhadratā kārayati kathāṃ na tu yuvatijanasahotthā taralatā

1.119

तत् कथयागमनेनापुण्यभाक् कतमो विजृम्भितविरहव्यथः शून्यतां नीतो देशः क्व वा गन्तव्यं को वायमपहृतहरहुङ्काराहङ्कारो ऽपर इवानन्यजो युवा किंनाम्नो वा समृद्धतपसः पितुर् अयम् अमृतवर्षी कौस्तुभमणिरिव हरेर् हृदयम् आह्लादयति का चास्य त्रिभुवननमस्या विभातसंध्येव महतस् तेजसो जननी कानि वास्य पुण्यभाञ्जि भजन्त्य् अभिख्याम् अक्षराण्य् आर्यपरिज्ञाने ऽप्य् अयमेव क्रमः कौतुकानुरोधिनो हृदयस्येत्य् उक्तवत्यां तस्यां प्रकटितश्रयो ऽसौ प्रतिव्याजहार आयुष्मति सतां हि प्रियंवदता कुलविद्या

tat kathayāgamanenāpuṇyabhāk katamo vijṛmbhitavirahavyathaḥ śūnyatāṃ nīto deśaḥ kva vā gantavyaṃ ko vāyamapahṛtaharahuṅkārāhaṅkāro 'para ivānanyajo yuvā kiṃnāmno vā samṛddhatapasaḥ pitur ayam amṛtavarṣī kaustubhamaṇiriva harer hṛdayam āhlādayati kā cāsya tribhuvananamasyā vibhātasaṃdhyeva mahatas tejaso jananī kāni vāsya puṇyabhāñji bhajanty abhikhyām akṣarāṇy āryaparijñāne 'py ayameva kramaḥ kautukānurodhino hṛdayasyety uktavatyāṃ tasyāṃ prakaṭitaśrayo 'sau prativyājahāra āyuṣmati satāṃ hi priyaṃvadatā kulavidyā

1.120

न केवलम् आननं हृदयमपि च ते चन्द्रमयमिव सुधाशीकरशीतलैर् आह्लादयति वचोभिः

na kevalam ānanaṃ hṛdayamapi ca te candramayamiva sudhāśīkaraśītalair āhlādayati vacobhiḥ

1.121

सौजन्यजन्मभूमयो भूयसा शुभेन सज्जननिर्माणशिल्पकला इव भवादृश्यो दृश्यन्ते

saujanyajanmabhūmayo bhūyasā śubhena sajjananirmāṇaśilpakalā iva bhavādṛśyo dṛśyante

1.122

दूरे तावद् अन्योन्यस्याभिलापनम् अभिजातैः सह दृशो ऽपि मिश्रीभूता महतीं भूमिमारोपयन्ति

dūre tāvad anyonyasyābhilāpanam abhijātaiḥ saha dṛśo 'pi miśrībhūtā mahatīṃ bhūmimāropayanti

1.123

श्रूयताम् अयं खलु भूषणं भार्गववंशस्य भगवतो भूर्भुवःस्वस्त्रितयतिलकस्य अदभ्रप्रभावस्तम्भितजम्भारिभुजस्तम्भस्य सुरासुरमुकुटमणिशिलाशयनदुर्ललितपादपङ्केरुहस्य निजतेजःप्रसरप्लुष्टपुलोम्नश् च्यवनस्य बहिर्वृत्तिजीवितं दधीचो नाम तनयः

śrūyatām ayaṃ khalu bhūṣaṇaṃ bhārgavavaṃśasya bhagavato bhūrbhuvaḥsvastritayatilakasya adabhraprabhāvastambhitajambhāribhujastambhasya surāsuramukuṭamaṇiśilāśayanadurlalitapādapaṅkeruhasya nijatejaḥprasarapluṣṭapulomnaś cyavanasya bahirvṛttijīvitaṃ dadhīco nāma tanayaḥ

1.124

जनन्यस्य जितजगतो ऽनेकपार्थिवसहस्रानुयातस्य शर्यातस्य सुता राजपुत्री त्रिभुवनकन्यारत्नं सुकन्या नाम

jananyasya jitajagato 'nekapārthivasahasrānuyātasya śaryātasya sutā rājaputrī tribhuvanakanyāratnaṃ sukanyā nāma

1.125

तां खलु देवीम् अन्तर्वत्नीं विदित्वा वैजनने मासि प्रसवाय पिता पत्युः पार्श्वात्स्वगृहम् आनाययत

tāṃ khalu devīm antarvatnīṃ viditvā vaijanane māsi prasavāya pitā patyuḥ pārśvātsvagṛham ānāyayata

1.126

असूत च सा तत्र देवी दीर्घायुषमेनम्

asūta ca sā tatra devī dīrghāyuṣamenam

1.127

अवर्धतानेहसा च तत्रैवायम् आनन्दितज्ञातिवर्गो बालस् तारकराज इव राजीवलोचनो राजगृहे

avardhatānehasā ca tatraivāyam ānanditajñātivargo bālas tārakarāja iva rājīvalocano rājagṛhe

Harṣacarita