1.208

यतो मुहूर्तमवधानदानेन प्रसादं क्रियमाणमिच्छामीति

yato muhūrtamavadhānadānena prasādaṃ kriyamāṇamicchāmīti

1.209

सरस्वती तु दधीचसंदेशाशङ्किनी किं वक्ष्यतीति स्तननिहितवामकरनखरकिरणदन्तुरितम् उद्भिद्यमानकुतूहलाङ्कुरनिकरम् इव हृदयम् उत्तरीयदुकूलवल्कलैकदेशेन संछादयन्ती गलतावतंसपल्लवेन श्रोतुं श्रवणेनेव कुतूहलाद् धावमानेनाविरतश्वाससंदोहदोलायितां जीविताशामिव समासन्नतरुणतरुलतामवलम्बमाना समुत्फुल्लस्य मुखशशिनो लावण्यप्रवाहेण शृङ्गाररसेनेवाप्लावयन्ती सकलं जीवलोकं शयनकुसुमपरिमललग्नैर् मधुकरकदम्बकैर् मदनानलदाहश्यामलैर् मनोरथैरिव निर्गत्य मूर्तैरुत्क्षिप्यमाणा कुसुमशयनीयात् स्मरशरसंज्वरिणी मन्दं मन्दमुदागात्

sarasvatī tu dadhīcasaṃdeśāśaṅkinī kiṃ vakṣyatīti stananihitavāmakaranakharakiraṇadanturitam udbhidyamānakutūhalāṅkuranikaram iva hṛdayam uttarīyadukūlavalkalaikadeśena saṃchādayantī galatāvataṃsapallavena śrotuṃ śravaṇeneva kutūhalād dhāvamānenāvirataśvāsasaṃdohadolāyitāṃ jīvitāśāmiva samāsannataruṇatarulatāmavalambamānā samutphullasya mukhaśaśino lāvaṇyapravāheṇa śṛṅgārarasenevāplāvayantī sakalaṃ jīvalokaṃ śayanakusumaparimalalagnair madhukarakadambakair madanānaladāhaśyāmalair manorathairiva nirgatya mūrtairutkṣipyamāṇā kusumaśayanīyāt smaraśarasaṃjvariṇī mandaṃ mandamudāgāt

1.210

उपांशु कथयेति कपोलतलनतिबिम्बितां लज्जया कर्णमूलमिव मालतीं प्रवेशयन्ती मधुरया गिरा सुधीरमुवाच सखि मालति किमर्थमेवमभिदधासि काहमवधानदानस्य शरीरस्य प्राणानां वा सर्वस्याप्रार्थितो ऽपि प्रभवत्येवातिवेलं चक्षुष्यो जनः

upāṃśu kathayeti kapolatalanatibimbitāṃ lajjayā karṇamūlamiva mālatīṃ praveśayantī madhurayā girā sudhīramuvāca sakhi mālati kimarthamevamabhidadhāsi kāhamavadhānadānasya śarīrasya prāṇānāṃ vā sarvasyāprārthito 'pi prabhavatyevātivelaṃ cakṣuṣyo janaḥ

1.211

सा न काचिद्या न भवसि मे स्वसा सखी प्रणयिनी प्राणसमा च

sā na kācidyā na bhavasi me svasā sakhī praṇayinī prāṇasamā ca

1.212

नियुज्यतां यावतः कार्यस्य क्षमं क्षोदीयसो गरीयसो वा शरीरकमिदम्

niyujyatāṃ yāvataḥ kāryasya kṣamaṃ kṣodīyaso garīyaso vā śarīrakamidam

1.213

अनवस्करम् आश्रवं मे त्वयि हृदयम्

anavaskaram āśravaṃ me tvayi hṛdayam

1.214

प्रीत्या प्रतिसरा विधेयास्मि ते

prītyā pratisarā vidheyāsmi te

1.215

व्यावृणु वरवर्णिनि विवक्षितम् इति

vyāvṛṇu varavarṇini vivakṣitam iti

1.216

सा त्ववादीत् देवि जानास्येव माधुर्यं विषयाणाम् लोलुपतां चेन्द्रियग्रामस्य उन्मादितां च नवयौवनस्य पारिप्लवतां च मनसः

sā tvavādīt devi jānāsyeva mādhuryaṃ viṣayāṇām lolupatāṃ cendriyagrāmasya unmāditāṃ ca navayauvanasya pāriplavatāṃ ca manasaḥ

1.217

प्रख्यातैव मन्मथस्य दुर्निवारता

prakhyātaiva manmathasya durnivāratā

1.218

अतो न मामुपालम्भेनोपस्थातुम् अर्हसि

ato na māmupālambhenopasthātum arhasi

1.219

न च बालिशता चपलता चारणता वा वाचालतायाः कारणम्

na ca bāliśatā capalatā cāraṇatā vā vācālatāyāḥ kāraṇam

1.220

न किंचिन्न कारयत्य् असाधारणा स्वामिभक्तिः

na kiṃcinna kārayaty asādhāraṇā svāmibhaktiḥ

1.221

सा त्वं देवि यदैव दृष्टासि देवेन तत एवारभ्यास्य कामो गुरुः चन्द्रमा जीवितेशः मलयमरुदुच्छ्वासहेतुः आधयो ऽन्तरङ्गस्थानेषु संतापः परमसुहृत् प्रजागर आप्तः मनोरथाः सर्वगताः निःश्वासा विग्रहाग्रेसराः मृत्युः पार्श्ववर्ती रणरणकः संचारकः संकल्पा बुद्ध्युपदेशवृद्धाः

sā tvaṃ devi yadaiva dṛṣṭāsi devena tata evārabhyāsya kāmo guruḥ candramā jīviteśaḥ malayamaruducchvāsahetuḥ ādhayo 'ntaraṅgasthāneṣu saṃtāpaḥ paramasuhṛt prajāgara āptaḥ manorathāḥ sarvagatāḥ niḥśvāsā vigrahāgresarāḥ mṛtyuḥ pārśvavartī raṇaraṇakaḥ saṃcārakaḥ saṃkalpā buddhyupadeśavṛddhāḥ

1.222

किं च विज्ञापयामि

kiṃ ca vijñāpayāmi

1.223

अनुरूपो देव इत्यात्मसंभावना शीलवानिति प्रक्रमविरुद्धम् धीर इत्यवस्थाविपरीतम् सुभग इति त्वदायत्तम् स्थिरप्रीतिरिति निपुणोपक्षेपः जानाति सेवितुम् इत्य् अस्वामिभावोचितम् इच्छति दासभावम् आ मरणात् कर्तुम् इति धूर्तालापः भवनस्वामिनी भवेत्युपप्रलोभनम् पुण्यभागिनी भजति भर्तारं तादृशमिति स्वामिपक्षपातः त्वं तस्य मृत्युरित्यप्रियम् अगुणज्ञासीत्य् अधिक्षेपः स्वप्ने ऽप्यस्य बहुशः कृतप्रसादासीत्य् असाक्षिकम् प्राणरक्षार्थमर्थयत इति कातरता तत्र गम्यतामित्याज्ञा वारितो ऽपि बलादागच्छतीति परिभवः

anurūpo deva ityātmasaṃbhāvanā śīlavāniti prakramaviruddham dhīra ityavasthāviparītam subhaga iti tvadāyattam sthiraprītiriti nipuṇopakṣepaḥ jānāti sevitum ity asvāmibhāvocitam icchati dāsabhāvam ā maraṇāt kartum iti dhūrtālāpaḥ bhavanasvāminī bhavetyupapralobhanam puṇyabhāginī bhajati bhartāraṃ tādṛśamiti svāmipakṣapātaḥ tvaṃ tasya mṛtyurityapriyam aguṇajñāsīty adhikṣepaḥ svapne 'pyasya bahuśaḥ kṛtaprasādāsīty asākṣikam prāṇarakṣārthamarthayata iti kātaratā tatra gamyatāmityājñā vārito 'pi balādāgacchatīti paribhavaḥ

1.224

तदेवमगोचरे गिरामसीति श्रुत्वा देवी प्रमाणम् इत्यभिधाय तूष्णीमभूत

tadevamagocare girāmasīti śrutvā devī pramāṇam ityabhidhāya tūṣṇīmabhūta

1.225

अथ सरस्वती प्रीतिविस्फारितेन चक्षुषा प्रत्यवादीद् अयि न शक्नोमि बहु भाषितुम्

atha sarasvatī prītivisphāritena cakṣuṣā pratyavādīd ayi na śaknomi bahu bhāṣitum

1.226

एषास्मि ते स्मितवादिनि वचसि स्थिता

eṣāsmi te smitavādini vacasi sthitā

1.227

गृह्यन्ताममी प्राणा इति

gṛhyantāmamī prāṇā iti

Harṣacarita