1.70.2

प्रसूनानां गन्धं कथमितरथा वातनिहितं भजन् सद्योमूर्छां वहति निवहो गोपसुदृशाम्

prasūnānāṃ gandhaṃ kathamitarathā vātanihitaṃ bhajan sadyomūrchāṃ vahati nivaho gopasudṛśām

1.71

कथं सङ्गो ऽस्माभिः सह समुचितः सम्प्रति हरे वयं ग्राम्या नार्यस्त्वमसि नृपकन्यार्चितपदः

kathaṃ saṅgo 'smābhiḥ saha samucitaḥ samprati hare vayaṃ grāmyā nāryastvamasi nṛpakanyārcitapadaḥ

1.71.2

गतः कालो यस्मिन् पशुपरमणीसङ्गमकृते भवान् व्यग्रस्तस्थौ तमसि

gataḥ kālo yasmin paśuparamaṇīsaṅgamakṛte bhavān vyagrastasthau tamasi

1.72

वयं त्यक्ताः स्वामिन् यदि ह तव किं दूषणमिदं निसर्गः श्यामानामयमतितरां दुष्परिहरः

vayaṃ tyaktāḥ svāmin yadi ha tava kiṃ dūṣaṇamidaṃ nisargaḥ śyāmānāmayamatitarāṃ duṣpariharaḥ

1.72.2

कुहूकण्ठैरण्डावधिसहनिवासात् परिचिता विसृज्यन्ते सद्यः कलितनवपक्षैर् बलिभुजः

kuhūkaṇṭhairaṇḍāvadhisahanivāsāt paricitā visṛjyante sadyaḥ kalitanavapakṣair balibhujaḥ

1.73

अयं पूर्वो रङ्गः किल विरचितो यस्य तरसा रसादाख्यातव्यं परिकलय तन्नाटकम् इदम्

ayaṃ pūrvo raṅgaḥ kila viracito yasya tarasā rasādākhyātavyaṃ parikalaya tannāṭakam idam

1.73.2

मया प्रष्टव्यो ऽसि प्रथममिति वृन्दावनपते किम् आहो राधेति स्मरसि कृपणं

mayā praṣṭavyo 'si prathamamiti vṛndāvanapate kim āho rādheti smarasi kṛpaṇaṃ

1.74

अये कुञ्जद्रोनीकुहरगृहमेधिन् किमधुना परोक्षं

aye kuñjadronīkuharagṛhamedhin kimadhunā parokṣaṃ

1.74.2

प्रवीणा गोपीनां तव चरणपद्मे ऽर्पितमना ययौ राधा साधारणसमुचितप्रश्नपदवीम्

pravīṇā gopīnāṃ tava caraṇapadme 'rpitamanā yayau rādhā sādhāraṇasamucitapraśnapadavīm

1.75

त्वया गोष्ठं गोष्ठीतिलक किल चेद्विस्मृतम् इदं न तूर्णं धूमोर्णापतिरपि विधत्ते यदि कृपाम्

tvayā goṣṭhaṃ goṣṭhītilaka kila cedvismṛtam idaṃ na tūrṇaṃ dhūmorṇāpatirapi vidhatte yadi kṛpām

1.75.2

अहर्वृन्दं वृन्दावनकुसुमपालीपरिमलैर् दुरालोकं शोकास्पदमथ कथं नेष्यति सखी

aharvṛndaṃ vṛndāvanakusumapālīparimalair durālokaṃ śokāspadamatha kathaṃ neṣyati sakhī

1.76

तरंगैः कुर्वाणा शमनभगिनीलाघवमसौ नदीं कांचिद् गोष्ठे नयनजलपूरैरजनयत्

taraṃgaiḥ kurvāṇā śamanabhaginīlāghavamasau nadīṃ kāṃcid goṣṭhe nayanajalapūrairajanayat

1.76.2

इति वास्याद्वेषाद् अभिमतदशाप्रार्थनमयीं मुरारे विज्ञप्तिं निशमयति मानी न शमनः

iti vāsyādveṣād abhimatadaśāprārthanamayīṃ murāre vijñaptiṃ niśamayati mānī na śamanaḥ

1.77

कृताकृष्टिक्रीडां किमपि तव रूपं मम सखी सकृद् दृष्टादूराद् अहितहितबोधोज्झितमतिः

kṛtākṛṣṭikrīḍāṃ kimapi tava rūpaṃ mama sakhī sakṛd dṛṣṭādūrād ahitahitabodhojjhitamatiḥ

1.77.2

हता सेयं प्रेमानलम् अनुविशन्ती सरभसं पतंगीवात्मानं मुरहर मुहुर् दाहितवती

hatā seyaṃ premānalam anuviśantī sarabhasaṃ pataṃgīvātmānaṃ murahara muhur dāhitavatī

1.78

मया वाच्यः किं वा त्वमिह निजदोषात् परम् असौ ययौ मन्दा वृन्दावनकुमुदबन्धो विधुरताम्

mayā vācyaḥ kiṃ vā tvamiha nijadoṣāt param asau yayau mandā vṛndāvanakumudabandho vidhuratām

1.78.2

यदर्थं दुःखाग्निर् दहति न तमद्यापि हृदयान् न यस्माद्दुर्मेधा लवमपि भवन्तं दवयति

yadarthaṃ duḥkhāgnir dahati na tamadyāpi hṛdayān na yasmāddurmedhā lavamapi bhavantaṃ davayati

1.79

त्रिवक्राहो धन्या हृदयमिव ते स्वं वपुरियं समासाद्य स्वैरं यदिह विलसन्ती निवसति

trivakrāho dhanyā hṛdayamiva te svaṃ vapuriyaṃ samāsādya svairaṃ yadiha vilasantī nivasati

1.79.2

ध्रुवं पुण्यभ्रंशाद् अजनि सरलेयं मम सखी प्रवेशस्तत्रासीत् क्षणम् अपि यदस्या न सुलभः

dhruvaṃ puṇyabhraṃśād ajani saraleyaṃ mama sakhī praveśastatrāsīt kṣaṇam api yadasyā na sulabhaḥ

1.80

किमाविष्टा भूतैः सपदि यदि वाक्रूरफणिना क्षतापस्मारेण च्युतमतिर् अकस्मात् किमपतत्

kimāviṣṭā bhūtaiḥ sapadi yadi vākrūraphaṇinā kṣatāpasmāreṇa cyutamatir akasmāt kimapatat

Haṃsadūta