Dharmalib

1061–1080 of 2198 verses

7.26.3

इदं तव तपस्थानं गोगर्भम् इति विश्रुतम्

idaṃ tava tapasthānaṃ gogarbham iti viśrutam

7.27

अत्र प्रविशतां नॄणां न भवेद् गर्भसंस्थितिः

atra praviśatāṃ nṝṇāṃ na bhaved garbhasaṃsthitiḥ

7.27.2

इति दत्वा वरं भूम्यै शङ्करो ऽन्तरधीयत

iti datvā varaṃ bhūmyai śaṅkaro 'ntaradhīyata

7.28

भूमित्वं प्राप्य सा देवी यथापूर्वम् अतिष्ठत

bhūmitvaṃ prāpya sā devī yathāpūrvam atiṣṭhata

7.28.2

सूत उवाच

sūta uvāca

7.28.3

ब्रह्मणो मानसः पुत्रो वसिष्ठो मुनिपुङ्गवः

brahmaṇo mānasaḥ putro vasiṣṭho munipuṅgavaḥ

7.29

हिमवत्पर्वते रम्ये तपः कुर्वन्न् उवास ह

himavatparvate ramye tapaḥ kurvann uvāsa ha

7.29.2

इक्ष्वाकुर् नाम नृपतिर् वरयामास तं गुरुं

ikṣvākur nāma nṛpatir varayāmāsa taṃ guruṃ

7.30

शुश्रूषया स्ववंशस्य तथास्त्व् इत्य् अवदन् मुनिः

śuśrūṣayā svavaṃśasya tathāstv ity avadan muniḥ

7.30.2

तदन्वये ह्य् अभूद् भूपो निमिः परमधार्मिकः

tadanvaye hy abhūd bhūpo nimiḥ paramadhārmikaḥ

7.31

कदाचिन् मृगयां कृत्वा गृहे सुप्तो महीपतिः

kadācin mṛgayāṃ kṛtvā gṛhe supto mahīpatiḥ

7.31.2

तदा वसिष्ठो ह्य् अगमत् तद्गृहद्वारदेशतः

tadā vasiṣṭho hy agamat tadgṛhadvāradeśataḥ

7.32

सुप्तं द्वाःस्थमुखाच् छ्रुत्वा ददौ शापं नृपाय सः

suptaṃ dvāḥsthamukhāc chrutvā dadau śāpaṃ nṛpāya saḥ

7.32.2

शरीरं ते विनश्येत राजन् मदवमानतः

śarīraṃ te vinaśyeta rājan madavamānataḥ

7.33

इति शप्त्वा ययौ सो ऽपि स्वाश्रमं प्रति भूपते

iti śaptvā yayau so 'pi svāśramaṃ prati bhūpate

7.33.2

ततः प्रबुद्धो राजापि श्रुत्वा शापं गुरोस् तदा

tataḥ prabuddho rājāpi śrutvā śāpaṃ guros tadā

7.34

स्वगुरुं शप्तवान् सो ऽपि राजा परमधार्मिकः

svaguruṃ śaptavān so 'pi rājā paramadhārmikaḥ

7.34.2

अनागसं मां विप्रेन्द्र यस्मात् त्वं शप्तवान् असि

anāgasaṃ māṃ viprendra yasmāt tvaṃ śaptavān asi

7.35

तस्मात् तवापि देहस् तु नश्यत्य् एव न संशयः

tasmāt tavāpi dehas tu naśyaty eva na saṃśayaḥ

7.35.2

सूत उवाच

sūta uvāca