Dharmalib

601–620 of 2198 verses

4.34.2

उत्प्लवन् फललोभेन प्रमादाद् अपतद् द्रुमात्

utplavan phalalobhena pramādād apatad drumāt

4.35

शिलातले ऽतिमहति तेन मूर्छाम् अवाप सः

śilātale 'timahati tena mūrchām avāpa saḥ

4.35.2

क्षणेन लब्धसंज्ञस् तु स्वयम् आश्वस्य कृच्छ्रतः

kṣaṇena labdhasaṃjñas tu svayam āśvasya kṛcchrataḥ

4.36

ताम्रगङ्गातलभवं शनैर् आरुह्य स द्रुमम्

tāmragaṅgātalabhavaṃ śanair āruhya sa drumam

4.36.2

शाखान्तरे निविष्टस् तु वेदनाम् असहन् मृतः

śākhāntare niviṣṭas tu vedanām asahan mṛtaḥ

4.37

ततः कतिपयाहःसु विक्लिन्नात् तु कलेवरात्

tataḥ katipayāhaḥsu viklinnāt tu kalevarāt

4.37.2

शिरोभागो ऽपतत् तस्य ताम्रगङ्गाजले ऽमले

śirobhāgo 'patat tasya tāmragaṅgājale 'male

4.38

तेनैव पुण्ययोगेन वानरः स नृपोत्तम

tenaiva puṇyayogena vānaraḥ sa nṛpottama

4.38.2

संबभूव महिष्यां तु चित्ररूपाख्यभूपतेः

saṃbabhūva mahiṣyāṃ tu citrarūpākhyabhūpateḥ

4.39

मुखमात्रम् अभूत् तस्य कमनीयं नराकृति

mukhamātram abhūt tasya kamanīyaṃ narākṛti

4.39.2

शेषं सर्वाङ्गम् अपि तु वानराकारम् अद्भुतम्

śeṣaṃ sarvāṅgam api tu vānarākāram adbhutam

4.40

विचित्रम् इदम् आलोक्य राजा चिन्ताकुलो ऽभवत्

vicitram idam ālokya rājā cintākulo 'bhavat

4.40.2

दिनेषु गच्छत्सु ततः कुमारः स व्यवर्धत

dineṣu gacchatsu tataḥ kumāraḥ sa vyavardhata

4.41

कारणं चात्र राजर्षिश् चिन्तयामास दुःखितः

kāraṇaṃ cātra rājarṣiś cintayāmāsa duḥkhitaḥ

4.41.2

न मया वञ्चितः कश्चिद् विधात्राहं तु वञ्चितः

na mayā vañcitaḥ kaścid vidhātrāhaṃ tu vañcitaḥ

4.42

ईदृशस् तनयो जातः को वा भाग्यविपर्ययः

īdṛśas tanayo jātaḥ ko vā bhāgyaviparyayaḥ

4.42.2

अत्रापृच्छद् ब्राह्मणांस् तु न शेकुस् ते समीरितुम्

atrāpṛcchad brāhmaṇāṃs tu na śekus te samīritum

4.43

एतस्मिन्न् अन्तरे तत्र कश्चित् सिद्धवरो ऽभ्यगात्

etasminn antare tatra kaścit siddhavaro 'bhyagāt

4.43.2

तम् अर्चयित्वा राजा तु पुत्रवृत्तं व्यजिज्ञपत्

tam arcayitvā rājā tu putravṛttaṃ vyajijñapat

4.44

ज्ञात्वाथ कारणं सिद्धः सो ऽब्रवीज् ज्ञानचक्षुषा

jñātvātha kāraṇaṃ siddhaḥ so 'bravīj jñānacakṣuṣā