Dharmalib

541–560 of 2198 verses

4.6.2

मुण्डोद्भवं वारुणं च दशतीर्थानि कौरव

muṇḍodbhavaṃ vāruṇaṃ ca daśatīrthāni kaurava

4.7

मुख्यानि तानि राजेन्द्र सहस्राणां महान्ति च

mukhyāni tāni rājendra sahasrāṇāṃ mahānti ca

4.7.2

नवम्यां तेषु यः स्नाति स पापैर् मुच्यते ध्रुवम्

navamyāṃ teṣu yaḥ snāti sa pāpair mucyate dhruvam

4.8

सूत उवाच

sūta uvāca

4.8.2

गुहतीर्थं तथा लिङ्गं कुमारेश्वरनामकम्

guhatīrthaṃ tathā liṅgaṃ kumāreśvaranāmakam

4.8.3

रुद्रयोन्याः पूर्वभागे किंचिद् ईशान्यतः स्थितम्

rudrayonyāḥ pūrvabhāge kiṃcid īśānyataḥ sthitam

4.9

स्रोतसाम् उत्तमा यत्र ताम्राचलसमुद्गता

srotasām uttamā yatra tāmrācalasamudgatā

4.9.2

यां चोपयेमे भगवान् रुद्रो गौरीवपुर्धराम्

yāṃ copayeme bhagavān rudro gaurīvapurdharām

4.10

राजोवाच

rājovāca

4.10.2

ताम्राचले ऽपतत् कस्माद् गौरीरूपं दधर सा

tāmrācale 'patat kasmād gaurīrūpaṃ dadhara sā

4.10.3

रुद्रः कथं तां चकमे एतन् नो वक्तुम् अर्हसि

rudraḥ kathaṃ tāṃ cakame etan no vaktum arhasi

4.11

सूत उवाच

sūta uvāca

4.11.2

पुरा जगत्पतिर् ब्रह्मा ध्यानस्थो ऽभून् नृपोत्तम

purā jagatpatir brahmā dhyānastho 'bhūn nṛpottama

4.11.3

बद्धपद्मासनो देवः संयतात्मा जितेन्द्रियः

baddhapadmāsano devaḥ saṃyatātmā jitendriyaḥ

4.12

अथैवं ध्यायतस् तस्य तूत्ताने दक्षिणे करे

athaivaṃ dhyāyatas tasya tūttāne dakṣiṇe kare

4.12.2

प्रादुर् बभूव चार्वङ्गी कन्यका वरवर्णिनी

prādur babhūva cārvaṅgī kanyakā varavarṇinī

4.13

तां दृष्ट्वा भगवान् ब्रह्मा प्रीतिमान् अभवत् तदा

tāṃ dṛṣṭvā bhagavān brahmā prītimān abhavat tadā

4.13.2

आह स्म रुद्रकान्ता त्वं भविष्यसि वरानने

āha sma rudrakāntā tvaṃ bhaviṣyasi varānane

4.14

इत्य् उक्ते ब्रह्मणा सा च चकमे रुद्रम् एव तु

ity ukte brahmaṇā sā ca cakame rudram eva tu

4.14.2

गोकर्णं तस्य च क्षेत्रं ज्ञात्वा ताम्रगिरौ तदा

gokarṇaṃ tasya ca kṣetraṃ jñātvā tāmragirau tadā