12.2.11

अविधानम् विधेः द्वैधात्

avidhānam vidheḥ dvaidhāt

12.2.12

यावद्वचनम् कर्मयोगः

yāvadvacanam karmayogaḥ

12.2.13

हुतायाम् पूर्णाहुतौ यथार्थम् स्यात्

hutāyām pūrṇāhutau yathārtham syāt

12.2.14

अक्षान् चेद् अभिजुहुयुः तत्र गत्वा तूष्णीम् उपविशेत्

akṣān ced abhijuhuyuḥ tatra gatvā tūṣṇīm upaviśet

12.2.15

तैः द्यूते यथार्थम् स्यात्

taiḥ dyūte yathārtham syāt

12.2.16

इष्टि आदिषु सर्वेषु यजुषा उपविशेत् पूर्वः यजमानात् आहवनीयम् प्रति परिध्योः वा सन्धिम् स्रुचाम् वा अग्राणि उत्करम् वा

iṣṭi ādiṣu sarveṣu yajuṣā upaviśet pūrvaḥ yajamānāt āhavanīyam prati paridhyoḥ vā sandhim srucām vā agrāṇi utkaram vā

12.2.17

तम् अन्तरेण आहवनीयम् च यजमानस्य संचरः न अन्येषाम्

tam antareṇa āhavanīyam ca yajamānasya saṃcaraḥ na anyeṣām

12.2.18

तम् यदा अध्वर्युः ब्रूयात् ब्रह्मन् इदम् करिष्यामि इति सवितृ प्रसूतः अदः कुरु भूः भुवः स्वर् बृहस्पतिः ब्रह्मा अहम् मानुषः ओम् इति एतेन अनुमन्त्रयेत

tam yadā adhvaryuḥ brūyāt brahman idam kariṣyāmi iti savitṛ prasūtaḥ adaḥ kuru bhūḥ bhuvaḥ svar bṛhaspatiḥ brahmā aham mānuṣaḥ om iti etena anumantrayeta

12.2.19

एतत् सर्व अनुमन्त्रणम्

etat sarva anumantraṇam

12.2.20

उच्चैस् अदः कुरु ओम् इति

uccais adaḥ kuru om iti

12.2.21

प्रणीतासु प्रणीयमानासु वाचम् यच्छेत् आ तासाम् विमोचनात् तासु एव प्रणीयमानासु आ हविष्कृतः स्तम्बयजुषः च समिधः प्रस्थानीयायाः इति वा यत्र वा अध्वर्यु बह्वृचौ चेष्टेताम्

praṇītāsu praṇīyamānāsu vācam yacchet ā tāsām vimocanāt tāsu eva praṇīyamānāsu ā haviṣkṛtaḥ stambayajuṣaḥ ca samidhaḥ prasthānīyāyāḥ iti vā yatra vā adhvaryu bahvṛcau ceṣṭetām

12.2.22

यत्र वा न चेष्टेताम् वाग्यतः प्रायस् तु एव स्यात्

yatra vā na ceṣṭetām vāgyataḥ prāyas tu eva syāt

12.3.1

प्रायश्चित्तम् चेद् कर्तव्यम् स्यात् भूः स्वाहा इति गार्हपत्ये जुहुयात् भुवः स्वाहा इति दक्षिणाग्नौ आग्नीध्रीये सुत्या चेद् स्वर् स्वाहा इति आहवनीये भूः भुवः स्वाहा इति तत्र एव

prāyaścittam ced kartavyam syāt bhūḥ svāhā iti gārhapatye juhuyāt bhuvaḥ svāhā iti dakṣiṇāgnau āgnīdhrīye sutyā ced svar svāhā iti āhavanīye bhūḥ bhuvaḥ svāhā iti tatra eva

12.3.2

हुत्वा ब्रूयात् चेष्टत अकार्ष्म प्रायश्चित्तम् इति

hutvā brūyāt ceṣṭata akārṣma prāyaścittam iti

12.3.3

अवेलायाम् चेद् व्याहरेत् अयज्ञियम् वा आपद्येत एताः एव व्याहृतीः अनुप्रेक्षेत इदम् विष्णुः इति वा ऋचम्

avelāyām ced vyāharet ayajñiyam vā āpadyeta etāḥ eva vyāhṛtīḥ anuprekṣeta idam viṣṇuḥ iti vā ṛcam

12.3.4

अमावास्यायाम् दोहन पवित्रे मार्जयेरन् आपोहिष्ठीयाभिः

amāvāsyāyām dohana pavitre mārjayeran āpohiṣṭhīyābhiḥ

12.3.5

बहुवचनात् सर्वे कर्म अन्विताः कुर्युः

bahuvacanāt sarve karma anvitāḥ kuryuḥ

12.3.6

तद् अभावे दार्भे

tad abhāve dārbhe

12.3.7

सर्व इष्टिषु इति शाण्डिल्यायनः

sarva iṣṭiṣu iti śāṇḍilyāyanaḥ

12.3.8

प्राशित्रम् आह्रियमाणम् प्रतिमन्त्रयेत मित्रस्य त्वा चक्षुषा प्रतिपश्यामि इति

prāśitram āhriyamāṇam pratimantrayeta mitrasya tvā cakṣuṣā pratipaśyāmi iti

Drāhyāyaṇaśrautasūtra