6.23

उपसंक्रम्य भगवता सार्धं संमुखं संमोदनीं संरञ्जनीं विविधां कथां व्यतिसार्य एकान्ते निषण्णः

upasaṃkramya bhagavatā sārdhaṃ saṃmukhaṃ saṃmodanīṃ saṃrañjanīṃ vividhāṃ kathāṃ vyatisārya ekānte niṣaṇṇaḥ

6.24

ततो भगवता आशयानुशयं धातुं प्रकृतिं च ज्ञात्वा तादृशी चतुरार्यसत्यसम्प्रतिवेधिकी धर्मदेशना कृता यथेन्द्रेण ब्राह्मणेन विंशतिशिखरसमुद्गतं सत्कायदृष्टिशैलं ज्ञानवज्रेण भित्त्वा स्रोतापत्तिफलं साक्षात्कृतम्

tato bhagavatā āśayānuśayaṃ dhātuṃ prakṛtiṃ ca jñātvā tādṛśī caturāryasatyasamprativedhikī dharmadeśanā kṛtā yathendreṇa brāhmaṇena viṃśatiśikharasamudgataṃ satkāyadṛṣṭiśailaṃ jñānavajreṇa bhittvā srotāpattiphalaṃ sākṣātkṛtam

6.25

स दृष्टसत्यः कथयति अतिक्रान्तो ऽहं भदन्त अतिक्रान्तः

sa dṛṣṭasatyaḥ kathayati atikrānto 'haṃ bhadanta atikrāntaḥ

6.26

एषो ऽहं भगवन्तं शरणं गच्छामि धर्मं च भिक्षुसंघं च

eṣo 'haṃ bhagavantaṃ śaraṇaṃ gacchāmi dharmaṃ ca bhikṣusaṃghaṃ ca

6.27

उपासकं च मां धारय अद्याग्रेण यावज्जीवं प्राणोपेतं शरणं गतम्

upāsakaṃ ca māṃ dhāraya adyāgreṇa yāvajjīvaṃ prāṇopetaṃ śaraṇaṃ gatam

6.28

अभिप्रसन्नो ऽथेन्द्रो ब्राह्मण उत्थायासनात् एकांसमुत्तरासङ्गं कृत्वा येन भगवांस्तेनाञ्जलिं प्रणम्य भगवन्तमिदमवोचत् यदि भगवाननुजानीयात् अहं गोशीर्षचन्दनमय्या यष्ट्या महं प्रज्ञपयेयमिति

abhiprasanno 'thendro brāhmaṇa utthāyāsanāt ekāṃsamuttarāsaṅgaṃ kṛtvā yena bhagavāṃstenāñjaliṃ praṇamya bhagavantamidamavocat yadi bhagavānanujānīyāt ahaṃ gośīrṣacandanamayyā yaṣṭyā mahaṃ prajñapayeyamiti

6.29

भगवानाह गच्छ ब्राह्मण अनुज्ञातं प्रज्ञपयसि

bhagavānāha gaccha brāhmaṇa anujñātaṃ prajñapayasi

6.30

ततस्तेन विविक्तावकाशे महता सत्कारेणासौ यष्टिरुच्छ्रापिता महश्च प्रज्ञपितः

tatastena viviktāvakāśe mahatā satkāreṇāsau yaṣṭirucchrāpitā mahaśca prajñapitaḥ

6.31

अन्यैरपि ब्राह्मणगृहपतिभिः कुशलमधिष्ठानाय भवत्विति विदित्वा कुला बद्धा

anyairapi brāhmaṇagṛhapatibhiḥ kuśalamadhiṣṭhānāya bhavatviti viditvā kulā baddhā

6.32

इन्द्रेण ब्राह्मणेन यष्ट्या महः प्रज्ञपित इति इन्द्रमह इन्द्रमह इति संज्ञा संवृत्ता

indreṇa brāhmaṇena yaṣṭyā mahaḥ prajñapita iti indramaha indramaha iti saṃjñā saṃvṛttā

6.33

तत्र भगवानायुष्मन्तमानन्दमामन्त्रयते आगमय आनन्द येन तोयिका

tatra bhagavānāyuṣmantamānandamāmantrayate āgamaya ānanda yena toyikā

6.34

एवं भदन्तेति आयुष्मानानन्दो भगवतः प्रत्यश्रौषीत्

evaṃ bhadanteti āyuṣmānānando bhagavataḥ pratyaśrauṣīt

6.35

अथ भगवांस्तोयिकामनुप्राप्तः

atha bhagavāṃstoyikāmanuprāptaḥ

6.36

तस्मिंश्च प्रदेशे ब्राह्मणो लाङ्गलं वाहयति

tasmiṃśca pradeśe brāhmaṇo lāṅgalaṃ vāhayati

6.37

अथासौ ददर्श बुद्धं भगवन्तं द्वात्रिंशता महापुरुषलक्षणैः समलंकृतमशीत्या चानुव्यञ्जनैर्विराजितगात्रं व्यामप्रभालंकृतं सूर्यसहस्रातिरेकप्रभं जङ्गममिव रत्नपर्वतं समन्ततो भद्रकम्

athāsau dadarśa buddhaṃ bhagavantaṃ dvātriṃśatā mahāpuruṣalakṣaṇaiḥ samalaṃkṛtamaśītyā cānuvyañjanairvirājitagātraṃ vyāmaprabhālaṃkṛtaṃ sūryasahasrātirekaprabhaṃ jaṅgamamiva ratnaparvataṃ samantato bhadrakam

6.38

दृष्ट्वा संलक्षयति यदि भगवन्तं गौतममुपेत्याभिवादयिष्यामि कर्मपरिहाणिर्मे भविष्यतीति

dṛṣṭvā saṃlakṣayati yadi bhagavantaṃ gautamamupetyābhivādayiṣyāmi karmaparihāṇirme bhaviṣyatīti

6.39

अथ नोपेत्याभिवादयिष्यामि पुण्यपरिहाणिर्भविष्यति

atha nopetyābhivādayiṣyāmi puṇyaparihāṇirbhaviṣyati

6.40

तत् को ऽसौ उपायः स्यात् येन मे कर्मपरिहाणिर् न स्यान्नापि पुण्यपरिहाणिरिति

tat ko 'sau upāyaḥ syāt yena me karmaparihāṇir na syānnāpi puṇyaparihāṇiriti

6.41

तस्य बुद्धिरुत्पन्ना अत्रस्थ एवाभिवादनं करोमि

tasya buddhirutpannā atrastha evābhivādanaṃ karomi

6.42

एवं न कर्मपरिहाणिर् न पुण्यपरिहाणिरिति

evaṃ na karmaparihāṇir na puṇyaparihāṇiriti

Divyāvadāna