4.55

यो मया अस्यामेव न्यग्रोधिकायामाश्चर्याद्भुतो धर्मो दृष्टः स तावच्छ्रूयताम्

yo mayā asyāmeva nyagrodhikāyāmāścaryādbhuto dharmo dṛṣṭaḥ sa tāvacchrūyatām

4.56

अस्यां भो गौतम न्यग्रोधिकायां पूर्वेण न्यग्रोधो वृक्षो यस्य नाम्नेयं न्यग्रोधिका तस्याधस्तात् पञ्च शकटशतानि असंसक्तानि तिष्ठन्ति अन्योन्यासम्बाधमानानि

asyāṃ bho gautama nyagrodhikāyāṃ pūrveṇa nyagrodho vṛkṣo yasya nāmneyaṃ nyagrodhikā tasyādhastāt pañca śakaṭaśatāni asaṃsaktāni tiṣṭhanti anyonyāsambādhamānāni

4.57

कियत्प्रमाणं तस्य न्यग्रोधस्य फलम् कियत् तावत् केदारमात्रम्

kiyatpramāṇaṃ tasya nyagrodhasya phalam kiyat tāvat kedāramātram

4.58

नो भो गौतम किलिञ्जमात्रम्

no bho gautama kiliñjamātram

4.59

तैलिकचक्रमात्रम्

tailikacakramātram

4.60

शकटचक्रमात्रम्

śakaṭacakramātram

4.61

गोपिटकमात्रम्

gopiṭakamātram

4.62

बिल्वमात्रम्

bilvamātram

4.63

कपित्थमात्रम् नो भो गौतम सर्षपचतुष्टयभागमात्रम्

kapitthamātram no bho gautama sarṣapacatuṣṭayabhāgamātram

4.64

कस्ते श्रद्धास्यति इयत्प्रमाणस्य बीजस्यायं महावृक्षो निर्वृत्त इति श्रद्दधातु मे भवान् गौतमो मा वा

kaste śraddhāsyati iyatpramāṇasya bījasyāyaṃ mahāvṛkṣo nirvṛtta iti śraddadhātu me bhavān gautamo mā vā

4.65

नैतत् प्रत्यक्षं क्षेत्रम्

naitat pratyakṣaṃ kṣetram

4.66

तावद्भो गौतम निरुपहतं स्निग्धमधुरमृत्तिकाप्रदेशं बीजं च नवसारं सुखारोपितम्

tāvadbho gautama nirupahataṃ snigdhamadhuramṛttikāpradeśaṃ bījaṃ ca navasāraṃ sukhāropitam

4.67

कालेन च कालं देवो वृष्यते तेनायं महान्यग्रोधवृक्षो ऽभिनिर्वृत्तः

kālena ca kālaṃ devo vṛṣyate tenāyaṃ mahānyagrodhavṛkṣo 'bhinirvṛttaḥ

4.68

अथ भगवानस्मिन्नुत्पन्ने गाथां भाषते

atha bhagavānasminnutpanne gāthāṃ bhāṣate

4.69

यथा क्षेत्रे च बीजेन प्रत्यक्षस्त्वमिह द्विज

yathā kṣetre ca bījena pratyakṣastvamiha dvija

4.69.2

एवं कर्मविपाकेषु प्रत्यक्षा हि तथागताः

evaṃ karmavipākeṣu pratyakṣā hi tathāgatāḥ

4.70

यथा त्वया ब्राह्मण दृष्टमेतदल्पं च बीजं सुमहांश्च वृक्षः

yathā tvayā brāhmaṇa dṛṣṭametadalpaṃ ca bījaṃ sumahāṃśca vṛkṣaḥ

4.70.2

एवं मया ब्राह्मण दृष्टमेतत् अल्पं च बीजं महती च संपत्

evaṃ mayā brāhmaṇa dṛṣṭametat alpaṃ ca bījaṃ mahatī ca saṃpat

4.71

इति

iti

4.72

ततो भगवता मुखात् जिह्वां निर्नमय्य सर्वं मुखमण्डलमाच्छादितम् यावत् केशपर्यन्तम् उपादाय स च ब्राह्मणो ऽभिहितः किं मन्यसे ब्राह्मण यस्य मुखात् जिह्वां निश्चार्य सर्वम् मुखमण्डलमाच्छादयति अपि त्वसौ चक्रवर्तिराज्यशतसहस्रहेतोरपि सम्प्रजानन् मृषावादं भाषेत नो भो गौतम

tato bhagavatā mukhāt jihvāṃ nirnamayya sarvaṃ mukhamaṇḍalamācchāditam yāvat keśaparyantam upādāya sa ca brāhmaṇo 'bhihitaḥ kiṃ manyase brāhmaṇa yasya mukhāt jihvāṃ niścārya sarvam mukhamaṇḍalamācchādayati api tvasau cakravartirājyaśatasahasrahetorapi samprajānan mṛṣāvādaṃ bhāṣeta no bho gautama

Divyāvadāna