19.550

स कथयति गच्छ भोः पुरुष येन तस्य प्रयोजनं तत् प्रयच्छ किं तेनात्र प्रविष्टेनेति स कथयति आर्य उक्तो मया एवं कथयति नाहं किंचित् प्रार्थयामि अपि तु गृहपतिमेव द्रष्टुकाम इति

sa kathayati gaccha bhoḥ puruṣa yena tasya prayojanaṃ tat prayaccha kiṃ tenātra praviṣṭeneti sa kathayati ārya ukto mayā evaṃ kathayati nāhaṃ kiṃcit prārthayāmi api tu gṛhapatimeva draṣṭukāma iti

19.551

स कथयति भोः पुरुष यद्येवम् प्रवेशय

sa kathayati bhoḥ puruṣa yadyevam praveśaya

19.552

स तेन प्रवेशितः

sa tena praveśitaḥ

19.553

ब्राह्मणः कथयति कस्मात् त्वं गृहपते करे कपोलं चिन्तापरस्तिष्ठसीति स गृहपतिर्गाथां भाषते

brāhmaṇaḥ kathayati kasmāt tvaṃ gṛhapate kare kapolaṃ cintāparastiṣṭhasīti sa gṛhapatirgāthāṃ bhāṣate

19.554

न तस्य कथयेच्छोकं यः शोकान्न प्रमोचयेत्

na tasya kathayecchokaṃ yaḥ śokānna pramocayet

19.554.2

तस्मै तु कथयेच्छोकं यः शोकात्संप्रमोचयेत्

tasmai tu kathayecchokaṃ yaḥ śokātsaṃpramocayet

19.555

शक्रः कथयति गृहपते कस्तव शोकः कथय अहं ते शोकात्प्रमोचयामीति

śakraḥ kathayati gṛhapate kastava śokaḥ kathaya ahaṃ te śokātpramocayāmīti

19.556

तेन विस्तरेण समाख्यातम्

tena vistareṇa samākhyātam

19.557

अथ शक्रो देवेन्द्रः कौशिकब्राह्मणरूपमन्तर्धाप्य स्वरूपेण स्थित्वा कथयति गृहपते विश्वकर्मा ते देवपुत्रः साहाय्यं कल्पयिष्यतीत्युक्त्वा प्रक्रान्तः

atha śakro devendraḥ kauśikabrāhmaṇarūpamantardhāpya svarūpeṇa sthitvā kathayati gṛhapate viśvakarmā te devaputraḥ sāhāyyaṃ kalpayiṣyatītyuktvā prakrāntaḥ

19.558

अथ शक्रो देवेन्द्रो देवांस्त्रायस्त्रिंशान् गत्वा विश्वकर्माणं देवपुत्रमामन्त्रयते गच्छ विश्वकर्मन् अनङ्गणस्य गृहपतेः साहाय्यं कल्पय

atha śakro devendro devāṃstrāyastriṃśān gatvā viśvakarmāṇaṃ devaputramāmantrayate gaccha viśvakarman anaṅgaṇasya gṛhapateḥ sāhāyyaṃ kalpaya

19.559

परं भद्रं तव कौशिकेति विश्वकर्मणा देवपुत्रेण शक्रस्य देवेन्द्रस्य प्रतिश्रुत्य आगतः

paraṃ bhadraṃ tava kauśiketi viśvakarmaṇā devaputreṇa śakrasya devendrasya pratiśrutya āgataḥ

19.560

प्रतिविशिष्टतरा नगरशोभा निर्मिता दिव्यो मण्डलवाटो दिव्यासनप्रज्ञप्तिर्दिव्य आहारः समन्वाहृतः

prativiśiṣṭatarā nagaraśobhā nirmitā divyo maṇḍalavāṭo divyāsanaprajñaptirdivya āhāraḥ samanvāhṛtaḥ

19.561

ऐरावणो नागराजो विपश्यिनः सम्यक्सम्बुद्धस्य शतशलाकं छत्रमुपरि मूर्ध्नो धारयति अवशिष्टा नागा अवशिष्टानां भिक्षूणाम्

airāvaṇo nāgarājo vipaśyinaḥ samyaksambuddhasya śataśalākaṃ chatramupari mūrdhno dhārayati avaśiṣṭā nāgā avaśiṣṭānāṃ bhikṣūṇām

19.562

शची देवकन्या विपश्यिनं सम्यक्सम्बुद्धं सौवर्णेन मणिवालव्यजनेन वीजयति अवशिष्टा अप्सरसो भिक्षून्

śacī devakanyā vipaśyinaṃ samyaksambuddhaṃ sauvarṇena maṇivālavyajanena vījayati avaśiṣṭā apsaraso bhikṣūn

19.563

बन्धुमता राज्ञा अवचरकः पुरुषः प्रेषितो गच्छ भोः पुरुष कीदृशेनाहारेणानङ्गणो गृहपतिर् बुद्धप्रमुखं भिक्षुसंघं तर्पयतीति स पुरुषस्तत्र गतस्तां विभूतिं दृष्ट्वा तत्रैव अवस्थितः

bandhumatā rājñā avacarakaḥ puruṣaḥ preṣito gaccha bhoḥ puruṣa kīdṛśenāhāreṇānaṅgaṇo gṛhapatir buddhapramukhaṃ bhikṣusaṃghaṃ tarpayatīti sa puruṣastatra gatastāṃ vibhūtiṃ dṛṣṭvā tatraiva avasthitaḥ

19.564

तेनामात्यः प्रेषितः

tenāmātyaḥ preṣitaḥ

19.565

सो ऽपि तत्रैवावस्थितः

so 'pi tatraivāvasthitaḥ

19.566

कुमारः प्रेषितः

kumāraḥ preṣitaḥ

19.567

सो ऽपि तत्रैवावस्थितः

so 'pi tatraivāvasthitaḥ

19.568

ततो बन्धुमान् राजा स्वयमेव तद्द्वारं गत्वा अवस्थितः

tato bandhumān rājā svayameva taddvāraṃ gatvā avasthitaḥ

Divyāvadāna