19.392

गच्छ निवेदयेति

gaccha nivedayeti

19.393

तेन गत्वा उक्तो देव किमत्र प्रविश्यावस्थितो ऽमात्याः कथयन्ति राजकृत्यानि राजकरणीयानि परिहीयन्त इति

tena gatvā ukto deva kimatra praviśyāvasthito 'mātyāḥ kathayanti rājakṛtyāni rājakaraṇīyāni parihīyanta iti

19.394

स कथयति कुमार न शक्नोषि त्वमेकं दिवसं राज्यं कारयितुम् किं देवो जानीते ममैको दिवसः प्रविष्टस्य अद्य देवस्य सप्तमो दिवसो वर्तते

sa kathayati kumāra na śaknoṣi tvamekaṃ divasaṃ rājyaṃ kārayitum kiṃ devo jānīte mamaiko divasaḥ praviṣṭasya adya devasya saptamo divaso vartate

19.395

राजा ज्योतिष्कस्य मुखं निरीक्ष्य कथयति कुमार सत्यम् देव सत्यम्

rājā jyotiṣkasya mukhaṃ nirīkṣya kathayati kumāra satyam deva satyam

19.396

सप्तम एव दिवसो वर्तते

saptama eva divaso vartate

19.397

कुमार कथं रात्रिर्ज्ञायते दिवसो वा देव पुष्पाणां संकोचविकासान्मणीनां ज्वलनाज्वलनयोगाच्छकुनीनां च कूजनाकूजनात्

kumāra kathaṃ rātrirjñāyate divaso vā deva puṣpāṇāṃ saṃkocavikāsānmaṇīnāṃ jvalanājvalanayogācchakunīnāṃ ca kūjanākūjanāt

19.398

सन्ति तानि पुष्पाणि यानि रात्रौ विकसन्ति दिवा म्लायन्ति सन्ति यानि दिवा विकसन्ति रात्रौ म्लायन्ति सन्ति ते मणयो ये रात्रौ ज्वलन्ति न दिवा सन्ति ये दिवा ज्वलन्ति न रात्रौ सन्ति ते शकुनयो ये रात्रौ कूजन्ति न दिवा सन्ति ये दिवा कूजन्ति न रात्रौ राजा विस्मयमापन्नः कथयति कुमार अवितथवादी भगवान्

santi tāni puṣpāṇi yāni rātrau vikasanti divā mlāyanti santi yāni divā vikasanti rātrau mlāyanti santi te maṇayo ye rātrau jvalanti na divā santi ye divā jvalanti na rātrau santi te śakunayo ye rātrau kūjanti na divā santi ye divā kūjanti na rātrau rājā vismayamāpannaḥ kathayati kumāra avitathavādī bhagavān

19.399

यथा त्वं भगवता व्याकृतस्तथैव नान्यथेत्युक्त्वा ज्योतिष्कगृहात् निष्क्रान्तः

yathā tvaṃ bhagavatā vyākṛtastathaiva nānyathetyuktvā jyotiṣkagṛhāt niṣkrāntaḥ

19.400

अजातशत्रुकुमारेण ज्योतिष्कसन्तको मणिरपहृत्य दारकस्य हस्ते दत्तः

ajātaśatrukumāreṇa jyotiṣkasantako maṇirapahṛtya dārakasya haste dattaḥ

19.401

तेन यत एव गृहीतस्तत्रैव गत्वावस्थितः

tena yata eva gṛhītastatraiva gatvāvasthitaḥ

19.402

अजातशत्रुः कथयति दारक आनय तं मणिं पश्यामीति

ajātaśatruḥ kathayati dāraka ānaya taṃ maṇiṃ paśyāmīti

19.403

स मुष्टिं विघाट्य कथयति कुमार न जाने कुत्र गत इति

sa muṣṭiṃ vighāṭya kathayati kumāra na jāne kutra gata iti

19.404

स तं ताडयितुमारब्धः

sa taṃ tāḍayitumārabdhaḥ

19.405

ज्योतिष्कः कथयति कुमार किमर्थमेनं ताडयसि गृहपते अहं चौरः एष महाचौरः

jyotiṣkaḥ kathayati kumāra kimarthamenaṃ tāḍayasi gṛhapate ahaṃ cauraḥ eṣa mahācauraḥ

19.406

मया त्वदीयो मणिरपहृतः सो ऽप्यनेनापहृत इति

mayā tvadīyo maṇirapahṛtaḥ so 'pyanenāpahṛta iti

19.407

स कथयति कुमार न त्वया अपहृतो नाप्यनेन अपि तु यत एव त्वया गृहीतस्तत्रैव गत्वा अवस्थितः

sa kathayati kumāra na tvayā apahṛto nāpyanena api tu yata eva tvayā gṛhītastatraiva gatvā avasthitaḥ

19.408

अपि तु कुमार स्वकं ते गृहम्

api tu kumāra svakaṃ te gṛham

19.409

यावद्भिर्मणिभिरन्येन वा प्रयोजनं तावद्गृहाण यथासुखमिति

yāvadbhirmaṇibhiranyena vā prayojanaṃ tāvadgṛhāṇa yathāsukhamiti

19.410

स प्रतिभिन्नकः संलक्षयते यदा पितुरत्ययाद्राजा भविष्यामि तदा ग्रहीष्यामीति

sa pratibhinnakaḥ saṃlakṣayate yadā pituratyayādrājā bhaviṣyāmi tadā grahīṣyāmīti

19.411

यदा अजातशत्रुणा देवदत्तविग्राहितेन पिता धार्मिको धर्मराजो जीविताद् व्यपरोपितः स्वयमेव च पट्टं बद्ध्वा प्रतिष्ठितस् तदा तेन ज्योतिष्को ऽभिहितो गृहपते त्वं मम भ्राता भवसि

yadā ajātaśatruṇā devadattavigrāhitena pitā dhārmiko dharmarājo jīvitād vyaparopitaḥ svayameva ca paṭṭaṃ baddhvā pratiṣṭhitas tadā tena jyotiṣko 'bhihito gṛhapate tvaṃ mama bhrātā bhavasi

Divyāvadāna