19.352

ते चैवमालापं कुर्वन्ति ज्योतिष्कश्चागतः

te caivamālāpaṃ kurvanti jyotiṣkaścāgataḥ

19.353

राजा कथयति कुमार त्वं भगवता व्याकृतो दिव्यमानुषीं श्रियं प्रत्यनुभविष्यतीति

rājā kathayati kumāra tvaṃ bhagavatā vyākṛto divyamānuṣīṃ śriyaṃ pratyanubhaviṣyatīti

19.354

मम चेदं दिव्यं वस्त्रमाकाशात् पतितम्

mama cedaṃ divyaṃ vastramākāśāt patitam

19.355

गृहाणेति

gṛhāṇeti

19.356

तेन हस्तः प्रसारितः

tena hastaḥ prasāritaḥ

19.357

देव आनय पश्यामीति

deva ānaya paśyāmīti

19.358

स निरीक्षितुमारब्धो यावत् पश्यत्यात्मीयं स्नानशाटकम्

sa nirīkṣitumārabdho yāvat paśyatyātmīyaṃ snānaśāṭakam

19.359

स विस्मृत्य कथयति देव मदीयो ऽयं स्नानशाटको वायुनोपक्षिप्त इहागत इति

sa vismṛtya kathayati deva madīyo 'yaṃ snānaśāṭako vāyunopakṣipta ihāgata iti

19.360

कुमार तव दिव्यमानुष्यकी श्रीः प्रादुर्भूता देव प्रादुर्भूता

kumāra tava divyamānuṣyakī śrīḥ prādurbhūtā deva prādurbhūtā

19.361

कुमार यद्येवम् किमर्थं न निमन्त्रयसि देव निमन्त्रितो भव

kumāra yadyevam kimarthaṃ na nimantrayasi deva nimantrito bhava

19.362

गच्छ भक्तं सज्जीकुरु

gaccha bhaktaṃ sajjīkuru

19.363

देव यस्य दिव्यमानुषी श्रीः प्रादुर्भूता किं तेन सज्जीकर्तव्यम् ननु सज्जीकृतमेव गच्छेति

deva yasya divyamānuṣī śrīḥ prādurbhūtā kiṃ tena sajjīkartavyam nanu sajjīkṛtameva gaccheti

19.364

स ज्योतिष्कस्य गृहं गतः

sa jyotiṣkasya gṛhaṃ gataḥ

19.365

राजा बाह्यं परिजनं दृष्ट्वा इन्द्रियाण्युत्क्षिपति

rājā bāhyaṃ parijanaṃ dṛṣṭvā indriyāṇyutkṣipati

19.366

देव किमर्थमिन्द्रियाण्युत्क्षिपसि

deva kimarthamindriyāṇyutkṣipasi

19.367

स कथयति कुमार वधूजनो ऽयमिति कृत्वा

sa kathayati kumāra vadhūjano 'yamiti kṛtvā

19.368

देव नायं वधूजनः बाह्यो ऽयं परिजनः

deva nāyaṃ vadhūjanaḥ bāhyo 'yaṃ parijanaḥ

19.369

स परं विस्मयमापन्नः

sa paraṃ vismayamāpannaḥ

19.370

पुनर्मध्यं जनं दृष्ट्वा इन्द्रियाण्युत्क्षिप्तुमारब्धः

punarmadhyaṃ janaṃ dṛṣṭvā indriyāṇyutkṣiptumārabdhaḥ

19.371

तथैव पृच्छति

tathaiva pṛcchati

Divyāvadāna