18.537

अनुपूर्वेण भुक्त्वा तस्या मातुः कथयति गच्छाम्यहम्

anupūrveṇa bhuktvā tasyā mātuḥ kathayati gacchāmyaham

18.538

वयस्यगृहे स्वप्स्ये

vayasyagṛhe svapsye

18.539

ततो ऽस्य मात्राप्यनुज्ञातं गच्छ

tato 'sya mātrāpyanujñātaṃ gaccha

18.540

स दारको लब्धानुज्ञस्तस्या वृद्धाया गृहं गतः

sa dārako labdhānujñastasyā vṛddhāyā gṛhaṃ gataḥ

18.541

तस्य दारकस्य तस्मिन् गृहे गतस्य रतिक्रीडाकालमागमयमानस्य तिष्ठतो निशि कालमप्रत्यभिज्ञातम्

tasya dārakasya tasmin gṛhe gatasya ratikrīḍākālamāgamayamānasya tiṣṭhato niśi kālamapratyabhijñātam

18.542

रूपे काले सा माता अस्य वणिग्दारकस्य तस्मिन्नेव गृहे रतिक्रीडामनुभवनार्थं तत्रैव गता

rūpe kāle sā mātā asya vaṇigdārakasya tasminneva gṛhe ratikrīḍāmanubhavanārthaṃ tatraiva gatā

18.543

गत्वा च तस्मिन् गृहे विकालम् अव्यक्तिं विभाव्यमाने रूपाकृतौ निर्गूढेनोपचारक्रमेण रतिक्रीडां पुत्रेण सार्धमनुभवितुं प्रवृत्ता पापकेनासद्धर्मेण

gatvā ca tasmin gṛhe vikālam avyaktiṃ vibhāvyamāne rūpākṛtau nirgūḍhenopacārakrameṇa ratikrīḍāṃ putreṇa sārdhamanubhavituṃ pravṛttā pāpakenāsaddharmeṇa

18.544

सा च परिक्षीणायां रात्रौ अनुभूतरतिक्रीडा सतमोऽन्धकारे कालायामेव रजन्याम् अविभाव्यमानरूपाकृतौ स्वगृहं गच्छति

sā ca parikṣīṇāyāṃ rātrau anubhūtaratikrīḍā satamo'ndhakāre kālāyāmeva rajanyām avibhāvyamānarūpākṛtau svagṛhaṃ gacchati

18.545

स चापि वणिग्दारको रतिक्रीडामनुभूय प्रभातायां रजन्यां भाण्डावारिं गत्वा कुटुम्बकार्याणि करोति

sa cāpi vaṇigdārako ratikrīḍāmanubhūya prabhātāyāṃ rajanyāṃ bhāṇḍāvāriṃ gatvā kuṭumbakāryāṇi karoti

18.546

एवं द्विरपि त्रिरपि

evaṃ dvirapi trirapi

18.547

तत्र वृद्धाया गृहे रतिक्रीडामनुभवंश्च चिरकालमेवं वर्तमानेन रतिक्रीडाक्रमेण तस्य दारकस्य सा माता चिन्तयितुं प्रवृत्ता कियत्कालम् अन्यद्गृहम् अहमेवम् अविभाव्यमानरूपा रतिक्रीडामनुभविष्यामि यन्न्वहमस्यैतत् रतिक्रीडाक्रमं तथाविधं क्रमेण संवेदयेयं यथा इहैव गृहे रतिक्रीडा भवेत्

tatra vṛddhāyā gṛhe ratikrīḍāmanubhavaṃśca cirakālamevaṃ vartamānena ratikrīḍākrameṇa tasya dārakasya sā mātā cintayituṃ pravṛttā kiyatkālam anyadgṛham ahamevam avibhāvyamānarūpā ratikrīḍāmanubhaviṣyāmi yannvahamasyaitat ratikrīḍākramaṃ tathāvidhaṃ krameṇa saṃvedayeyaṃ yathā ihaiva gṛhe ratikrīḍā bhavet

18.548

इति संचिन्त्य तत्रैव वृद्धागृहे गत्वा रतिक्रीडां पुत्रेण सार्धमनुभूय रजन्याः क्षये सतमोऽन्धकारकाले तस्य दारकस्योपरिमं प्रावरणं निवस्यात्मनीयां च शिरोत्तरपट्टिकां त्यक्त्वा स्वगृहं गता

iti saṃcintya tatraiva vṛddhāgṛhe gatvā ratikrīḍāṃ putreṇa sārdhamanubhūya rajanyāḥ kṣaye satamo'ndhakārakāle tasya dārakasyoparimaṃ prāvaraṇaṃ nivasyātmanīyāṃ ca śirottarapaṭṭikāṃ tyaktvā svagṛhaṃ gatā

18.549

स च दारकः प्रभातकाले तां पट्टिकां शिरसि मञ्चस्यावतिष्ठन्तीं संपश्यति

sa ca dārakaḥ prabhātakāle tāṃ paṭṭikāṃ śirasi mañcasyāvatiṣṭhantīṃ saṃpaśyati

18.550

आत्मीयामेवोपरिप्रावरणपोत्रीम् अलभमानस्तत्रैव तां पट्टिकां संलक्ष्य त्यक्त्वा भाण्डावारीं गत्वा युगलमन्यं प्रावृत्य स्वगृहं गतः

ātmīyāmevopariprāvaraṇapotrīm alabhamānastatraiva tāṃ paṭṭikāṃ saṃlakṣya tyaktvā bhāṇḍāvārīṃ gatvā yugalamanyaṃ prāvṛtya svagṛhaṃ gataḥ

18.551

तत्र च गतः संपश्यति तमेवात्मीयं प्रावरणं तस्या मातुः शिरसि प्रावृतम्

tatra ca gataḥ saṃpaśyati tamevātmīyaṃ prāvaraṇaṃ tasyā mātuḥ śirasi prāvṛtam

18.552

दृष्ट्वा च तां मातरं पृच्छत्य् अम्ब कुतो ऽयं शिरसि प्रावरणो ऽभ्यागतो यतस्तया अभिहितम् अद्याप्यहं तवाम्बा एवं चिरकालं तव मया सार्धं कामान् परिभुञ्जतो ऽद्याप्यहं तव सैवाम्बा यतः स वणिग्दारकस्तथाविधं मातृवचनमुपश्रुत्य संमूढो विह्वलचेता भूमौ निपतितः

dṛṣṭvā ca tāṃ mātaraṃ pṛcchaty amba kuto 'yaṃ śirasi prāvaraṇo 'bhyāgato yatastayā abhihitam adyāpyahaṃ tavāmbā evaṃ cirakālaṃ tava mayā sārdhaṃ kāmān paribhuñjato 'dyāpyahaṃ tava saivāmbā yataḥ sa vaṇigdārakastathāvidhaṃ mātṛvacanamupaśrutya saṃmūḍho vihvalacetā bhūmau nipatitaḥ

18.553

ततस्तया स मात्रा घटजलपरिषेकेणावसिक्तः

tatastayā sa mātrā ghaṭajalapariṣekeṇāvasiktaḥ

18.554

स जलपरिषेकावसिक्तो दारकश्चिरेण कालेन प्रत्यागतप्राणस्तया मात्रा समाश्वास्यते किमेवं खेदमुपागतस्त्वम् अस्मदीयं वचनमुपश्रुत्य धीरमना भवस्व

sa jalapariṣekāvasikto dārakaścireṇa kālena pratyāgataprāṇastayā mātrā samāśvāsyate kimevaṃ khedamupāgatastvam asmadīyaṃ vacanamupaśrutya dhīramanā bhavasva

18.555

न ते विषादः करणीयः

na te viṣādaḥ karaṇīyaḥ

18.556

स दारकस्तस्याः कथयति कथमहं खेदं न करिष्यामि संमोहं वा येन मया एवंविधं पापकं कर्म कृतं ततः स तयाभिहितो न ते मनःशूकम् अस्मिन्नर्थे उत्पादयितव्यम्

sa dārakastasyāḥ kathayati kathamahaṃ khedaṃ na kariṣyāmi saṃmohaṃ vā yena mayā evaṃvidhaṃ pāpakaṃ karma kṛtaṃ tataḥ sa tayābhihito na te manaḥśūkam asminnarthe utpādayitavyam

Divyāvadāna